W POPRZEDNIM ODCINKU
Nie wolałbyś się teraz w pełni zaangażować w poważne sprawy?
A co mamy ukraść?
Kwartalne wypłaty dla całej strefy imperialnej.
Blevin, ten incydent na Ferrix.
Ochrona Korporacji, sir. Zarządzają tym terenem.
Na miejscu znaleziono skradzioną nawigację Starpath.
Pięć miesięcy pracy?
I mam brać kogoś obcego? To rozwali całą drużynę.
Kupuję wam niezbędne wsparcie.
- Jak to „kupujesz”? - Płacę mu.
To my jemy korzonki i śpimy pokotem w imię rebelii,
a ty sobie tu zwerbowałeś najemnika?
Bierzesz go albo koniec misji.
- Chcesz się włamać do arsenału? - Nie przyłączysz się do nas?
Do was? To ilu was tam jest?
Teraz już siedmioro.
To jest Skeen.
Taramyn.
Nemik.
- Cinta i porucznik Gorn. - Kto to jest?
Clem. Jest tu, reszta nie ma znaczenia.
Nie marnujmy dnia. Jest co robić.
Od dzisiaj Układ Morlany jest pod permanentnym imperialnym zwierzchnictwem.
Moje najszczersze gratulacje.
Matko.
Pani Senator.
- Muszę wiedzieć, czy je dostarczysz. - Pieniądze już są.
Ale obracanie nimi jest bardzo ryzykowne.
Myślisz, że tego nie przemyślałam?
Będę pierwsza do odstrzału.
To skarbiec.
Musimy zabrać stamtąd kasę,
załadować na statek i uciec przez tunel.
Musisz nam powiedzieć, czy wchodzisz w temat, czy nie?
Do roboty.
Syril.
Co się tak garbisz?
Naprawdę taką sylwetkę chcesz pokazywać światu?
Ona dużo o tobie mówi.
Charyzma przywódcy to jest cecha, którą trzeba stale pokazywać.
Zanim sobie przypomnisz, żeby siedzieć prosto, jest już za późno.
Mógłbyś też mieć napisane na czole: „Obiecuję, że zawiodę wasze oczekiwania”.
Szkoda, że się nie widywaliśmy, kiedy twoja kariera kwitła.
Miałabym chociaż co wspominać.
Mówiłem, że możesz przyjechać, kiedy chcesz.
Kulturalni ludzie wiedzą, że to takie zaproszenie na odczepnego.
Wydaje mi się, że nie masz teraz żadnych perspektyw.
Miałem wolny pokój.
Mogłaś przyjechać w każdej chwili.
- Dobrze wiesz. - Wiem, co mi mówiłeś.
A resztę wyczuwam.
I czuję, że nie masz żadnych widoków na przyszłość.
Już zapomniałem, że umiesz ją przepowiadać.
- Ale nie zapomniałeś, jak mi dogryźć. - I jaka jesteś delikatna.
Nie odpowiadasz na moje pytanie.
Czy masz przed sobą jakąkolwiek perspektywę?
Coś wymyślę.
Dzwonię do wujka Harla.
Ciągle jest nam winny przysługę.
Już dawno tego nie słyszałem.
To sytuacja kryzysowa.
- A on cię w ogóle będzie pamiętał? - Bardzo zabawne.
I będzie chciał z tobą gadać?
Jasne, że tak.
Będzie wiedział, czemu dzwonię.
Doceni, że tak długo czekałam z tą prośbą
i że bardzo rozsądnie podchodzę do sprawy.
O co chcesz go poprosić?
Żeby dał ci pracę.
Wysoko stawiasz poprzeczkę.
Wujek Harlo wie, co najlepsze.
Wszystko jest.
Vel kazała mi je obejrzeć.
Chyba ma jakieś wątpliwości.
Jak nie wierzysz, idź, spytaj.
Niedługo wstanie.
Nie masz za dużo rzeczy.
Do tego ta rana?
Od razu widać, że wiałeś na złamanie karku.
Korporacyjny. Ciekawe.
Nie ma o co się wkurzać.
Ciesz się, że żyjesz.
Od dawna to planujemy, gra jest warta zachodu.
- Jak tam ręka? - Nic jej nie jest.
Komu to zakosiłeś?
Nie przedstawił się.
Wiesz, co on znaczy, prawda?
Tak, od razu zwróciłeś uwagę.
Z Krayt Head.
Oni nie wiedzą.
Nikt nie skojarzył.
Ten wzór znasz?
„Widzialna dłoń”.
Gdzie siedziałeś?
W Sipo.
W poprawczaku.
Trzy lata. Miałem 13 lat, jak tam trafiłem.
W życiu nie słyszałem.
- Nic nie straciłeś. - No.
Nastawiali tych więzień, nie?
„Oprawca zapomni, ale ofiara pamięta”.
Teraz przyszła pora, żeby się odegrać.
I tyle?
Więc o to ci chodzi?
O zemstę?
Na razie to wystarcza.
A tobie?
Poprosili, żebym wam pomógł.
Ale nie powiesz mi, kto to był?
Współpraca z ludźmi nigdy nie jest łatwa.
Jasne.
Tak coś czułem, że wolisz grać solo.
Bo zawsze pęka najsłabsze ogniwo.
Martwisz się o dzieciaki?
Nemik mnie zaskoczył.
Zielony, ale się wczuwa.
Wierzy, że nam się uda.
Dla niego liczy się idea.
Jest też Cinta.
Cinta Kaz.
Bezwzględna, niczego się nie boi.
Naprawdę twarda sztuka.
Od razu mówię, że jest już zajęta.
A ten porucznik?
Facet spina cały plan.
A jeśli tylko gra i ciągnie nas w pułapkę?
Już by nas zdążyli załatwić.
Ale może to jest twoje zadanie?
Ja mam zrobić skok i sobie iść.
Fajnie by było.
Szofer już czeka.
Kloris.
Tak.
Wiesz, jak ma na imię.
Leida gotowa?
Nawet nie wiem.
Gdzie ona jest? Leida?
Jadłaś coś?
Kiedy miałabym zjeść?
Ledwo zeszłam.
Weź sobie coś na drogę.
- Bo? - Musimy się zbierać.
Zmiana planów.
Podjadę z tatą.
Podrzucisz mnie, tak?
Z nią pogadaj.
Dzisiaj nie mam żadnych zajęć.
- Miałyśmy plan? - Raczej ty.
Wkładaj płaszcz i koniec dyskusji.
Ty tak poważnie?
Jeszcze się pytasz?
Jedź, nie przejmuj się mną.
Bawi cię to?
Idź się ubrać.
Przecież masz nie po drodze, o co ta afera?
O to, że mamy grafik, kierowca czeka.
- Jest konkretny plan i jedziemy. - Tylko chcesz się popisać?
- Słucham? - Jedź już.
Niby czym się popisuję?
Tym, że nagle masz dla mnie czas.
Co? No wiesz?
Mają to gdzieś. Możesz odpuścić.
Bardzo mnie to zabolało.
- Widzisz? Znowu to samo. - Ale co?
Właśnie o tym mówię.
Wszystko kręci się wokół ciebie.
Liczysz się tylko ty.
Naprawdę tak chcesz rozpocząć dzień?
Nie ja zaczęłam ten temat.
Bardzo ci dziękuję za wsparcie.
Mleko draya.
Bardzo odżywcze.
Co prawda po kilku dniach odechciewa się żyć, ale...
Niezapomniany smak, co?
Niezła staroć.
Staroć, ale dobra.
I solidna.
Jedna z najlepszych nawigacji.
Nie da się zblokować ani wykryć.
Jak coś padnie, naprawisz sam.
Ciężko ją rozgryźć.
Tak, ale już ją opanujesz, jesteś wolny.
Uzależniliśmy się od sprzętu wroga i przez to łatwiej nas pokonać.
Zapomnieliśmy o wielu sprawach, kazali nam o nich zapomnieć.
Na przykład o wolności.
Nemik wszędzie widzi prześladowania.
Skeen udaje, że nie słucha, ale ja widzę, że w głowie coś zostaje.
Młody pisze Manifest.
Mówił ci?
Wychodzi na to, że od wolności dzieli nas tylko kilka pomysłów.
Kilka pomysłów.
Ciężko się w tym połapać.
Wokół jest tyle zła, tyle niejasności i wszystko tak szybko się dzieje.
Tempo represji nie pozwala nam pojąć tych zjawisk.
I tak działa imperialna machina zła.
Łatwiej się skryć za wielkim okrucieństwem niż pojedynczą sytuacją.
Ale od tej walki nie uciekną.
Kurczowo trzymamy się swoich podstawowych praw,
więc wstrząsną całą galaktyką, żeby nam je wyrwać.
A ty, Clem, w co wierzysz?
Wiem, co mnie drażni.
Cała reszta musi zaczekać.
I takich mi potrzeba.
- To się wkopałeś. - Jeszcze nie ma tytułu. Wstrzymuję się.
Do końca daleko i jeszcze wiele muszę opisać.
Zobacz.
Tutaj.
Nowa inspiracja.
Niby przypadkowe rzeczy. Ta wyznacza gwiezdny szlak,
a ta tor politycznej świadomości.
Obie oparte na prawdzie, kierujące na jasny, osiągalny rezultat.
- Fakty rozwinięte do... - Clem.
Potem dokończę.
Jest dużo roboty. Dopij mleko.
Nie ufasz mu?
Ledwo ufam tobie.
Startuje się z platformy,
więc trzeba dostosować ciąg, żeby wjechać z tunelu.
- Dobra. - Jest podwieszony na szynie.
- Na to wychodzi... - Później kalibracja wagi...
- Co z nią? - Jak byś to zrobił?
Jak bym ustalił wagę?
To jakiś test?
Zwykłe pytanie.
Nie macie pojęcia, jak poderwać tę maszynę?
Wiemy, jak się nią lata.
- Ale najpierw trzeba wystartować. - Odpowiedz na pytanie.
Wy naprawdę nie wiecie.
Serio?
Nie macie pojęcia, jak się startuje!
Jak się szacuje wagę?
- Na pewno wisi na szynie? - Tak.
Jest wpięta?
Gotowa do startu?
Tak czeka na wylot? Na pewno?
Tak, na pewno!
Pułkownik Gorn ją widzi każdego dnia.
W porządku.
Więc jest sprzęgło ładunkowe.
Coś w stylu, wielkiej, ciężkiej wajchy tuż obok przepustnicy dopalacza.
I jest też wskaźnik, zaraz pod nią, który odczytuje wagę.
Czemu tego nie ma w papierach?
Bo to rzecz na zamówienie.
Dodatek.
Co wy byście zrobili, gdybym nie przyjechał?
Byłoby ciężko, ale coś by się wymyśliło.
Wiesz, chcieliśmy się upewnić.
- Dobra. Ja pilotuję. - Nie, masz robić, co każę.
Wsiadam za stery.
Powiemy, że pomysł był twój, spoko,
ale skoro mam tak ryzykować, ja pilotuję to pudło.
- Zgoda. - OK.
Clem.
Teren przed wieżą.
Tama.
Dowództwo garnizonu i koszary powyżej, nieco na wschód.
Tunel z Rono.
Tam wieża kontroli lotów.
Poniżej nasz cel numer jeden. Wejście u podstawy tej wieży.
Ścieżka do Świątyni.
Na miejscu będzie niewielki spadek, ale dystans się zgadza.
A z tej strony, z której będą szli,
jest Świątynia.
Jasne.
Co to jest?
Mini strzelnica?
Gdzie oni są?
Wczoraj mieli tu posprzątać.
- Gdzie są, pytam? - Niedługo wrócą.
Ale skąd?
Wydaje mi się, że są na wieży.
Przenoszą stoły na prośbę komendantowej. Na kolację.
Wrócę za godzinę.
I lepiej, żeby tu było wysprzątane, albo daję słowo,
żaden z was nie zobaczy zimowej przepustki.
Teraz jesteś imperialnym szeregowym.
Wartownikiem z bazy lotniczej Alkenzi przeniesionym w ramach zadań specjalnych.
Ściągnij łopatki.
- Bardziej. - Nie dotykaj mnie.
Coś mam zrobić, to mi powiedz.
Umiesz chodzić jak żołnierz?
Widziałem musztrę.
Sprawdzimy, czy uważnie patrzyłeś.
Baczność!
Nie obchodzi mnie gdzie! Pozbądź się tego!
Rozkaz! Już się robi!
Kapitanie Tigo!
Tu pan jest.
Dalej wymeldowują gości.
I co pan myśli?
W kwestii hotelu?
Bierze pan czy nie?
Zadanie?
Nie, zadanie pan bierze.
Pytam, czy to może być wasza kwatera.
A zostanę Prefektem?
Chodzi o tytuł. Wiem, że pensja się nie zmieni.
Może pan nawet paradować w sukni balowej.
O ile ruszy pan z operacją przed kolejnym zebraniem.
Idziemy pewnym krokiem!
Jesteśmy u siebie!
Dostaliśmy rozkaz!
Kiedy podejdziemy, otworzą nam drzwi.
Porucznik Gorn stoi na zewnątrz, on tu dowodzi.
Ma wartę przy wejściu.
Utrzymujcie z nim kontakt wzrokowy.
Pełne skupienie, nasłuchujemy.
Dostosowujemy się.
Ostatni za wszystkimi zamyka wejście.
Oddział, stać.
Są pytania?
A one co robią?
Nimi się nie martw.
Myśl o swojej robocie.
Przejdźmy jeszcze raz. W tempie.
Zamieńcie się.
Co?
On jest leworęczny.
Zamień się z nim.
Może zajmij się naszym zadaniem,
zanim zaczniesz dawać te złote rady.
Dlaczego?
Po co ta zmiana?
Skeen jest leworęczny.
Lepiej mieć broń od zewnętrznej.
- A ja? - Praworęczna.
Taramyn?
- Prawo. - Cinta?
Prawo.
Nemik.
Generalnie praworęczny, ale strzela z lewej.
Dobra.
Zamieńmy się.
Masz jeszcze jakieś rady?
Czekajcie!
Schowajcie broń.
Ruchy, ruchy!
- Odleciał. - Nie sądzę.
Wkrótce zobaczą.
Bardziej spodziewasz się ataku olbrzyma niż słabeusza.
Panie kapralu.
Sir.
Podziwia pan widok?
Zgadza się.
Tam u nas jest monotonnie.
Nastraja do refleksji, prawda?
Właściwie tak.
Naprawdę zrównają to z ziemią?
Jeszcze dyskutują.
Chcą tu przenieść bazę?
Ma to sens.
Wielkie przedsięwzięcie.
Dhanian jest za mało, żeby się nimi przejmować.
Ilu ich tu może jutro przybyć?
Nie wiem.
Ostatnio nawet setki nie było.
Ale nawet tylu zawadza, racja?
Pan sobie wyobraża, jak by to było przy paru tysiącach?
Tak.
Bez problemu.
Proszę wracać do obowiązków.
W czasie jutrzejszej inspekcji ma pan być na stanowisku.
Tak jest.
„Witaj”.
Powtórz.
„Stój”.
Trudne.
Jak ramię?
W porządku. Cudotwórczyni.
Ej! Co ty wyprawiasz?
Chciałem tylko przełożyć.
- Zostaw. - Nie mogłem przejść.
Zabieraj łapy.
Miałeś sprawdzić komunikatory.
Ty.
Idź się przebrać.
Kto pakował te ładunki?
Ja.
Tu upchnę jeszcze trzy.
Pokaż mi się.
Już wyglądasz jak żołnierz.
Meldunki z Ferrix mają spływać co tydzień.
I wyznaczcie kogoś do pilnowania budżetu.
Co ciekawego mnie ominęło?
Wieści o konferencji.
Przesunęli pańską przemowę...
Hosnian Prime?
Do niczego.
Nikt nie zniszczył, nie zgubił i nie pomylił
w ciągu 3 lat nawet sztuki wyposażenia.
Może prowadzą nieoficjalną księgę.
Ja już im nie wierzę w ani jedno słowo.
Została im już tylko Flota Imperium,
nie przyznają się, że coś nie gra.
Idź do domu.
Nie zauważyłam, że już późno.
Ty zostajesz, to ja też.
Już sama nie wiem, co robię.
Gubię się w tym.
Nieprawda.
Trafiłaś na coś.
Kessel, Fondor, pulpity celownicze z Jakku,
protonowe głowice z Base Cay, nawigacja Starpath ze Steergard.
Ale on ma rację.
Za duże rozbicie, żeby to kontrolować.
Nie wierzysz w tę teorię.
Wiem jedno.
Na ich miejscu robiłabym identycznie.
Rozpraszała jednostki.
W danym sektorze kradłabym tylko raz.
Takie przypadki to nie przypadki.
Jeszcze po dwa pliki?
Skup się, Clem.
To za rebelię.
Za rebelię.
Nie muszę mówić, jak źle oceniłeś wuja Harla.
Ale powiesz.
Od razu stwierdził, że kariera w policji to nie był dobry wybór.
W końcu dobrze mnie zna.
A czyja to wina?
Mam zgadywać?
Może w przyszłości lepiej się z wujkiem poznacie.
Czym według niego powinienem się zająć?
Musi się jeszcze zastanowić.
Nie wiedziałam, jak opisać zdarzenia, przez które się tu znalazłeś.
Powiedziałam, że dręczą cię wyrzuty sumienia.
Że ten błąd sporo cię kosztował, ale już wyciągnąłeś odpowiednie wnioski.
Ten fragment słyszałem.
Naszej rozmowy?
Twoich wywodów.
Ciężko nie słyszeć.
Niestety, słów wuja Harla nie wyłapałem.
Rozumie, że bardzo na niego liczysz.
Schody do hangaru?
Cztery piętra, cztery podesty.
Słaby punkt skarbca?
Narożniki.
Odległość do rampy?
28 metrów.
Sygnał alarmowy?
Czerwony-czerwony.
„Teren czysty”?
Moja kolej.
Porucznik Gorn.
Po co imperialny wojskowy miałby pakować się w coś takiego?
Jakie to ma znaczenie?
Pozostali wiedzą.
Zakochał się w miejscowej pannie i stracił przez to awans.
Pannę też stracił.
Przestał po tym wierzyć w Imperium.
Każdy ma własny powód do buntu.
Baczność!
Spocznij.
Rozpisałem skróconą listę osób na jutro.
- Tę, na którą tak liczyliście. - Wszyscy się na pewno ucieszą.
Widzę, że stelaż jest nieodmalowany.
- Rozmawiałem z ludźmi. - I na tym się skończyło.
Tymczasem oficer techniczny z Coruscant przylatuje dziś na inspekcję.
Może malowanie przy święcie sprawi, że coś do was dotrze.
Sir.
Mogę coś powiedzieć?
Możesz, byle szybko.
Chodzi o Aldhani.
Niewielu ludzi zgłasza się na ochotnika.
Każdy, kto trafia do tej jednostki,
ma nadzieję, że na pocieszenie zobaczy słynne Oko.
Stacjonować tu i go nie zobaczyć?
Ja rozumiem, służba nie drużba,
ale wszystkim skoczy morale, jeśli jutro
zostaną w jednostce tylko niezbędni ludzie.
Pojutrze ma być pomalowane.
Jak przyjdę w południe, wszystko ma być gotowe.
- Oczywiście. - Dziękujemy.
Przekażcie reszcie, że to był ostatni raz.
Nie szarp się.
- Na pewno wiesz, czym to grozi. - O co znów poszło?
Proszę bardzo.
Wiedziałem.
Wiedziałem, że ściemniasz. Wiedziałem.
- Zobacz. - Co to jest?
Kyber.
Klejnot Niebios.
Ukrywał go.
Skeen?
- Błękitny kyber. Patrz, jak lśni. - Co jest?
Ostrzegałam cię.
Gość się tu zjawia w jednych ciuchach,
a tu kryształ za 30 tysięcy kredytów?
- Masz jakiś problem, to zgłoś mnie. - Zgłaszam.
Zadałem wiele pytań, Vel. Kończy mi się cierpliwość.
Nie powie, po co przyleciał,
ani skąd jest.
Nie mówi, w co wierzy, a teraz jeszcze to?
No kto zabiera skarby, kiedy idzie kraść?
Nie ma na to czasu.
Chcę wiedzieć, z kim współpracuję.
Doskonale wiesz, kim jestem.
- I że zabiję za ten kryształ. - W porządku.
Chociaż od razu wiadomo, że to nie podróba.
- Jak sobie chcesz. - Nie nakręcaj się, Clem.
- Chcę tylko swoją rzecz. - Nie każ mi wkraczać.
Dosyć!
Uspokójcie się wszyscy.
Wszyscy!
Coś nadlatuje! Widzę statek w dolinie!
Zbierajcie rzeczy.
Ruchy!
Schowajcie broń.
Oddaj mu kryształ, pozabijacie się później.
Zrobiłbyś tak samo.
Tłumacz to sobie, jak chcesz.
Fałszywy alarm!
Poleciał w kierunku garnizonu!
Zbierać rzeczy! Już!
Omówimy to, jak się schowamy.
Dostanę forsę.
Za pomoc w skoku.
Chcieliście wiedzieć?
To wiecie.
- Słucham? - Tak, robię to dla kasy.
Tak ciężko to przełknąć?
Nie warto mi płacić?
Mogę się zmyć i sobie radźcie.
Taka jest prawda.
Nie chcę dłużej łazić, oglądając się za siebie.
Wiedziałaś o tym?
Był warunek, biorę go lub odwołuję skok.
- Odwołujesz? - Trzeba było nam powiedzieć.
Może i tak.
Wtedy by poszło o coś innego.
To znaczy?
Dzień przed zawsze jest najgorszy.
Za dużo czasu na rozmyślania.
Myślisz, że się boimy?
Jasne, że tak.
Chodzi ci tylko o kasę?
Jak jest aż takie ryzyko?
Błagam.
A może to ty się boisz?
Oczywiście, że tak.
Ale co innego się bać, a co innego, jak puszczają ci nerwy.
Chcesz się wycofać?
Twoja decyzja.
Ale nie zasłaniaj się mną.
Cinta?
Nie.
Nic nie powiedziała.
Wróćmy do obozu w jednym kawałku.
Będzie czas sobie to przemyśleć.
Wszyscy.
Naprzód.
Widziałaś, że gadałem z Tafeedem.
Miałeś pracowity wieczór.
Wie o twoich planach więcej niż ja.
Było ci głupio?
Kiedy zamierzałaś mi powiedzieć o tej nowej fundacji?
Nie sądziłam, że cię to zainteresuje.
Dlaczego?
Bo nie ma z niej zysków.
Jak mu było?
Kloris.
- Kloris? - Tak?
Mógłbyś trochę przyspieszyć?
Tak jest.
Jakbym widział twoją makietę.
Wyszła mi.
Miałem dużo czasu na obserwację.
Zakradamy się tu od miesięcy.
Niedługo nadamy sygnał.
Zapalamy pochodnię. Chodźcie.
Dobra! Powinno wystarczyć.
Skeen.
Mam ci opowiedzieć o moim bracie.
Dłuższa historia, która kończy się tak, że go zabili.
Był farmerem.
Przybył Imperialny Prefekt, przejął ziemię i ją zalał.
Opór nic nie dał.
Załamał się, napchał kamieni w kieszenie i poszedł się utopić.
Zawsze nienawidziłem Imperium,
ale ciężko opisać to, co czuję teraz.
Co uprawiał?
Drzewa.
Pieprzowe.
Setki drzew.
Na inne przeprosiny nie licz.
Te wystarczą.
Taramyn przejmuje dowodzenie.
Ma ostatnie słowo.
Wszyscy zrozumieli?
A ty gdzie będziesz?
Jak wszystko się uda, widzimy się jutro wieczorem.
Przyrzeknij, że będziesz się trzymał planu.
Nie będę robił żadnych problemów.
Trzymamy kciuki.
Nie żegnam się z wami.
Jutro będziemy mieć masę pracy.
Mówiłeś, że na dzisiaj koniec.
Właśnie wyłączałem.
Słyszałam to godzinę temu.
Nie możesz spać?
O tej porze już nic nie nadadzą.
Jak się tak nudzisz, idź polerować monety.
Zadowolona?
Sprawdziłaś, czy ci odbiornik działa?
- Tak. - A ten drugi, w Fondorze?
Nie lubię, gdy się tak denerwujesz.
Teraz już nic nie zrobisz.
Albo wyjdą z tego cało, albo nie.
Bardzo odkrywcza teoria.
- Tylko Vel mogłaby cię wydać. - Nie.
Jeszcze ten złodziej. Andor.
Nie pilnowałem się.
Przecież sam tego chciałeś.
I taki jest koszt.
Nie ma planów doskonałych.
Za bardzo mi zależało.
Od rana mamy klientów.
Spokojnie, wstanę.
Jutro o tej porze będzie po wszystkim.
Albo dopiero się zacznie.
To fakt.
Napisy: Alicja Roethel