Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
นี่ พรุ่งนี้ป.ห้าเปิดเทอมอีกแล้วนะ
อะไรนะ แปลว่าเราต้องตื่นแปดโมงเหรอ
ใจเย็น นายนอนไปตั้ง 95 เปอร์เซ็นต์ ของหน้าร้อนแล้วนะ
ก็จริง
(ลีโอ)
ปีเดียวก็จะได้จบประถมไป ปีเดียวยังได้เป็นเด็กน้อย
ที่เป็นพี่ใหญ่
อยากจะออกไปฟาดไม้เล่น
ทั้งตุ๊กตุ่น เม็ดหวานกรอบ หนมแท่งยาว
ขึ้นไม้ลื่น ผายลมลั่น นักเก็ตดาว
จนคนขอร้องหยุดได้ไหม
ปีเดียวก็จะได้จบประถมไป เป็นพี่เบิ้มกว่าทุกชั้น
มั่นและสุดเกรียน
นั่งลงดิ๊ ฉันคือเจ้าของแก
ฉันแซ่บซ่าจนตอนป.สามถูกพักเรียน
โอเค โอเค ก็ได้ตกลงไม่ชวนคาร่า
โอ ไม่ไหวนะขอที
ซาบริน่าดูน่าชวน
เราไม่สนน่ะพวกป.สี่
เค เราก็ได้ชื่อเพื่อนทั้งนั้น
ช่าย เว้นที่แปลกไม่เข้าพวก
- แล้วซัมเมอร์ล่ะ - เธอน่ารักดี
เอ่อ จะอ้วก
ซัมเมอร์ แม่อยู่ไหน
คืนนี้เป็นพี่นะ
เราโตแล้ว สักวันแม่ก็จะไม่อยู่
พี่ขึ้นป.ห้าแล้ว ได้เวลาโตแล้ว
- แต่… - พี่จะไม่ดื่มกาแฟหรือชอบผู้ชายหรอก
- แต่พี่จะกรอกน้ำเอง ตัดผมม้า - แม่จะยัง…
พี่รู้ใครๆ ก็ไว้ผมม้า แต่หน้าผากพี่กว้าง
พี่ไม่อยากโชว์เหม่ง แล้วดูเหมือนเอเลี่ยนและโดนเม้าท์…
ห้านาทีก่อน
โคล นี่ลูกต้องฝึกหัดตื่นและก็ลุกเอง ปีนี้
- ห้านาทีก่อน - โอเค ห้านาทีก่อน
ดุดันมากเลย คุณพ่อ
(ตารางภูมิแพ้ของอีไล)
ลดลงไป ถั่วที่เราเคยมีอาการแพ้ ลดลงไป
(หุ่นรักษาความปลอดภัยเด็ก)
เมื่อยาช่วยเพิ่มภูมิเริ่มออกฤทธิ์ จะลองกินไก่ผัดถั่วสักนิด
นักเรียนป.ห้า แยกทางเข้ากับรุ่นน้อง
ก็ห้องเรียนในปีนี้ ขึ้นไปอยู่บนชั้นสอง
เป็นพี่แล้ว!
อย่าเหยียบเด็กๆ อนุบาลนะจ๊ะ
ปีหน้าจะไปเวสต์เลคเหรอ
ญาติฉันบอกว่าที่นั่นว่ามีเด็กดูดบุหรี่ด้วย
- เห็นอะไรไหม - ไม่ เจี๊ยวจ๊าวไปเรื่อย ให้ไวน่ะ
อ้ะ ชัดแจ๋วแล้ว
เอาละ อีกหนึ่งปี และเด็กป.ห้าสุดเพี้ยนอีกหนึ่งกลุ่ม
คาเบียร์ แอนโทนี ยินดีต้อนรับจ้ะ
มาจากนิวยอร์กเหรอ เด็กใหม่ ทีมแพทริออตส์ห่วยแตก!
นั่นมันนิวอิงแลนด์
- ฉันว่านายใส่เสื้อกลับด้านนะ - โธ่เว้ย!
- ดูสิ มีแต่พวกเด็กปากเปราะ - จริง เรื่องเดิมๆ
ฉันเห็นคาร่าใส่เสื้อหนาวจิมโบรีละ
- นั่นก็พวกแก๊งไฮโซ - สวยรวยแพง
- ปลอมตั้งแต่เนื้อยันเปลือก - พีคสุดที่ 11 ขวบ
- แน่นอนว่ามีเด็ก "ป่วยก็ควรอยู่บ้าน" ด้วย - มีคนนึงตลอด
ตัวตลกประจำห้องที่แอบดูถูกตัวเอง
ฮาท้องแข็งเลย โคล
- ขอบใจนะ โคล - แม่เจ้า ปีนี้มีกี่โคลเนี่ย
นึกถึงตอนที่ชื่อจัสตินฮิตสุดๆ เมื่อปี 1991 เลย
บุญแค่ไหนที่เราไม่ได้เจอชื่อริชชี่อีก
พวก เอาจริงดิ นี่นายสูงกว่าฉันแล้วเหรอเนี่ย
เด็กที่ใช้นิ้วจกชีสดูเดิ้ลก็มา
ไม่ ฉันว่านิ้วนั่นจกโดริโทสมากกว่า
- เราย้ายมาจากบรองซ์ - เด็กใหม่เหรอ
คงยากน่าดู ฉันไม่เคยต้องจากเพื่อนเลย ยกเว้นตอนไปเมอร์เทิลบีช
ตอนบินกลับ มียายคนนึงเป็นข้ออักเสบ
ฉันเปิดห่อมัสตาร์ดเธอ
- ลูกคนแรก - ปากไม่มีหูรูด
ไม่เคยได้ยินคำว่า "พอ"
เอาละ ทุกคน ตื่นเต้นไหม
พวกเธอส่วนใหญ่เรียนที่นี่มาห้าปีแล้ว
บางคนก็เจ็ดปี และตอนนี้เธอเป็นเด็กโตแล้ว
หวังว่าทุกคนจะเจอสัตว์เลี้ยงประจำห้องแล้ว ลีโอนาร์โดกับสเควอเทิล
หนูไม่แตะพวกมันแน่
พวกมันกิน นอน อึในที่เดียวกันไม่ใช่เหรอ
เฮ้ย ฉันอึตรงที่ที่เขานอนต่างหาก
แล้วถ้าครูบอกว่า
จะมีรางวัลใหญ่ให้ตอนสิ้นปี ถ้าพวกเธอทำผลงานได้ดีล่ะ
แข่งวิชาการมาราธอนเหรอคะ
ดูเธอรับมือเด็กพวกนี้สิ ซาลินาสน่ะ มืออาชีพสุดๆ
ดีที่สุดหลังจากครูบีเลคกี้ในยุค 60
แล้วถ้าครูบอกว่าห้องที่ชนะในปีนี้
จะได้ไปทัศนศึกษาที่สถานที่สุดพิเศษทั้งวันล่ะ
เจ๋งเลย!
- ซาลินาสท้องเหรอ - พุงยื่นนิดๆ นะ
เซนจ๊ะ เอาขนมเข้ามาในห้องเรียนไม่ได้นะจ๊ะ ฝากครูไว้ก่อนนะ
ชีโตส โห นึกไม่ถึงเลย
ตอนปลายปี ทุกห้องเรียนของชั้นป.ห้าของเรา
จะแข่งกันด้านศิลปะ การโต้วาที วิทยาศาสตร์ และประวัติศาสตร์
และถ้าห้องเราชนะ เราจะได้ไปเที่ยวเมจิคแลนด์ปาร์ค!
ที่มีดราก้อนโคสเตอร์ใช่ไหมฮะ ที่เคยโดนไฟไหม้
ใช่ มันถูกแบนในยุโรป
ใช่ แต่ไม่ใช่ในฟลอริดา
เป๊ะเลย ท้องชัวร์
โอเค มาดูกันดีกว่า ว่าพวกเธอมีความรู้กันแค่ไหนแล้ว
ใครรู้บ้างว่าเวลาที่พืชเปลี่ยนแสง เป็นอาหารเรียกว่าอะไร
- มันคือ… - การสังเคราะห์แสง
- การเปลี่ยนน้ำและซีโอทูให้เป็นกลูโคส - ให้เป็นกลูโคส
เก่งมากจ้ะ มีอา
คือ…
แย่แล้ว พ่อแม่หย่ากัน
โอเค ที่รัก ขอบใจจ้ะ ไม่เป็นไรนะ น่ารักมาก โอเค
มาดูหนังสือที่เราจะอ่านในชั้นเรียนปีนี้กันดีกว่า
ใครรู้จักแมงมุมเพื่อนรักบ้าง
ไม่นะ เด็กๆ ร้องไห้ตอนจบตลอดเลย
เด็กยังร้องไห้ไม่มากพออีกรึไง ต้องสะกิดต่อมอีกเหรอ
- มีแต่คนอ่อนแอที่ร้องไห้ - ใช่
เราจะได้รู้จักเฟิร์นกับหมูวิลเบอร์
ยังไงก็เป็นหนังสืองี่เง่าอยู่ดี
ใช่ สัตว์ไม่เคยคุยกับคนซะหน่อย
แถมไม่มีใครได้กินชาร์ล็อตต์ด้วย
นายต้องทนฟัง เรื่องแมงมุมแสนอร่อยตัวนี้ตั้งหลายวัน
แค่คิดถึงมันก็หิวแล้ว
เหมือนที่พวกเธอจะได้เรียนในปีนี้
ขอโทษนะจ๊ะ โคล มีอะไรอยากเล่าให้เพื่อนๆ ฟังรึเปล่า
อี๋
ไม่อยากเชื่อว่านายจะทำแบบนั้น
ขอโทษนะ ทุกคน
กลิ่นหอมชื่นใจ
คราวหน้าส่งมาทางนี้บ้างนะ เบื่อผักกาดหอมแล้ว
(ยินดีต้อนรับผู้ปกครอง)
สวัสดีค่ะ คุณครูซาลินาส
- สวัสดีค่ะ ฉันแม่ของโคล ไวเซกิ - ไงคะ
ฉันขอ… แป๊บนึงนะคะ ไว้ลงเฟซบุ๊ก ขอบคุณค่ะ
- โคลเป็นเด็กที่… - รูปต้องเริ่ดแน่ๆ ขอบคุณค่ะ
คนเราอยากเหมือนเป็ดตั้งแต่เมื่อไหร่
น่าทึ่งไหมครับที่พวกเขาโตเร็วมาก
พออยู่ป.ห้า คุณจะพบว่าลูกคุณอยากเลือกเอง
ยอมรับมันครับ ปล่อยให้พวกเขาทำพลาดเอง
อีกนานไหมครับเนี่ย
ไม่นานครับ ดร.เวนเกอร์
พวกคุณบางคนอาจได้ยิน เรื่องครูซาลินาสในห้องเรียนแล้ว
ผมอยากยืนยันว่ามันไม่เกี่ยวอะไร กับสิ่งที่เธอกินในโรงอาหารของโรงเรียน
เธอแค่จะหยุดสักพักน่ะครับ ลาหยุดน่ะ
เดี๋ยวนะ นานแค่ไหน
เตรียมระเบิดลง
ก็… จนกว่าเธอจะคลอดน่ะครับ
อะไรนะ
มีลูกเหรอ
แน่ใจเหรอคะ ได้ลองหาหมออีกคนรึยัง
พูดเป็นเล่นน่ะ ตอนป.สามก็ทีนึงแล้วนะ ครูใหม่ที่มาแทนแย่มาก
ผมกำลังส่งแชทไปบอกลูกสาว เธอต้องเสียใจมากแน่ๆ
ปังเว่อร์ เราจะบดขยี้ครูใหม่ให้แหลกเลย
ปีนี้ชิลๆ ทั้งปีแน่!
- ไม่อยากชนะรางวัลทัศนศึกษาเหรอ - ถามจริง
เฮ้ย เราบอกครูใหม่ว่าพักสามชั่วโมงได้นะ
เรายิงหนังยางใส่เธอได้ โยนหมากฝรั่งใส่เธอได้ แปะไว้ที่เก้าอี้เธอ
ช่วยดีดฉันออกจากแชทนี้ที
โคล เราสลับชื่อกันและไม่บอกเธอก็ได้
เจ๋งไปเลย โคล
เราจะดูหนังทั้งวัน
อย่างเรื่องที่เด็กเห็นเครื่องดูดวง แล้วกลายเป็นทอม แฮงค์
แล้วเต้นบนเปียโน ฉันจำชื่อเรื่องไม่ได้ แปลกจัง
ชื่อมันสั้นๆ ฉันเห็นในโปสเตอร์…
บิ๊ก
ช่วยดีดฉันออกจากแชทนี้ที
คุณพูดแบบนั้นไม่ได้นะ
ดูสัตว์เลี้ยงขี้เกียจประจำห้องสิ ขยับบ้างไหมเนี่ย
- อิจฉาจัง - กิ้งก่าตัวนี้แก่หงำเหงือกเลย
ฉันดูแก่เหรอ
ขอบใจนะ
มันคือทัวทาราน่ะ พวกมันอายุยืน ประมาณ 75 ปี
ไม่เคยรู้เลย ทำใจซะนะ เจ้าแฮมสเตอร์
ดูเหมือนมันใกล้จะ 75 แล้วนะเนี่ย
หมอนี่มันบ้า
นายแก่จริง ขี้หงุดหงิดจริง ขี้เกียจจริง แต่นายไม่มีทางอายุ 75 หรอก
เจ็ดสิบห้า
ข้างใต้เขียนว่า นี่คือมนุษย์จากดาวโลก
ผู้ได้เหยียบดวงจันทร์เป็นครั้งแรก เรามาอย่างสันติ…
ปี 1949
- ปีนั้นทำไม - ปีที่ฉันเกิดน่ะ
นี่ผ่านมากี่ปีแล้วนับตั้งแต่ปี 1949
ไม่รู้อะ ต้องบวกเลขดู
มีสอนชั้นป.สอง ของเราสอนการหาร
เยี่ยม ทำไมพวกเขา ไม่ย้ายเราไปเรื่อยๆ นะ เราจะได้รู้มากขึ้น
โอเค สี่ส่วนสิบหกเท่ากับกี่หนึ่งส่วนสี่
- เธอจะไปแล้ว เด็กๆ ไม่สนเธอหรอก - 1967…
- ทำอะไรน่ะ - พยายามนับอายุตัวเองอยู่
1968, 1969, 1970…
นิ้วมือนิ้วเท้าไม่เหลือแล้ว นับด้วยอะไรได้อีกเนี่ย
ก็อยากบอกนะ แต่มีเด็กอยู่
ฉันพูดถึงหางของเขาต่างหาก
การบวก… ฉันต้องคุยกับ สัตว์เลี้ยงป.สองหน่อยแล้ว
เลิกคิดได้เลย เราเจอเจ้าพวกนั้นแค่ตอนซ้อมหนีไฟ
กว่าจะซ้อมก็เดือนพฤศจิกายนโน่น
อะไรกัน…
อะไรน่ะ
ซ้อมหนีไฟเหรอ
คงไม่มีอะไรหรอก แต่ไปกันเถอะ แอนโทนี เอาสัตว์เลี้ยงมาสิจ๊ะ
ทุกคนอพยพ! หยุด ทิ้งตัว แล้วกลิ้ง!
ผมคิดว่าผมโดนไฟลวก!
บ้าเอ๊ย เพิ่งตกแต่งใหม่แท้ๆ
สักวันตำรวจจะอุ้มเด็กนั่นลงจากเครื่องบิน
ฉันจะวางพวกแกไว้ตรงนี้นะ
โอเค เอาละนะ
ไงพวก หน้าร้อนเป็นไงมั่ง ได้ทำอะไรหนุกๆ ไหม
- นอน - นอน
- กิน - อึเยอะมาก
สุดยอดเลย เออนี่ ใครอยู่ป.สองแล้วนะ
- ฉันเอง เป็นไงบ้าง ลิซซี่ - เยี่ยม
ที่จริงฉันคือลีโอนาร์โด ลิซซี่เป็นอีกัวน่า ในห้องครูมาร์คูเลีย นายคือ…
ฉันชื่อซินนาบัน ฉันรู้ เชยบรม โดนเปลี่ยนชื่ออีกแล้วน่ะ
ก็ดีกว่า "ธัมเปอร์" นะ
งั้นมั้ง ดีกว่าพวกชื่อสายมูเสริมดวง น้องลัคกี้ น้องนำโชค น้องมีตังค์…
ใช่ๆ นี่ สัตว์ป.สอง พวกนายเรียนบวกเลขใช่ไหม
น้องมารวย น้องเฮงเฮง ใช่ เรียนลบด้วย เรียนทั้งสองอย่าง
เยี่ยม โอเค ฟังนะ ถ้าฉันลืมตาดูโลกเมื่อปี 1949
และตอนนี้ปี 2023 มันเท่ากับเท่าไหร่เนี่ย
อุ๊ย ข้อนี้ตอบได้ เท่ากับสัตว์เลื้อยคลาน
เจ้าโง่
โอเค ทุกคน สัญญาณขัดข้องน่ะ
โรงเรียนไม่ได้ไฟไหม้
ไม่ ฉันจะอายุเท่าไหร่แล้ว
อ๋อ ใช่ การลบ โอเค ลบๆๆ 74
- เจ็ดสิบสี่ นั่นคือตัวเลขก่อน… - ฮึบๆ
เดี๋ยว เดี๋ยวก่อน!
นั่นคือตัวเลขก่อน 75 ใช่ไหม
มีอะไรเหรอ นายดูเศร้านะ
ซินนาบัน!
ไปนั่งที่นะจ๊ะ
ฉันเป็นกิ้งก่า
ดีมาก อย่าไปให้ค่ามัน
ไม่สำคัญหรอก ฉันจบเห่แล้ว ฉันอายุ 74 แล้ว พอ 75 ก็ม่องเท่ง
อะไร สัตว์ประจำห้องไม่เกี่ยวหรอก
เราโดนขังไว้นะ อายุ 75 ก็คือ 70 นั่นแหละ
แล้วถ้านายไม่อยากตาย ออกกำลังกายหน่อยก็ได้นะ
- เช่นอะไร - กะพริบตาก็ดี เป็นการเริ่มต้น
- ฉันกะพริบตานะ - น้อยมาก
ก็ได้
ฉันไม่ได้หมายความว่าต้องทำทันที
ฉันนี่มันบ้าจริงๆ
ฉันเริ่มออกกำลังกายหนักๆ แบบนี้ ตอนอายุปูนนี้ไม่ได้หรอก
ไม่ทันแล้ว ฉันพลาดไปแล้ว ฉันเสียเวลาไปเปล่าๆ
และตอนนี้ชีวิตก็ใกล้จะจบแล้ว
เมื่อผู้ชายได้ถึงวัย
ที่อายุขัยชักสั้น
เริ่มคิดถึงเรื่องที่ยังไม่เคยได้ทำ
ไม่เคยลองชิมหอยทาก
และไม่เคยจับแมลงวัน
เคยแค่เขาป้อนให้กินมันอยู่ประจำ
ไม่ได้เคี้ยวสาหร่ายสดๆ ทั้งใบ
ได้กินแต่ผักกาดที่เหี่ยวๆ ตกใส่ฉี่นายสเควอเทิลไง
ไข่นกไม่ได้ขโมยกิน ไล่กระรอกสักตัว
ไม่เคยทำท่าเด็ด
อวดพวกสาวเล่นรัวๆ
ทำตัวตามปกติเถอะ
เด็กๆ นี่ครูคนใหม่ของพวกเธอจ้ะ
(ครูมัลคิน)
นี่ครูใหม่ที่มาสอนแทนเหรอคะ
ครูต้องไปแล้วเหรอคะ เร็วงี้เลยเหรอ
หมอของครูคิดว่าครูควรพักผ่อน ตลอดการตั้งท้องน่ะจ้ะ
ดังนั้นระหว่างนี้ พวกเธอจะอยู่กับครูมัลคิน
ไม่ได้มีอะไรเข้าใจยากเลย พรรคพวก
เด็กๆ พวกเธอไม่ควรกลัวการเปลี่ยนแปลงนะ
การเปลี่ยนแปลงคือส่วนที่งดงามของชีวิต
ในบางครั้งก็มี
ใบไม้ร่วงไป
และบางครั้งงอกงามเหมือนเดิม
- ฉันไม่ร้องเพลง - โอ้ โอเคค่ะ
งั้นเรามาเรียนกันต่อดีไหม วันนี้ครูจะสอนกับครูมัลคิน…
อย่าทิ้งเราไปเลยนะคะ ครูซาลินาส
ลงไปเดี๋ยวนี้!
(ยาไล่เด็ก)
ห้ามกอด นั่งลง!
ในห้องเรียน เราต้องนั่งตัวตรง ตั้งใจเรียน แล้วเราอะไรอีก เธอ!
ฮะ! แย่แล้ว เอ่อ… เงียบเหรอคะ
ตั้งใจฟังดีมาก โลแกน เอาหัวใจไปหนึ่งดวงเลยจ้ะ
(กระดานความสำเร็จ)
เวลาเด็กๆ ตั้งใจฟังจะได้หัวใจค่ะ เพื่อกระตุ้นการ…
การฟังไม่ใช่เรื่องที่ต้องยกย่อง
เมื่อเธอฟังก็จะได้ความรู้ ไม่ใช่รางวัลงานวัด
ที่จริงเรามีโอกาสไปเมจิค…
อี๋ นั่นอะไรน่ะ
เนยถั่วกับแฮม พ่อฉันตื่นสายน่ะ
เราไม่มีเวลาแล้ว มาอวยพร ให้ครูซาลินาสโชคดีกันดีกว่า บ๊ายบาย
- แต่ฉัน… เด็กๆ ยัง… - ไม่ๆ ฉันรู้ ไปได้แล้ว
- ขอให้โชคดีกับลูกตัวเองนะ - โอเค ทุกคน เจอกัน…
มาว่ากันต่อ
วันนี้วันศุกร์ นั่นแปลว่านักเรียนคนนึง ต้องเอาสัตว์เลี้ยงประจำห้องกลับบ้าน
- อะไรนะ - เราไม่ทำแบบนั้นกันค่ะ
ไม่แล้ว ไม่มีทาง
ในชั้นเรียนของฉัน เธอจะต้องหัดรู้จักความรับผิดชอบ
ให้อาหารมันอย่างถูกต้อง
และเอามันกลับมา แบบสุขภาพแข็งแรง และไม่ตาย
มีใครจะอาสารับไปไหม
- เร็วเข้า ใครก็ได้ยกมือขึ้นทีเถอะ - ว่าไงนะ
จำได้ไหมว่าเกิดอะไรขึ้นที่บ้านเด็กๆ พวกเขาลืมให้อาหาร ไม่ก็ทำร้ายนาย
เดี๋ยวมันก็งอก
(ร้านสักมืออาชีพ)
(เกิดมาซิ่ง)
- อึ๋ย - มันดูจ๊าบในยุค 90
ฉันรออยู่นะ ขออาสาสมัครหน่อย
ไม่เข้าใจเหรอ นี่เป็นโอกาสของฉัน
ฉันจะไปกับเด็กสักคน สำรวจบ้านเพื่อหาหน้าต่างที่เปิดทิ้งไว้
แล้วพอฉันอยู่คนเดียว ชิ่ง! หนีโลด!
ตอนอายุ 20 นายยังชิ่งไม่รอด
ฉันจะชิ่ง แล้วใช้ชีวิตจริงๆ ซะที
อาจจะปีนต้นไม้ก็ได้ ว่ายน้ำในท่อระบายน้ำ ไปดูเอเวอร์เกลดส์
เอเวอร์เกลดส์เหรอ กับสัตว์ป่าเถื่อนพวกนั้นอะนะ จะบ้ารึไง
พวกนั้นไม่มีชื่อด้วยซ้ำ เถื่อนสุดๆ
คิดว่าผิวนุ่มนิ่มผู้ดีอย่างนายจะรอดได้งั้นเหรอ
- ได้แต่หดหัวอยู่ในกระป๋องเบียร์แน่ - เร็วเข้า
ใครจะอาสารับผิดชอบบ้าง
หรือต้องให้ฉันเลือก
ถ้าไม่มีใครอาสา…
หนูก็ไม่อยากให้มันรู้สึกเคว้ง ทุกคนอยากมีเพื่อน
และไม่ควรโดนตัดสิน จากหน้าตา สายพันธุ์ หน้าผาก
พรุ่งนี้หนูต้องไปดิ่งพสุธาในร่มก็จริง
แต่พ่อหนูอาจอยู่บ้าน ก็ฝากมันไว้กับพ่อได้
- เลือกตัวนึง! - กิ้งก่าค่ะ
ฟังนะ เวลาที่นายอยู่ในป่ากว้าง แล้วสัตว์พวกนั้นตามล่านาย
อย่าลืมเปลี่ยนสีและทำตัวให้กลมกลืน
นั่นมันคาเมเลี่ยน ฉันไม่ใช่คาเมเลี่ยน
งั้นนายก็ตุยเย่แน่
พรุ่งนี้ต้องดิ่งพสุธาในร่มแต่เช้า เราต้องเตรียมตัว
มันเหมือนการโดดร่มแหละ แต่เราจะไม่เจ็บตัว
โอเค วันหยุดนี้เราจะยุ่งมาก
ต้องใส่เดรสไปบ้านย่าไหม วันอาทิตย์น่าใส่กางเกงมากกว่า
เจย์ด้าพูดคำว่า "อ้วก" เธอบอกว่าไม่ใช่คำหยาบ มันหยาบไหม
รู้สึกผิดที่ทิ้งมันไว้ตรงนี้ แต่ใครจะอยากเห็นมันตอนกินข้าว
ให้มันกินน้ำก็พอ เดี๋ยวมานะ
เคย์ล่า อย่าทำเหมือนกลัวมันสิ ใจร้ายจัง
เสร็จโก๋
แจ่ม
เด็กใหม่ชื่อคาเบียร์ก็ดีนะ แต่เขาไม่ค่อยพูด
อย่างน้อยก็กับหนู เขาอาจเขินเพราะ…
แล้วลิ้นหนูก็พอง
แต่ก็ไม่ได้พองมากหรอก
ไม่งั้นหนูคงมาเล่าไม่ได้ว่าหนูกินชีสทอดยังไง
นี่ ลีโอนาร์โด แกพลาดหนังหนุกๆ ไป พรุ่งนี้ฉันจะพาแกลงไปกินมื้อเช้านะ
หวังว่าพวกเขาจะเหลือเบเกิ้ลรวม ไม่รู้ทำไมเราถึงได้เบเกิ้ลงา
แม่ขอให้ฉันลองชิม ฉันถามว่า "แม่จะเอาเมล็ดป๊อปปี้และเกลือ
ออกไปทำไม…"
เดี๋ยวนะ แกอยู่ไหนเนี่ย
นี่มันฝันร้ายชัดๆ ฉันจะกลายเป็นเด็กที่ฆ่ากิ้งก่า
ไม่ว่าจะไปทำมาหากินอะไร
ไม่ว่าจะเล่นละคร เป็นหมอ… ฉันคงไม่ได้เป็นหมอแล้วละ
ฉันทำงานที่กรมขนส่งได้ ขอเป็นสาขาใกล้ควิซโน่ส์นะ
ฉันไม่อยากอยู่ห่างพ่อแม่มากไป
โอ้แม่เจ้าก็อดซิลล่า!
อะไรน่ะ
เอ่อ เมื่อกี้ใครพูด
กำแพงเหรอ กำแพงไม่พูดหรอก กำแพงจะพูดอะไรทำไม
ทำไมถึงชี้มันอยู่ได้ ที่เขาพูดกันว่า "ถ้ากำแพงพูดได้"
- ก็เพราะมันพูดไม่ได้ไง… - รางวัล!
แกพูด! เมื่อกี้แกพูด! แม่คะ!
- ไม่นะ! - แกพูดได้!
แกพูดอยู่
ฉันจะบอกแม่ ไม่งั้นคนจะคิดว่าฉันบ้า
ฉันจะถูกส่งไปอยู่ โรงเรียนสำหรับเด็กที่มีปัญหาที่แทมปา
คนจะรู้ไม่ได้!
- ทำไมมือแกถึงเปียกล่ะ - มันชุ่มชื้นตามธรรมชาติ
ไหว้ล่ะ ขอร้องว่าอย่าบอกใครเชียวนะ
ถ้าคนรู้ว่าฉันพูดได้ พวกเขาส่งฉันไปหานักวิทยาศาสตร์แน่
แต่ฉันต้องบอกใครสักคน
ขอร้องละ
เธอเป็นคนเดียวที่ได้ยินฉัน
งั้นทำไมต้องกระซิบด้วยล่ะ
เพราะเธอกระซิบก่อน และมันฟังดูสนุกดี
กิ้งก่าพูดได้ทุกตัวไหม
ไม่รู้สิ ฉันไม่เคยเจอทุกตัว แต่เราไม่เคยคุยกับมนุษย์เลย
- แล้วมาคุยกับฉันทำไม - ฉันไม่ได้… ฉัน…
เพราะฉันอยากคุย ฉันคิดว่าเธอนิสัยดี
จริงเหรอ ขอบใจนะ
ไม่รู้ว่าคนคิดว่าฉันนิสัยดีไหม คนที่โรงเรียนเดาใจยากมาก
ไม่รู้บอกว่าเรานิสัยดีตามมารยาท
และคิดว่าเราจะคิดว่าพวกเขาเจ๋งรึเปล่า…
เข้าใจแล้ว
นายพูดว่า "เข้าใจแล้ว" บ่อยจัง
ก็เพราะฉันเข้าใจอะไรๆ ไงล่ะ แค่นั้นเอง "ฉันเข้าใจ" ฉันอยู่มานาน
- โอเค นึกว่าเพราะอย่างอื่นซะอีก - เช่นอะไร
เช่นอยากให้ฉันหยุดพูด
โห
จริงเหรอ แบบ "โห บ้าจัง" เหรอ
ไม่ แต่แบบ "โห ไม่คิดเลยว่าเธอก็รู้ตัวด้วย"
ฉันดูออก คนเรามีมารยาท เกินกว่าจะพูดว่าฉันพูดมาก
แต่ดูหน้าพวกเขาก็รู้ว่าฉันพูดมากไป
คนแก่ทำหน้าแบบนี้ และเด็กๆ ก็ดูง่วงนอนมาก
และหน้าคนขับรถเมล์ก็แบบ "หยุดเถอะ" แต่ฉันหยุดไม่ได้ และฉัน…
โทษที ฉันฟังอยู่ เอาสิ พูดต่อเลย
แบบว่าฉันชอบพูดไม่ยั้ง รู้สึกยังไงก็พูดออกไป
แบบว่าคนฟังคงโอเคมั้ง แต่ไม่รู้ว่าเบื่อบ้างไหม
แต่อดใจไม่ได้ต้องพูด เขาดูจะยิ้มเหมือนว่าจะชอบกัน
มันก็เครียดรู้ไหมที่ไม่มีทาง จะรู้ว่าพูดไปแล้วคนอื่นจะรำคาญ
ฉันเคยเจอเด็กหลายคนที่พูดมาก พวกเขาดู…
ก็เลยยังพูดไม่เลิก แล้วก็ดูเหมือนจะช่วยคลายเหงา
ก็เลยยิ่งเพลินจนมองไปเจอสายตา ที่เหมือนสัญญาณว่าเขา
ไม่พอใจที่พูดพร่ำเพรื่อ หรือแสบแก้วหูหรือง่วงจนเคลิ้ม
เริ่มกังวลว่าเขาไม่สนใจ ทนไม่ไหว เลยยิ่งตั้งหน้าตั้งตาพูดเพิ่ม
ใช่ นี่เป็นเรื่องปกติ มีเด็กหลายคนที่…
ที่จะรู้ตัวว่าตอนนั้น
ไม่ได้เว้นให้ใครมีโอกาสได้พูดบ้าง
แล้วก็เพราะเรื่องนั้นฉันถึงยิ่งวิตก
และเชื่อไปอย่างที่คาด ว่าฉันน่ะไม่ให้เขาได้โอกาสพูดบ้าง
บอกว่าเข้าใจแล้วไง!
ฉันรู้ฉันพูดว่าเข้าใจแล้วอีกแล้ว ฉันขอโทษ
แต่ว่าคำสุดท้ายที่เธอร้องมันไม่คล้องจอง เธอแค่ร้องคำเดิม
แบบว่าเธอชอบเล่าเรื่องนั้นเรื่องนี้
ก็พ่อแม่เธอปล่อยให้พูดไป
พ่อกับแม่ไม่ได้แบบว่า…
แต่ไม่ควรระวังจนเกร็งนัก จนดูเหมือนยิ่งสู้ยิ่งแพ้ภัย
ฉันควรทำไง…
ลองดูไหม แค่ตั้งคำถามสิ
ตั้งคำถามเหรอ
อาจจะยากเย็นอยู่สักนิด
เด็กคนไหนที่เพื่อนชอบมากที่สุด
เด็กคนนั้นเขาย่อมต้องสน สิ่งที่คนอื่น...คิด
โห ไม่ใช่ว่าฉันไม่สนความคิดของคนอื่น…
ฉันรู้ นี่ ดีแล้วละที่เธอพูดเรื่องตัวเองเก่ง
เวลาคนเราได้ระบาย ก็จะรู้สึกดีขึ้น
ถ้าเธอได้เจอเด็กที่ชอบพูดเรื่องตัวเอง เขาก็จะชอบอยู่กับเธอ
หมายถึงมากกว่าที่ชอบอยู่แล้วอะนะ
ห้าวิเชื้อโรคไม่ทันเกาะ
แนะนำดีจังเลย ขอบใจนะ
ได้เลย ดีใจที่ได้ช่วย
นี่ จำไว้นะ ห้ามบอกใครหน้าไหนเด็ดขาด
ไม่งั้นเราจะไม่ได้คุยกันอีก
โอเค ฉันคือเพื่อนลับคนพิเศษของนายใช่ไหม นี่เป็นคำถามนะ
ใช่แล้ว แน่นอน และเป็นคำถามที่ดีด้วย
- ขอบใจ ลีโอนาร์โด - เรียกลีโอเถอะ ชื่อเต็มมันเหมือนเต่านินจา
ซัมเมอร์ เข้านอนได้แล้วนะ ลูกรัก
แม่คะ รากที่สองของ 91 คืออะไรคะ
อะไรนะ เข้านอนเถอะลูก
ฉันไม่ได้หมายถึงคำถามอะไรก็ได้
โอเค ได้ เข้าใจแล้ว
ไปหาที่นั่งใหม่
(สงครามโลกครั้งที่สอง แนวรบ)
กลับมาแล้วเหรอ เห็นโลกทั้งใบ ในเสาร์อาทิตย์เดียวเลยปะ
หูย เอเวอร์เกลดส์เป็นไงบ้าง หอไอเฟลสูงแค่ไหน
พระสันตะปาปาเป็นยังไง
อย่าทำแบบนั้นบนหมอนฉันได้ไหม
เก็บคอมพิวเตอร์ไปได้เลย
เราจะไม่เรียนหลักสูตรของเราด้วยของเล่น
กรรมการรัสเซียกดคะแนน
ช้าๆ หน่อย อย่าวิ่ง
ห้ามกินหนังสือ
โค้ชคิมูระ ต้องขอโทษด้วย ฉันทำความสะอาดให้นะ
สะอาดแล้ว
ไม่ยุติธรรมเลย
ครูจะสั่งการบ้านจนเราหมดแรง
แล้วเราก็จะต้องไปเรียนที่ที่มีแต่คนติดยา
ลืมเรื่องชนะทัศนศึกษาได้เลย นี่ฝันร้ายชัดๆ
แย่กว่าตอนฉันทำมือถือหายอีก
หรือตอนพ่อฉันใส่กางเกงจักรยาน
หรือตอนฉันหลงทางบนเครื่องบิน ซึ่งหลงยากแต่น่ากลัว
อย่างกับอยู่ในหนังสยองขวัญ ถึงพ่อแม่ฉันจะไม่ให้ดูก็เถอะ
ยกเว้นถ้านับฉากเตาหลอม ในทอยสตอรี่สาม แต่…
คิดว่าเราควรทำไงดีเหรอ
ฉันจะบอกพ่อแม่ฉันแน่นอน
พ่อฉันมีอิทธิพลเพราะให้ยาทาสิวพวกครูฟรี
แต่เธอควรบอกพ่อแม่เธอด้วย
ทำไมถึงคุยกับซัมเมอร์ล่ะ
- ตอนนี้ฉันชอบเธอแล้ว - ฉันรู้ ฉันก็ชอบ
- เมื่อกี้มันอะไรกัน - เธอชอบฉันน่ะ เธอคิดว่าฉันสนุก
นายเนี่ยนะสนุก นายทำอะไร หันหัวมากกว่าหนึ่งครั้งเหรอ แหม อย่างเท่อะ
อยากแซะอะไรก็แซะไป
เพราะเด็กคนต่อไปที่พาฉันกลับบ้าน คือคนสุดท้ายแล้ว
ขอให้จริงเถอะ ไอ้ขี้ขลาดไม่กล้าหนี
ปากแจ๋วไปเหอะ ไอ้คุณแกว่งปากหาเสี้ยน
หูย กลัวแล้วจ้า ไอ้คุณผู้กล้าหาญจนขี้หดตดหาย
เป็ด
เป็ด เป็ด ห่าน! โอ๊ย โอเค เอาละ ไม่ได้เล่นแบบนี้นะ เด็กๆ
พระราชบัญญัติแสตมป์ ตามองทางนี้!
พวกเธอคนไหนที่อ่านแล้ว…
- ซาลินาสไม่เคยสอนเรื่องนี้เลย - จริง แสตมป์คืออะไร
เป็นภาษีแรกที่รัฐสภาอังกฤษเก็บจาก
อาณานิคมอเมริกาโดยตรง
สกายเลอร์ เมื่อกี้ครูพูดว่าไง
(บลาๆ บลาๆ)
ตอบ ชาวอาณานิคมมีปฏิกิริยายังไง
หักคะแนน!
พวกเธอไม่อยากโดนหักคะแนน
หักคะแนนคืออะไร
ชื่อนักบาสทีมคลิปเปอร์สมั้ง
พวกเธอต้องจบป.ห้าไปอย่างมีระเบียบวินัย
หรือไม่ก็ไม่มีวันได้จบป.ห้า
วันหยุดนี้ใครมีระเบียบวินัยพอ ที่จะเอาสัตว์เลี้ยงกลับบ้านไหม
หนูเองค่ะ หนูจะพาลีโอกลับบ้านอีก
"ลีโอ" เหรอ
อีกแล้วเหรอ ใครจะอยากเอามันกลับไปสองรอบ
(ปู้ดนี้สนั่นแน่!)
ไม่มีใครกล้าหาญพอ จะเป็นเด็กม.ต้นเลยสักคน ใช่ไหม
อย่าเพิ่งน่ะ! ผมจะเอากิ้งก่าไปเอง
นายต้องสนุกกับลีโอสุดๆ แน่ อีไล ฉันแวะไปบ้านนายได้ไหม
จริงเหรอ เจ๋งเลย เซนก็จะแวะไป แต่เราเล่นกัน…
เล่นกันสนุกไหม
ครับ
(ผลิตในโรงงานที่มีถั่วยืนต้น)
ขอโทษด้วยนะเรื่องมันฝรั่งทอด ต้องระวังจริงๆ
กินคัพเค้กผักเคลสิ
ผมต้องใส่ชุดกันเชื้อโรคตลอดวันหยุดเลยเหรอ
กิ้งก่าเป็นพาหะนำโรคจ้ะ ลูกรัก หมากับเด็กจะเปราะบางเป็นพิเศษ
(ผมพร้อมแล้ว)
(แม่: โอเค)
ฉันว่าแม่อยากมารับฉันแล้วละ
ขอบคุณนะ จูลี่
พวกเขาสนุกกันมากๆ เลย
(อันดับสอง)
ช่วยหั่นไก่ของมันเป็นชิ้นเล็กๆ ที่จะไม่ทำให้สำลักได้ไหมจ๊ะ
โอ๊ย!
อะไร เดี๋ยวมันก็งอก
นายแต่งตัวอย่างกับนักบินอวกาศยุค 50 แล้วมาหาว่าฉันแปลกเหรอ
ข่มขู่ฉันเหรอ ไอ้ตูบ ทำแบบนั้น…
อะไร
- อะไร… - กินข้าวเย็นได้แล้ว อีไล
อีไล มาเดี๋ยวนี้ ลูกต้องใช้เวลา ย่อยอาหารก่อนเข้านอนสามชั่วโมงนะ
นี่มันบ้าชัดๆ
- นายพูดได้เหรอ - แค่กับนาย
- เพราะ… - ฉันพิเศษเหรอ
ใช่ ถูกเผง
โอเค
แต่ห้ามบอกใครเด็ดขาดนะ พวกเขาจะพยายามฆ่าฉันเหมือนอีที
แต่พ่อแม่ฉันบอกว่า เวลามีคนพูดว่า "อย่าบอกใคร"
ตอนนั้นแหละที่ฉันต้องบอก
พ่อแม่นายพูดถูก แต่นั่นมันกับมนุษย์แปลกๆ
ฉันเป็นแค่กิ้งก่าแปลกๆ โอเคนะ
- อย่าบอกใครล่ะ โดยเฉพาะเขา - โดรนเหรอ
ไม่มีทาง ก็เห็นอยู่ว่ามันทำอะไรกับชีโตสเมื่อกี้
แต่ก็ดีนะที่มันภักดี
ไม่อะ ตอนฉันหกขวบ เพื่อนก็คิดว่ามันเท่อยู่หรอก
งั้นนายควรพูดอะไรสักหน่อยไหม
ฉันไม่อยากทำร้ายความรู้สึกมัน
ฉันรู้วิธี ฉันเห็นเด็กเลิกกันมาตลอดหลายปี
นายเขียนลงไปว่าทำไมถึงทิ้งพวกเขา
มันทำให้อีกฝ่าย มีเวลาทำความเข้าใจและไม่ปรี๊ดแตก
เป็นจดหมายถึงโดรนที่รักไง เอาปากกากับกระดาษมาสิ
โดรนที่รัก…
นายไม่แย่ ฉันเอง…
แต่…
นายชอบตามเฝ้าฉันอย่างนี้เรื่อยไป
ฉันปลอดภัยมากๆ แต่ก็เหมือนว่าชีวิตสังคมหดหาย
ไม่ใช่ว่าที่นายดูแลเป็นสิ่งไม่ดี
แค่อยากให้ฉันนั้น ได้เก็บเช็ดเองบ้างบางที
และนายเองก็ควรได้พบเพื่อนใหม่
เช่นเครื่องพิมพ์ทรีดีไง สร้างงานปั้นวาด
หรือว่าปืนช่วยนวดที่พ่อใช้ หรือเครื่องบดผสมควีซินอาร์ต
มันไม่ใช่ว่าฉันไม่ชอบนายเลยขอเท
แค่อยากหวังเล็กๆ ลึกๆ ในใจ แค่เล็กกระจิ๊ด ที่คิดไว้ข้างใน
ว่าฉันคง...
ไม่ตายอย่างว้าเหว่
นายไม่แย่ แค่ฉัน…
เขาแค่ทำเพื่อเรียกร้องความสนใจน่ะ เห็นไหม
เขารู้ว่าเขารีไซเคิลได้
ให้เวลาเขาหน่อยดีกว่านะ
ไม่มีใครจะรักฉันเท่าเขาอีกแล้ว
ไอ้หนู เพื่อนๆ ยังไม่รู้จักนายด้วยซ้ำ ทีนี้นายมีดีอะไรก็โชว์ได้แล้ว
ฉันไม่มีดีเลยสักอย่าง
นายแค่ต้องหาจุดช่วยจำของตัวเอง มีเด็กผู้ชายคนนึงในปี 1998 ชื่อไมค์ โจโควิคช์
เขาจำเนื้อเพลง "วอล์กกิ้นออนเดอะซัน" ได้ทั้งเพลง
สแมชเม้าท์ไง ไม่รู้จักเหรอ คืองี้ เนื้อเพลงมันยาวมาก
ประเด็นคือ เด็กๆ หลายคนมีจุดช่วยจำ
ไม่เป็นไร ฉันก็พอมีอยู่
- ไปจับหนอนผีเสื้อมาให้ฉันสิ - เอาจริงเหรอ
เชื่อฉันสิ
เยี่ยมไปเลย
โอเค เอาละนะ
หยะแหยงสุดๆ
รอแป๊บ
อะไรเนี่ย
นี่ ฉันจะทำอะไรให้นายดู
อีไล แล้วชุดกันเชื้อโรคล่ะ
ลองทำแบบนี้สิ
ดีมาก
ระวัง!
นายซัดมันเต็มๆ
ตัวพอสซัมเหรอ
ไม่รู้สิ แต่นายซัดโดนแหนมตุ้มจิ๋วมันเลย
ยอมแพ้แล้วกลับบ้านไหม นายสู้ฉันไม่ได้หรอก
ฉันไม่ได้ชวนทุกคนนะ
(ปาร์ตี้ของเจย์ด้า อย่าบอกใคร)
ใช่ ฉันกลับมาแล้ว
หางนายไปไหน แยกร่างหนีทีละส่วนเหรอ
อย่าเพิ่งกวนฉันเลยนะ ฉันโดนลูกกอล์ฟฟาดแหนมตุ้มจิ๋วมา
ลืมไปเลยว่าตรงนี้มีกระจก
ซาลินาสเป็นครูแห่งปี ผู้หญิงที่มาสอนแทนนั่นไม่ไหวเลย
ครีมหน้าเด้งที่ผมให้ ไม่มีความหมายกับพวกคุณเลยเหรอ
ต้องทำยังไงถึงจะได้คนมาแทนอีป้าบ้าเลือด
ใจเย็นนะครับ เธอนั่งอยู่ตรงนี้
- แล้วไง - เจย์ มันไม่สุภาพค่ะ
ก็ได้
ผมขอพูดถึงคุณเหมือนคุณไม่อยู่ตรงนี้ได้ไหม
(สเปรย์ไล่คนเส้นใหญ่)
ฟังนะ ปีหน้าลูกผมกำลังจะได้ไปเรียนที่เวสต์เลค
อีกสามปีที่แลงก์ลีย์เพร็พ อีกเจ็ดปีที่ดาร์ทเมาท์
แล้วอีก 14 ปีก็แต่งงานมีความสุขปานกลาง
ผมจ่ายค่าบอร์ดอัจฉริยะนั่นกับสวิตช์ไฟนี่
(บริจาคโดยดร.และคุณนายเวนเกอร์)
ถ้าผมยอมให้คุณ ปล่อยให้ยัยอึ่งอ่างนี่เป็นครูลูกผมต่อ
คุณก็ต้องทำบางอย่างเพื่อผม เพื่อแก้ไขเรื่องนี้
สี่วินาที! สาม สอง หนึ่ง วางดินสอ!
ยกเว้นเจย์ด้า
ที่จะได้เวลาเพิ่มอีกสองนาที เพราะอาการเจ็ตแล็กถาวรของเธอ
เงียบ ห้ามคุยกัน
เอาละ พวกเธอคนนึง ต้องเอาสัตว์ประจำห้องกลับไป
อาสาสมัครหรือจะให้จิ้มเลือก
ผมจะพาลีโอไปอีก
อะไรกันเนี่ย ลีโออีกแล้วเหรอ
ครูห้ามเอาไปสองรอบใช่ไหมคะ
เพราะ… ทำไมนายอยากเอามันไปอีกล่ะ
เพราะมันเจ๋งดี
- ทำไมเธออยากเอามันไป - เหตุผลเดียวกัน
เดี๋ยว ถ้ามันเจ๋ง หนูก็อยากเอาไป
มันควรจะเขียนว่า "ดร.สกิน"
ไม่ใช่ "ดร.สกิด"
ส-กิ-น ไม่มีด.เด็ก
เจย์ด้า ฉันย้อมแมวเป็นสีเขียว
ไร้ความดั้งเดิมสิ้นดี
เจ๋งไหมล่ะ ที่พ่อจัดให้ลูกน่ะ
เดรกจะมาปาร์ตี้หนูเหรอ
เรื่องนั้นยังตามให้อยู่เลย
หมายถึงเรื่องสอบต่างหาก เพิ่มมาอีกสองนาทีไง
- ใครคอยดูแลลูกเอ่ย - พ่อทำอะไรไปเหรอครับ
คืองี้ เบนจี้ ครูสอนแทนของเจย์ด้าน่ะ ไม่ไหวจะเคลียร์เลย
ให้เด็กอ่านหนังสือเล่มเบ้อเริ่ม
ไม่นะ!
พ่อก็เลยให้บางอย่างกับเจย์ดา โดยที่เด็กอื่นไม่ได้
อะไรครับพ่อ
เพิ่มเวลา
ก็ลูกใครเขาเป็นบ้าเป็นใบ้ ที่จำไม่ได้แต่ว่าไม่ใช่ลูกฉันเลยหนา
เพราะลูกฉันได้เพิ่มเวลา
เอากิ้งก่าไปไว้ในห้องหนูดีไหม ปาร์ตี้จะเริ่มแล้ว…
เอาไว้ก่อน ลูกรัก พ่อโม้อยู่
ปลื้มที่ได้เพิ่มเวลา
วันนี้แย่ที่สุดในชีวิตฉันแล้ว ไม่มีใครสนใจปาร์ตี้ของฉันเลย
มันจะต้องห่วยแตก แล้วเด็กคนอื่นๆ จะต้องสะใจแน่
ฮะ ทำไมถึงจะสะใจล่ะ
เพราะทุกคนอิจฉาไง เดี๋ยว อะไรนะ ใครพูดน่ะ
ฉันเอง
- คุณพระ นายพูดได้ - มันไม่ปลอดภัย
- เธอเป็นคนเดียวที่ได้ยินฉัน - พ่อขา เรามีกิ้งก่าพูดได้!
- ตายแล้ว! - ฉันพูดกับเธอได้คนเดียว
พ่อขา!
ใครอยู่ก๊วนของดร.สกิน ล้วนพวกยอดวีไอพี
เพราะกฎมันไม่เข้ากับเรานี้
มีเวลาเพิ่มด้วยจ้า
นายคุยกับฉันคนเดียวเพราะฉันพิเศษเหรอ
ใช่เลย
ก็มีเหตุผล แต่นายโชว์อะไรในปาร์ตี้หน่อยได้มะ
พอจะแรปและใช้ลิ้นเล่นเปียโนได้ไหม
ไม่ นี่เป็นเรื่องระหว่างเรา ฉันคุยกับเธอเพื่อให้คำแนะนำ
- ฉันไม่ต้องการคำแนะนำ ฉันเริ่ดอยู่แล้ว - ไม่อะ เธอมันน่าสมเพช
เดี๋ยว ว่าไงนะ
ก็เหมือนเอ็มม่า ลอว์เรนซ์ ปี 2003 นีน่า ไมเยอร์ส ปี 1955
พวกเธอสวย พวกเธอรวย พวกเธอฉลาด
- แล้วไง - ยังไม่จบ พวกเธอหยิ่ง และมีคนแอบเกลียด
- คนเรามันขี้อิจฉา - ไม่อิจฉาพวกขี้หยิ่งหรอก
คนอื่นไม่รู้หรอก ว่าคนอย่างฉันเจอแรงกดดันแค่ไหน
ครอบครัวฉันอลังปังเวอร์ ฉันเลยต้องพยายามอีกเยอะ
ฉันต้องเข้าโรงเรียนม.ต้นที่เริ่ดสุด ต้องมีปาร์ตี้ที่เริ่ดสุด
และมีแต่คนที่เริ่ดสุดรอบตัวฉัน
ไม่จริงอะ
นายไม่เข้าใจหรอกว่าความเริ่ดเป็นไง
แต่เธอไม่เริ่ด
ว่าไงนะ
เตรียมอึ้งนะ
ไม่เท่าไร
ก็เห็นว่าเหมือนจะหรู ทั้งที่บ้านเธอเสียงหนวกหู
และป๊ะป๋าก็ตัวใหญ่ไป
บ้านเธอมันไม่เท่าไร
พ่อตัวใหญ่ไปเหรอ
- หน้าของพ่อก็ดังจะตาย - หนู เมืองนี้มันฟอร์ทไมเยอร์ส
โต๊ะในบ้านเป็นควอตซ์ด้วยนะ
รวยเพราะจี้หูดไฝนี่จ๊ะ
แม่หน้าเหมือนกับบริทนี่ย์ สเปียร์ส
ต้องรอให้ฉันเริ่มมึนจากเบียร์ ไม่ได้พูดให้เธอเจ็บใจ
เราไม่เท่า…
ไร
เธอก็เริ่ดแหละ แต่ไม่มีใครเริ่ดขนาดนั้นหรอก
เราทุกคนก็เป็นแค่มนุษย์และกิ้งก่า
ถ้าถอยให้เห็นภาพกว้างๆ
เจอตัวเธอที่ไม่แอบแฝง
จะเห็นเธอยิ่งเจิดจ้าเป็นดาวพราวแสง…
และเรามันไม่เท่าไร
เข้าใจแล้วสิ
แต่สิ่งที่กดทับใจ
มันก็หายคลายไปได้พลัน
สิบเอ็ดปีที่ทนกดดัน
และคนธรรมดาร่วมชั้นก็
เหมือนๆ ฉันนี่ไง
- มันก็ไม่ได้แย่ - มันก็ไม่ได้แย่
- ก็แค่ไม่... เท่า... ไร - ก็แค่ไม่... เท่า... ไร
- สุดยอด - ขอบคุณ
- เยี่ยมมาก ทุกคน - ขอบคุณ
ที่รัก ให้ทิปพวกเขาหน่อยไหม
อะไร นาฬิกาเหรอ
- ทุกคน ดื่มน้ำหน่อยไหม เอาไหม - ไม่อะ ไม่เป็นไร
- โอเค ขอบใจนะ - อืม
- ขอบคุณ คุณสกิน - ดร.หรอก "ดร.สกิน"
แม่คะ พ่อคะ เชิญคนมาเพิ่มได้ไหม
เพิ่มเหรอ นึกว่าให้ตัดคนออกเยอะๆ ซะอีก
ใช่ค่ะ แต่เราทำรายชื่อไว้มากกว่านั้น
(สุขสันต์วันเกิด เจย์ด้า สนับสนุนโดยดร.สกิน)
- ไง ทุกคน ดีใจจังที่มากัน - ขอบใจที่ชวนนะ
แน่นอน สบายดีไหม
เดี๋ยวนะ อันนี้ฉันตอบได้ เราสบายดี
(ดร.สกิน ผิวหนังวิทยา)
เจ้านั่นเสียงเหมือนโคลเลย
โห เดี๋ยวนี้เซนฮาแล้วเหรอ
เซนเป็นคนฮาตลอดแหละ
อย่างตอนอยู่ป.สอง
ที่เขาบอกครูลีโมส์ ว่าซูเปอร์แมนมาจากดาวกรูตองน่ะเหรอ
- เด็กๆ ดูกลฟองสบู่รึยัง - ค่ะ เดี๋ยวไปดู
หมอนี่สุดติ่งเลย ทำฟองสบู่เป็นรูปสัตว์ได้ด้วย
ได้แล้ว คนต่อไป ก็ถือให้มันดีๆ สิ
เบอร์เกอร์เจย์ด้า มันฝรั่งทอดเจย์ด้า
ผักเจย์ด้า
อย่าทำแบบนี้เลยนะ
มองอะไรไม่ทราบ ลูกพี่
มีปัญหากับขาสั้นๆ รึไง
อะไรนะ
คิดว่าตัวเองเจ๋งมากสินะ ทำอะไรในกล่องบ้างล่ะ
ฉันลอกคราบ กะพริบตาเป็นครั้งคราว
เคๆ โทษที เราเจอศึกเดียวกันอยู่
ความสนุกเดียวที่ฉันมีคือการกัดนิ้วของหมอนั่น
ฉันขอแกห้ารอบแล้วให้โดดลอดห่วงนี้
ฉันเริ่มแก่แล้วน่ะ รู้ไหม
เคยรู้สึกไหมว่าเวลาเหลือน้อยลงทุกที แต่ชีวิตเราจะทำได้แค่นี้เองเหรอ
เมื่อกี้คุยกับม้าตัวนั้นเหรอ มันบอกว่ามันสนุกไหม
ขอบอกเลยนะ
ความจริงก็คือ ไม่มีสัตว์ตัวไหนอยากถูกขัง…
หวัดดี เจย์ด้า หวัดดี ลีโอ ไม่อยากเชื่อเลยว่า…
ฉันหมายถึง หวัดดีแค่เจย์ด้า สนุกไหม
ขอบใจที่ถามนะ พ่อแม่ฉันไม่เคยถามเลย
พวกเขาแค่คิดเอาเองว่าฉันสนุก
เพราะพวกเขาไม่รู้ตัวว่าตัวเองก็ไม่เท่าไหร่
- แล้วอะไรจะทำให้เธอสนุกขึ้นเหรอ - ถามได้ดี
(ไฟฟ้าแรงสูง)
- ตัวล็อกแม่เหล็กมาตรฐาน - วงจรไฟฟ้ากระแสสลับ
- สายชาร์จแบตเตอรี่ ลูกโป่ง - นี่
สนุกจังเลย!
ฉันย้ำแล้วนะว่า "อย่าให้วุ่นวาย"
- ขอบใจนะ พีเจ - ทีเจต่างหาก
- อ้อ โทษที - ไม่เป็นไร แค่มองตาก็ตืนเต้นแล้วละ
หยุดนาฬิกานั่นที มันเอากระเป๋าตังค์ฉันไป
สวดยวดเลยลวกเพี่ย วันนี้เจ๋งที่สุดแล้ว
เฮ้!
ลีโอ! ลีโออยู่ไหน
มีใครเอามันไปรึเปล่า
ใครก็ได้ช่วยตามหามันที ลีโอ!
ลีโอ!
เกาะให้มันแน่นๆ สิ
ลีโอ!
พวกเธอชอบกิ้งก่านั่นมากเลยเนอะ
ก็มันเริ่ดนี่นา
ยิ้ม!
- เมื่อวานปาร์ตี้สนุกมาก - ได้ฟองสบู่สัตว์ไหม
คาเมลได้เล่นสไลเดอร์น้ำ
- อีกแล้วเหรอ เกิดอะไรขึ้นกับการชิ่ง - เดี๋ยวฉันชิ่งได้ นายก็รู้เอง
ฉันจะไปกินหนอนที่เอเวอร์เกลดส์
ที่นายจะได้แต่ฝันถึง
นายเป็นคนสนุกมากเลย ลีโอ ฉันจะคิดถึงนาย
ถ้าซานตาคลอสมีเอลฟ์ 39 ตัว
ทำของเล่นได้ชั่วโมงละ 1,981 ชิ้น…
นี่ๆ หนาวมากเลย ขอซุกในกระดองหน่อยได้ปะ
แหม พ่อเนื้อหอม ทีงี้อยากเข้ามาอยู่ในนี้กับฉันแล้วเหรอ
นี่มัน 18 องศานะ ฤดูหนาวที่ฟลอริดาตอนกลางนี่โหดร้ายมาก
แค่ไม่กี่นาทีน่ะ
เฮ้ย อย่างน้อยก็หาอาหารเย็นให้ฉันก่อนสิ
เดี๋ยวนะ! นั่นการ์ดเบสบอลของฉันใช่ไหม
โทรมานะ
นายคุยกับเด็กๆ นายถึงได้กลับมาเรื่อยๆ
หา! เปล่าเลย ก็แค่นิดหน่อยเอง
ไม่ๆ นิดหน่อยก็ไม่ได้ เราต้องไม่คุยกับพวกเขา
เด็กพวกนี้ได้ประโยชน์ จากความรอบรู้ของฉันก่อนที่ฉันจะตาย
- โอเค เป็นเรื่องของอัตตาของนายนี่เอง - ไม่ใช่ซะหน่อย
มันเป็นเรื่องของการแบ่งปันความรู้ 74 ปีของฉัน เพื่อช่วยเด็กพวกนี้แก้ปัญหาต่างหาก
ไม่ว่าจะเรื่องเลิกกับโดรน หรือเรื่องที่ต้องใส่กางเกงต่อจากพี่
โอ๊ย น้ำตาจะไหลเนอะ
ฉันต้องใส่กระดองของพี่สาวจนอายุ 16 นะ
แต่มันมีความหมายกับเด็กที่ชื่อทีเจมากนะ
อะไร ฉันไม่เข้าใจเลย ก็ปกตินี่
เส้นแรกเหรอ ปกติจะขึ้นด้านหน้านะ แต่ก็เท่ดี นายจะโตเป็นหนุ่มแล้ว
เปล่าๆ พ่อฉันน่ะ
ตลกอะไรนักหนา ฉันบอกเขาว่าเมื่อปี 1974
อยู่ๆ จมูกของเดฟ คอนแนร์ ก็ใหญ่เท่ารถบูอิคเหมือนจมูกพ่อเขา
แต่ทุกคนก็ยังรักเขา เพราะเขาเป็นเด็กน่ารักเหมือนนาย
สัปดาห์ต่อมา ปัญหาของโคลหนักกว่านั้นอีก
นายไม่ยอมไปค้างบ้านเพื่อน เพราะคิดว่าตัวเองนอนละเมอเหรอ
ถ้าฉันจะไม่บอกใครว่านายคุยกับฉัน
- สัญญาได้ไหมว่านายจะไม่บอกใครเรื่องนี้ - ได้อยู่แล้ว
นี่ไม่ใช่เสียงจริงของฉัน
ที่จริงเสียงฉันเป็นแบบนี้ ฉันให้พวกเขารู้ไม่ได้ เสียงฉันง้องแง้งมาก
อันนี้ฮาไม่ไหวแล้ว
ฉันแก้ไขได้แล้ว ฉันบอกเขาว่า…
- เสียงนายเหมือนบีจีเด็กเลย - อะไรนะ
เดอะวีกเอนด์ล่ะ รู้จักไหม
ใช่ แบบนั้นแหละ
อาทิตย์ที่แล้วเขาร้องเพลงที่งานแสดงฤดูหนาว และได้ข่าวว่าคนกรี๊ดกร๊าดกันใหญ่
เยี่ยมมากครับ ครูมัลคิน
ขอโทษนะ นั่นคำชมเหรอ
ทำดีต่อไปครับ แล้วเราอาจได้ทำงานด้วยกันบ่อยขึ้น
ทั้งห้องทำได้ดีมาก
- แล้วชนะไหม - ไม่ อนุบาลชนะเสมอ
น่ารักเกินห้ามใจ
และนายน่าจะได้เห็นฉันกับมีอาอาทิตย์ที่แล้ว
จอมกอดน่ะเหรอ มนุษย์ติดหนึบอะนะ
ขอโทษเหอะ เธอมีชื่อนะ
อย่างที่รู้ พ่อแม่เธอเพิ่งหย่ากัน
วันนี้สายมาแค่สองชั่วโมงเอง ใส่ใจมากๆ
เดี๋ยวนี้คุณปล่อยให้ลูกตัดผมเองแล้วเหรอ
อาทิตย์หน้าฝากลูกหน่อยไม่ได้รึไง
ผมกับออโรร่าจะได้ฉลองวาเลนไทน์ด้วยกัน
ผมขอคุณเรื่องเดียวเองนะ
คุณไม่ได้มีนัดกับใคร เพราะผมรู้ไง
ขอโทษนะ แต่กิ้งก่าพูดไม่ได้
มีแค่นกแก้ว นกมาคอว์ นกร้องเพลง และวาฬเพชฌฆาตบางชนิด
อย่าเชื่อทุกอย่างที่อ่านจากเน็ต
แล้วทำไมนายถึงคุยกับฉันคนเดียวล่ะ
เพราะเธอเป็นเด็กดี เธอเรียนเก่งด้วย ตอบครูทุกคำถามเลย
- ฉันชอบเรียนรู้น่ะ - เวลาอยู่กับครอบครัว เธอพูดน้อยมากเลย
ไม่อยากให้พวกเขาเห็นเหรอว่าเธอฉลาดแค่ไหน
พี่ชายกับน้องสาวฉันคิดว่าฉันประหลาด
ถามจริง
- นายดูเหมือนคุณปู่ของฉันเลย - เหรอ เป็นเรื่องที่ดีไหมเนี่ย
เมื่อก่อนคุณปู่ชอบคุยกับฉัน
เขาชอบวิทยาศาสตร์มาก และเขาชอบถามนั่นถามนี่ฉัน
ทั้งที่เขาก็รู้คำตอบอยู่แล้ว
โห เขาฟังดูเจ๋งมากเลยนะ
เขาเป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของฉัน
โอ๊ย อย่า ฉันไม่ได้ตั้งใจจะทำเธอบ่อน้ำตาแตก ขอร้อง ยัยหนู ฉันไม่ชอบเลย
- ฉันขอโทษ - ไม่ๆ
ไม่ต้องขอโทษ หยุดร้องก็พอ ฉันรับไม่ได้
แต่แม่ฉันบอกว่าการร้องไห้เป็นเรื่องดี
ที่บ้านฉันไม่ว่างั้นนะ นี่ ให้ฉันปลอบเธอนะ
ฉันจะร้องเพลงกล่อมเธอแล้วเธอก็เข้านอนซะนะ
ร้องทำไม นั่นมันพวกอ่อนแอ
ร้องทำไม
ง่ายไปทำแค่นั้น
เช็ดน้ำตา ดูสิมันทำหน้าหมอง
ฝืนสู้ไป เราต้องไม่แพ้มัน
ใครก็ต้องทน
กับเรื่องที่ขัดความคิด
ใครก็ต้องติด กับเรื่องที่เลวร้าย
แก้ได้หรือไง
สะอึกสะอื้น แงๆๆ...
ทำมันให้ดี
เท่าที่มันจะดีได้
ร้องทำไม น่าเบื่อเหลือเชื่อเลยนะ
ปิดก๊อกซะดีกว่า บูดบึ้งไม่น่าดู
รู้ว่าทุกข์ใจ
และกำลังสับสน
ก็มีปัญหาทุกคน
มันแย่จริงๆ...
ฮู้
ตกใจหมดเลย
แย่จริงๆ ฮู้
นายทำเหมือนที่คุณปู่ฉันเคยทำเลย
ทำเป็นไม่รู้อะไรบางอย่าง ฉันจะได้บอกว่าที่ถูกต้องคืออะไร
นี่ไง การวิจัยทางวิทยาศาสตร์พิสูจน์แล้วว่า
การร้องไห้ช่วยทำให้ออกซิโทซิน และเอ็นดอร์ฟินหลั่งออกมา
สารที่ทำให้รู้สึกดีนี้ ช่วยลดความเจ็บปวดทางกายและอารมณ์
ฉันไม่รู้จะช่วยเธอยังไง ฉันก็เลยฟัง และมันช่วยได้
อืม ใช้มุกอีทีหลอกเด็กสินะ
ให้เด็กคิดว่าตัวเองคือเอลเลียต งานนี้จบไม่สวยแน่
ฉันรู้แค่ว่าเด็กพวกนี้จะจดจำฉันได้
ได้ข่าวเรื่องงานศพ ของแฮมมี่ #3 อาทิตย์ก่อนไหม
- แฮมมี่ #3 ตายแล้วเหรอ ไม่รู้เลย - ใช่
งานศพน่าเบื่อมาก
(สู่สุคติ แฮมมี่ #3)
ไม่มีใครมีอะไรจะพูดเลย
ฉันชอบจุดสีขาวตรงหูมัน
ฉันชอบวิธีหายใจของมัน
มันทำตาแดงใส่ฉัน
งานศพของฉันจะเต็มไปด้วย ความทรงจำดีๆ และเกร็ดประวัติ
ใช่ ดีใจด้วยที่นายรู้จักศัพท์ใหม่ประจำสัปดาห์
(ความทรงจำ - เกร็ดประวัติ)
เพื่อน งานศพนั่นอาจมาถึงเร็วกว่าที่คิดนะ
ตาผมเอาจิ้งเหลนกลับแล้ว
ขอให้สนุกนะ แอนโทนี ลีโอเจ๋งมาก
หัวพวกมันก็งอกได้ปะ หรืองอกแค่หาง ช่างเหอะ ฉันหาคำตอบเองได้
แย่แล้ว โทรหาญาติๆ ฉันที ฉันอยากแบ่งมรดกแล้วละ
ช่วยด้วย!
- อะไรเนี่ย - ฉันจะช่วยนายเอง
- ฉันปล่อยให้นายลุยคนเดียวไม่ได้ - นายจะทำอะไร
สบายใจได้ ทำร้ายฉันมันยากกว่า ฉันมีกระดอง
แล้วการให้คำแนะนำล่ะ
แหม ฉันไม่รู้อะไรเลยรึไง ฉันก็แนะนำได้เหมือนนายแหละ
เยี่ยม เป็นท่าที่สุดยอดมาก กลยุทธ์เจ๋งจริงๆ
นี่!
เขาเริ่มปล่อย… ตรงไปที่หัวแล้ว
นี่ ทางนี้
เฮ้ย!
- โธ่ มือถือ! - ช่างเถอะ ฉันพูดได้
- พระเจ้าช่วย ยายครับ! - ไม่ หยุด ทำแบบนั้นไม่ได้ เดี๋ยวตายกันหมด
- อะไรนะ ทำไมล่ะ - ไม่รู้ ฉันแค่จะบอกนาย
- นายตายแน่ เงียบซะ ใจเย็นๆ - เอ่อ ก็ได้
ไว้ค่อยซ่อมมือถือนายเถอะ ฉันเป็นเต่าพูดได้ ฉันเลือกนายเพราะ
ฉันชอบสไตล์ของนาย
- เบาได้เบา อย่าเยอะ - ฉันเอาอยู่น่ะ ไหน เล่าปัญหามาซิ
อะไรนะ
ฉันแก้ปัญหาให้นายได้ ฉัน…
ฉันเห็นอะไรในห้องป.ห้านั่นมาเยอะ และฉันช่วยได้ ว่ามาเลย
ฉันไม่มีปัญหาอะไร นอกจากฉันทำมือถือพัง
พวกบูลลี่ เข้าใจแล้ว ไม่มั่นใจในตัวเองสินะ พวกบูลลี่เป็นเหมือนกันหมด
ไม่ใช่
ไม่รู้สิ
นายเศร้า นายมีเรื่องกังวลอยู่ในใจ
พูดออกมาสิ ฉันเป็นเต่าพูดได้ ฉันบอกคนอื่นไม่ได้หรอก
ใช่แล้ว ฉันเป็นพวกบูลลี่ ฉันทำอย่างอื่นไม่เป็นเลย
- ฉันแค่ไม่เหมือนใคร ฉันไม่ฉลาด - ไม่หรอก ทุกคนต้องมีเรื่องที่ฉลาดสักเรื่อง
นายแค่กลัวการพยายาม และกลัวดูไม่ฉลาด ตามตำราเป๊ะ
- ตำราอะไรเหรอ - ช่างเถอะ
- ฉันไม่เหมือนใครหลายอย่างเลย - นั่นแหละ เอาเลย ระบายมา
- นายจะไม่บอกใครใช่ไหม - ใช่ ว่ามาสิ เศร้าเรื่องอะไรเหรอ
ฉันไม่รู้ว่าเด็กเกิดมาได้ยังไง
เยี่ยมเลย สุดยอดจอมบูลลี่ขนานแท้
ข้างนอกดูเก๋า แต่ข้างในนุ่มนิ่มตุ๋มติ๋มเละตุ้มเป๊ะ
ช่วยบอกหน่อยไม่ได้เหรอ
เรื่องเด็กเหรอ ได้สิ เริ่มเลยนะ
ขั้นแรก พ่อปีนขึ้นหลังแม่ตอนที่เธอว่ายน้ำ
แล้วเอื้อมมือไปใต้ตัวแม่เพื่อหาทวารรวม
เป็นแบบนั้นอยู่ประมาณ 24 ชั่วโมง
แล้วแม่ก็ขึ้นฝั่ง ทำรัง แล้ววางไข่ไว้ในทราย
แม่ฉันวางไข่ในทรายเหรอ
ใช่ ปลาจะได้ไม่กินมัน
ฉันทำได้เจ๋งมาก แก้ปัญหาของเด็กได้หมด
(ไอ้เพี้ยน)
ที่จับฉันมาพันไว้ อาจเพราะเขาอยากเก็บฉันไว้
หยุด!
นายคิดถึงเพื่อนเพราะต้องเรียนซ้ำชั้น
กลัวว่าจะโดนเพื่อนทิ้งใช่ไหม
นี่เป็นช่วงเวลาที่ยากลำบาก แต่นี่เป็นปีที่ดีที่สุด เชื่อฉันสิ
จงสนุกกับการที่ไม่ได้รู้ทุกอย่าง สนุกกับการเป็นเด็ก นายเป็นเด็กดี
นายคิดถึงการเป็นเด็กไหม
แค่ยังมีชีวิตอยู่ ฉันก็ดีใจแล้ว
โอเค พวกเธอได้อยู่กับลีโอช่วงวันหยุดทุกคนแล้ว
จากนี้พวกเธอต้องพาเจ้านี่กลับบ้าน… เต่าชื่ออะไรแล้วนะ
สเควอเทิล ฉันชื่อสเควอเทิล
ผมคิดว่าชื่อสเควอเทิลนะ
สเควอเทิลห่วยแตก
ว่าไงนะ ทำไม
ไม่รู้สิ ก็แค่ห่วยน่ะ
- แต่ผมชอบลีโอนะ มันเจ๋งดี - เจ๋งสุดเลย
- ใช่ สุดยอด - ลีโอเจ๋งกว่าเต่าน้อยนั่นเยอะเลย
หยุดส่งเสียงนะ หยุด! เจ้าสัตว์เลื้อยคลานตัวนี้มีอะไรพิเศษนักหนา
ผมชอบผิวหนังของมัน ผิวหนังมันเหมือนข้อศอกของยายผม
เหมือนกันค่ะ
- เหมือนกัน - เหมือนกัน
- ข้อศอก - เหมือนกัน
ก็ได้ ถ้าทุกคนอยากพา เจ้ากิ้งก่านั่นกลับบ้านอีกครั้งซะเหลือเกิน
พวกเธอก็ต้องพยายามหน่อย
เลือกผมเถอะนะครับ
เราจะทำการบ้านและสัญญาว่าจะเอามาส่ง
พวกเธอจะต้องทำให้ชั้นเรียนของฉัน เป็นต้นแบบของความเป็นเลิศ
และต้องชนะการแข่งวิชาการมาราธอนนั่นด้วย ไม่งั้นก็เอาเต่าไปเลี้ยงซะ
ได้ค่ะ ขอบคุณมากค่ะ
นี่ความปรารถนาก่อนตายของนายเหรอ ให้เด็กเกรียนเกลียดฉันเนี่ย
มันไม่เกี่ยวกับเราเลย มันเป็นเรื่องของเด็กๆ พวกเขามีแรงจูงใจ
พวกเขาจะจบป.ห้าอย่างแข็งแกร่ง
(เพื่อนนักอ่าน)
(ตรงนั้น ของพวกเขา และพวกเขาคือ)
(ม้านั่งเพื่อนยาก)
สุดยอด!
(ไดอารี่ส่วนตัว)
ใช่ หลุยส์ ปาสเตอร์เป็นบิดาแห่งจุลชีววิทยา
เขาค้นพบว่าจุลินทรีย์อันตราย สามารถเติบโตในน้ำที่เปิดโล่งได้
(มัลคินมาร์เวลส์ชนะงานศิลปะ)
(งานวิทยาศาสตร์)
(กิ้งก่าปะทะเต่า เต่ามีกระดองและโง่)
(สภาพอากาศ)
ว้าว น่าทึ่งมากเลยนะเนี่ย
ห้องป.ห้าซี อีกแค่ก้าวเดียว พวกเธอก็จะได้ไปเมจิคแลนด์ปาร์คแล้ว
ดูสิว่าครูสอนแทนของเราทำได้ดีแค่ไหน
เยี่ยมมากครับ ครูมัลคิน
ผมรู้ว่าตอนแรก พ่อแม่หลายคนไม่พอใจที่ผมพาคุณมา
จากข่าวลือว่าคุณเป็นมนุษย์ป้าน่าหดหู่
แต่ถ้าคุณชนะ งานประวัติศาสตร์วันเสาร์นี้ เราจะ…
คุณจะพิสูจน์ให้พวกขี้สงสัยรู้ว่าคิดผิด
ครูใหญ่สปาห์นคะ ในห้องเรียนน่ะ บางครั้งวิธีเก่าๆ ก็เป็นวิธีที่ดีที่สุด
ไม่อยากเชื่อเลย
กลับไปประจำที่ ไม่ต้องมือแปะกันเลย
- รูปนั้นปังมาก - ขอบใจ
เฮ้ย อะไรกันเนี่ย ฉันรอให้นายมาดึงตั้งครึ่งชั่วโมงแล้วนะ
เธอเป็นคนทำชุดเองหรือแม่ทำ
บอกความจริงมาเถอะ เธอก็รู้ว่าฉันไม่บอกใคร ฉันคุยกับเธอคนเดียว
- เฮ้ย - มือถืออีกเครื่องเหรอ
ไม่รู้สิ คงอยู่บนโต๊ะมัลคินน่ะ
(เดี๋ยวโทรกลับ)
- ฮัลโหล - ไม่เอาน่า
ลีโอ หายไปไหนแล้ว
(ซื้อสำเร็จ!)
เดี๋ยวไปคุยด้วย
ลีโอ
- ฮัลโหล - เพื่อน โยนมานี่เลย ฉันจัดการเอง
ได้ยินฉันไหม
- ลีโอ - ได้ยิน ฉันว่ามัลคินมีมือถือหลายเครื่องแน่เลย
ว่าแต่ ซัมเมอร์ว่าไงนะ
โอ้มายก๊อด ทุกคนจะเล่นเป็น แจ็คกี้ เคนเนดี้ไม่ได้นะ
และเราก็อยาก ทำงานประวัติศาสตร์นี้ให้เริ่ดจริงๆ
ฉันรู้ การไปเที่ยวเมจิคแลนด์ปาร์ค ต้องเจ๋งมากแน่ๆ
นี่ เธอเจ๋งเพราะเธอพยายามเต็มที่ไงล่ะ
ฉันถึงเป็นเพื่อนคนพิเศษของนายใช่ไหม
ใช่แล้ว
นายคุยกับสกายเลอร์ด้วยเหรอ
ฉันแค่… แค่เพราะเธอ…
มือถือของซัมเมอร์อยู่ในนั้นนี่ หลังมือถือเธอน่ะ
สะใจรึยัง ที่ทำพังแบบนี้
ฉันไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น ฉันคงนั่งทับโทรศัพท์แล้วส่งคลิปไปน่ะ
นายมีก้นซะที่ไหน
กล้าดียังไง!
นายคุยกับทุกคนเลยเหรอ
ไหนว่าคุยกับฉันคนเดียวไง
นายก็บอกว่าคุยกับฉันคนเดียว
- ฉันนึกว่าฉันเป็นคนพิเศษ - พวกเธอพิเศษทุกคน ฉัน…
ฉันขอโทษ ฉันแค่…
การเห็นพวกนายเข้ากันได้ดีและเรียนหนังสือได้ดี
มันรู้สึกเหมือนฉันช่วยให้ทุกอย่างดีขึ้นน่ะ
นายช่วยจริง ปีนี้คงเป็นฝันร้าย ถ้าไม่มีนายคอยช่วยฉัน
ครูมัลคินใจร้ายมาก การได้คุยกับนายทำให้ทนชั้นเรียนนี้ได้
ใช่ ฉันแค่กังวลว่าถ้าพวกเธอทุกคนรู้
คนอื่นจะรู้น่ะ
นายบอกว่าอย่าบอกใคร ฉันก็ไม่บอก
- ไม่มีใครบอกเลย เพราะเราเก็บความลับเป็น - ใช่
นายได้บอกใครไหมเนี่ยว่าฉันโกนคิ้วที่ยาวชนกัน
เพราะฉันไม่ได้บอกนะ
นี่ๆ คนเดียวที่เขาบอกเรื่องที่เธอคิ้วยาวชนกัน
หรือเรื่องที่เธอยังกินขี้มูกแห้งอยู่ คือฉัน
- และฉันแทบขำไม่ออกเลย - อะไรนะ
ฉันไปละ
ฉันพยายามแล้ว
เดี๋ยว นี่วันศุกร์นะ
จะไม่พาฉันกลับบ้านกันเหรอ
ซัมเมอร์ วันนี้ตาเธอนะ ได้โปรด ฉันขอโทษจริงๆ
เราจะเชื่อใจนายได้ยังไง นี่แหละคำถาม
เอาละ ทุกคนมาทำอะไรที่นี่
จะกลับกันแล้วสินะ ดี ลาหยุดทั้งวันไปเลย
พวกเธอต้องพักผ่อน เพื่องานประวัติศาสตร์พรุ่งนี้ กลับบ้านไปซะ
ไปสิ ชิ่วๆ ไปเลย ออกไป
นายกับฉันมีเรื่องต้องคุยกันเยอะเลย
ฉันไม่เข้าใจเลย
ฉันรู้ว่าฉันโกหกเด็กๆ แต่ฉันทำอะไรให้เธอเหรอ
ขอโทษนะ คุยกับนักเรียนของฉัน ลับหลังฉันเนี่ยนะ ให้คำปรึกษาเนี่ยนะ
โอเค ฉันรู้สึกแย่มาก แต่ฉันแค่พยายามจะ
บ่อนทำลายวิธีการของฉัน
กีดกันฉันไม่ให้รู้สึกพึงพอใจ จากความสำเร็จของพวกเขา
พวกเขาเรียนรู้ทุกอย่างที่เธอต้องการนะ ทำไมเธอถึงไม่แฮปปี้ล่ะ
อย่าคิดนะว่านายจะวิเคราะห์ฉันได้ ฉันเป็นผู้ใหญ่แล้ว
ไม่ใช่เด็กกากที่คิดว่า การอ่านนิทานแคนเทอร์เบอรีเป็นการทรมาน
มันไม่ใช่หรอกเหรอ
เงียบเลย! ขอให้ฉันแฮปปี้ ทั้งที่ฉันไม่มีอะไรเลยนอกจากกำแพงสี่ด้านเนี่ยนะ
- แล้วครอบครัวเธอล่ะ - ขอโทษนะ เห็นครอบครัวสักคนไหมล่ะ
ไม่เห็น เว้นแต่ว่าเธอจะเป็นญาติกับครูพละ
- รูปพวกนั้นไม่ใช่เรื่องของนาย - เคๆ ไม่เคยเห็นเลย
ฉันทุ่มเททั้งชีวิตเพื่อสอนหนังสือ เพื่อที่จะได้เป็นแค่ครูสอนแทน
ไม่เคยมีชั้นเรียนของตัวเอง ไม่เคยได้รับความเคารพ
(อุ๊ย ลืม ครูมัลคิน - ครูสอนแทน)
แฮปปี้
แล้วเธอยังจะให้แฮปปี้
นี่ ฉันก็มีความฝันที่ไม่เคยเกิดขึ้นนะ
อย่างการไปดูเอเวอร์เกลดส์ หรือแพร่เชื้อซัลโมเนลลา
แต่ปีนี้ ฉันเจออะไรที่ดีกว่านั้นอีก
ฉันเข้ากับเด็กพวกนั้นได้ดีจริงๆ
เอ่อ อย่างนายก็อาจจะง่ายหน่อย เพราะนายเป็นสัตว์ที่พูดได้
ใช่ แต่มันก็อาจจะเป็นเพราะตัวเธอเองด้วย
เพราะฉันเคยเห็น ครูสอนแทนบางคนที่เด็กๆ รักนะ
แล้วครูไนท์เป็นไง
ดี เด็กๆ รัก แค่น้ำหอมไม่ใช่
และจำครูมั้งค์ได้เปล่า
ชอบแอบเพื่อนๆ กินเหล้า
นี่ซิรุ่นเก๋า ก่อนเธอทำงาน... ครูโล้ช
(ครูโล้ช)
ครูที่แสนดี
เธอสอนฉัน
เดี๋ยวนะ เธอเคยเป็นนักเรียนที่นี่เหรอ
นายจำฉันไม่ได้เหรอ แต่ฉันก็มาไกลมากแหละ
เมื่อก่อนฉัน…
แฮปปี้
(ผู้ชนะการสะกดคำ)
โอ้โฮเฮะ จริงด้วย
ตอนนั้นเธอน่ารักมาก
น่ารักน่าเอ็นดู และครู…
ทำให้เธอ…
แฮปปี้
ใช่ ใช่เลย ครูทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันทำได้ทุกอย่าง
งั้นถามหน่อย เธอคิดว่าครูเขา…
แฮปปี้
ครูทำให้เธอเป็นครอบครัวของครู
ครูที่ดีเขาทำแบบนั้นกัน แม้แต่ครูสอนแทนก็เถอะ
ถึงพวกเขาจะมีเวลาน้อย ก็ยังพยายามสร้างความแตกต่าง
และนั่นคือสิ่งที่ทำให้พวกเขามีความสุข
ปลุกรักในใจ ก็ยังไม่สาย
รอยยิ้มที่เคยจะคืนมามากมาย
แค่เลิกทำหน้าเหมือนท้องผูก เปิดใจเรียนรู้…
จากพวกที่เคยเป็นยอดคุณครู
อ้าแขนต้อนรับ
อบอุ่นด้วยไมตรี เต็มใจพร้อมทำหน้าที่เรื่อยไป
- หล่อหลอมความดี - หล่อหลอมความดี
- ทั่วกายและใจ - ทั่วกายและใจ
- แล้วเธอคง - แล้วฉันคง
- แฮปปี้ - แฮปปี้
โห รู้สึกดีจัง
ฉันรู้ว่าเธอมีดีอยู่แล้ว
พรุ่งนี้เธอจะทำให้เด็กพวกนั้นได้ที่หนึ่งแน่
ไปด้วยกันนะ
อย่าดีกว่า พวกเขาโกรธอยู่ ให้พวกเขาตั้งใจคว้าชัยชนะเถอะ
ยังไงฉันก็จะพานายไปอยู่ดี
หลังจากพวกเขาชนะ เราจะทำให้พวกเขา ซาบซึ้งในสิ่งที่นายทำเพื่อพวกเขา
รู้อะไรไหม เธอเป็นคนพิเศษนะ
(งานประวัติศาสตร์)
เมื่อคืนฉันนอนไม่หลับเลย
ฉันหยุดคิดถึงเรื่องที่ลีโอทำกับเราไม่ได้เลย
อย่าพูดถึงลีโอเลย เราจบกับลีโอแล้ว
เราพร้อมแล้ว เราชนะงานนี้ด้วยตัวเองได้
อรุณสวัสดิ์ นักเรียนที่รัก
- พวกเขาดูมั่นใจดี - เธอพูดได้ดีนะ อบอุ่นมาก
ขอบใจนะ แล้วฉันจะคอยส่งข่าวนะ
ฉันเบ็ตซี่ รอสส์
ฉันออกแบบธงชาติอเมริกันครั้งแรกในปี 1776
แต่ฉันไม่ได้แค่บอกว่า ฉันคิดว่าธงควรหน้าตาเป็นยังไง
ฉันฟังคนอื่นเพื่อดูว่าพวกเขาคิดยังไงด้วย
ผลลัพธ์ก็คือการออกแบบที่เหนือกว่า ที่เรามีในวันนี้ และคนก็ชอบฉันมากขึ้น
ฉันซูซาน บี แอนโทนี
ฉันเป็นตัวแปรสำคัญ ในขบวนการสตรีซัฟฟราเจ็ตต์ในยุค 1900
แต่ฉันไม่ได้พิเศษหรือเก่งเลิศเลออะไร ครอบครัวฉันก็เหมือนกัน
ฉันจึงเข้าใจผู้หญิงทั่วไป ที่ไม่มีสิทธิ์ออกเสียงเลือกตั้งจนถึงปี 1920
ผมวินสตัน เชอร์ชิลล์ "เราจะสู้บนชายหาด
เราจะสู้ทั้งในทุ่งนาและตามท้องถนน
เราจะไม่มีวันยอมแพ้ แต่จะทำให้พวกเขา แพ้อย่างง่ายดายด้วยจดหมายดีๆ
- เพื่อที่พวกเขาจะไม่คลุ้มคลั่ง" - สุดยอดไปเลย
คุณสอนบทเรียนชีวิตให้พวกเขา
ไม่ได้ยินอะไรเลย เปิดกระเป๋าหน่อยได้ไหม
พวกเขาจับข้า โจนออฟอาร์ค เผาทั้งเป็น แต่ข้าไม่กลัว
อย่ามาร้องไห้งอแง ใครๆ ก็มีปัญหา
ข้าคุยเรื่องนี้กับเพื่อนข้า แล้วรู้สึกดีขึ้นมากๆ
ฉันคิดว่าเพื่อนคนนั้นคือคุณนะ
มัลคินมาร์เวลส์ คุณจะได้ไปเมจิคแลนด์ปาร์ค!
ยินดีด้วยนะ เด็กๆ
ไชโย!
และนี่คือครูสอนแทนคนแรกที่ได้รางวัลครูแห่งปี!
พวกเธอจะอยู่ในความดูแลของ ครูมัลคินและโค้ชคิมูระ
จบแล้วเหรอ เราชนะไหม ฉันจะได้ออกไปเมื่อไหร่ เกิดอะไรขึ้น
ครูมัลคินคะ เราขอไปหาลีโอได้ไหมคะ
- ฝนจะตกแล้วนะลูก - ขอไปที่ห้องเรียนแป๊บเดียวไม่ได้เหรอคะ
ลูกก็รู้ว่าถ้าผมที่แม่ยืดโดนฝนจะเป็นยังไง
ขอบอกเลยว่า ผมนึกว่าคุณจะเป็นพวกสัตว์จิตวิปริตซะอีก
ติดโรคพิษสุนัขบ้า เป็นยัยป้าตกยุค น้ำลายฟูมปาก
แต่ผมไม่เคยเห็นเจย์ด้าพูดแบบนั้นเลย มันเหมือนกับว่าลูกผม… เป็นเด็กดีใช่ไหม
นี่แหละครูมัลคิน
คุณรู้จักลูกพวกเราดีจริงๆ
ผู้หญิงที่แสนพิเศษ
ปีหน้าคุณต้องให้เธอสอนประจำแล้วนะ
ผมว่าเราจัดการเรื่องนั้นได้
เธอช่วยให้ซัมเมอร์มีเพื่อนเยอะมาก
โคลภูมิใจในเสียงตัวเองเพราะคุณ
- คุณทำได้ยังไง - ก็แบบ…
นั่น… เสียงท้องฉันน่ะ ฉันไปก่อนนะ
ไม่น่าไปห้องน้ำทันนะ
เกิดอะไรขึ้น ฉันไม่ได้ยินอะไรเลย
เราชนะไหม นึกว่าฉันจะได้เห็นเด็กๆ ซะอีก
เราจะไปในที่ที่พิเศษมาก
เราจะไปฉลองกันทุกคนเลยเหรอ
อะไร ปาร์ตี้พิซซ่าเหรอ
โห ร้านพิซซ่าร้านนี้อยู่ไกลนะเนี่ย
(อุทยานแห่งชาติเอเวอร์เกลดส์ กระทรวงมหาดไทยสหรัฐ)
เกิดอะไรขึ้น จะทิ้งฉันไว้ที่นี่เหรอ
แล้วเด็กๆ ล่ะ
พวกเขาแพ้ พวกเขารู้สึกอับอายและโทษนาย
อะไรนะ แล้วเสียงโห่ร้องนั่นมันอะไรกัน
นั่นเสียงห้องอื่น เสียใจด้วย
ฉันทำอะไรผิดไป ฉันไม่เคยรู้สึกแย่ขนาดนี้เลย
อย่าพูดแบบนั้น ไหนว่าที่นี่คือฝันของนายไง
ไปใช้ชีวิตที่นี่ให้หายอยาก นายไม่มีโอกาสเจอเด็กๆ อีกแล้ว
หรือพ่อแม่พวกเขา หรือครูใหญ่ หรือสื่อ
ฉันบอกว่าที่นี่คือฝันของฉัน แต่เด็กๆ คือสิ่งที่ฉัน…
- หา - มันอยู่ไหน
- แอบอยู่รึเปล่า - ไม่ได้แอบ
มันเคยอยู่ตรงนี้
- เกิดอะไรขึ้น - เห็นมันไหม
แย่จัง มันคงหนีไปแล้วละ
มันทิ้งพวกเราเหรอ
ดูนั่นสิ!
ดูเหมือนจะมีข้อความอะไรสักอย่างอยู่
- ลีโอเขียนหนังสือได้เหรอ - อยู่แล้ว ก็มันพูดได้
โอ้ มันคุยกับพวกเธอด้วยเหรอ ฉันนึกว่าฉันเป็นคนพิเศษซะอีก
"ถึงทุกคน ปีนี้ฉันมีความสุขกับพวกเธอมาก
แต่ฉันอยากมูฟออนและได้เห็นโลกกว้างซะที
ฉันรู้ว่าฉันทำลายความไว้ใจของพวกเธอ และมันแก้ไขไม่ได้
แต่ถ้าพวกเธอจะกรุณา
ช่วยเก็บเรื่องที่เราคุยกันเป็นความลับนะ ฉันจะได้ไม่ถูกคุกคาม
เหมือนอีที หรือไออ้อน ไจแอนท์ หรือสแปลช
หรือหนังคลาสสิกอย่างเดอะ เชพ ออฟ วอเทอร์
จงยกความสำเร็จพวกเธอให้ครูมัลคิน
ความซื่อตรงของเธอนั้นเกินกว่าจะตำหนิได้"
(สิ่งที่ต้องซื้อ ไข่ ชีส…)
"ขอแสดงความนับถือ ลีโอ"
มาพยายามดีใจกับลีโอกันเถอะ มันกำลังทำสิ่งที่มันต้องการที่สุด
แต่เรายังไม่เคยขอบคุณมันเลย
ชีวิตก็แบบนี้แหละ ยิ่งอายุมาก ชีวิตก็ยิ่งยากขึ้น
มันเรียกว่าการโตเป็นผู้ใหญ่
เมื่อฉันสิบปี
มันช่างสุขสันต์ทั้งวันเล่นซน
และตามตัวฉันก็ไม่มีขน ไม่ต้องทนเหงา
เมื่อฉันเก้าปี เก็บนมเหลือไว้ให้ซานตาคลอส
และแม่ยังไม่เป็นเมโนพอส ไม่เคยจะแซ้ด
เมื่อฉันแปดปี ใส่รองเท้าไซส์หนึ่งได้สบาย
ยังเชื่อบิกแม็คกินดีกินได้ ชีวิตแจ่มทุกเม็ด
ตอนฉันเจ็ดพอดี
เรียนคำทะลึ่ง แถมยังสับสน
ว่าเด็กทารกคลอดมาทางก้น แบบเหมือนลูกนก
เมื่อฉันหกปี
พ่อแม่ทะเลาะแล้วฉันก็ชิลล์
และปู่ของฉันและเจอร์บิลก็รอดอยู่มา
เมื่อฉันห้าปี
ไม่เคยสนใจว่าใครจะตาย
แค่ตัดผมทีต้องร้องวุ่นวายกว่านี้
เมื่อฉันสี่ปี
ไม่ต้องโทรหาใครเลยสักคน
ไม่มีคนไหนคิดประดิษฐ์โดรน ที่คอยเฝ้าตาม
เมื่อสามขวบไง
นั่งขำเมื่อตอนอายุแค่สอง เมื่อใครพูดว่า “อึอึ๊สิน้อง”
กฎเกณฑ์ไม่มีตอนฉันหนึ่งปี แค่ “อย่าล้มกลิ้ง”
วิ่งเล่นสนุกดี
ผ่านมาไกลลิบ
เมื่อฉันสิบปี
ทุกคน ขึ้นดราก้อนโคสเตอร์ระวังด้วยนะ
เช็ดเก้าอี้กับราวนิรภัยด้วยนะ
ครูจะว่าไงก็ช่าง ลูกต้องโทรหาเราทุกครึ่งชั่วโมง
และห้ามเลียอะไรทั้งนั้น
พวกเขาพยายามจะเล่นงานคาเบียร์ ตอนเขาโผล่มา แต่เชื่อไหม
เขาตีลูกลอยโด่งเลย
ไม่ธรรมดานะเนี่ย
- เธอคิดว่าตอนนี้ลีโอทำอะไรอยู่ - ฉันไม่รู้เลย
แหงละ เด็กๆ จะพลิกตัวให้เต่าแก่ตัวเหม็น ก่อนไปทำไมเนอะ
ต่อให้เขารู้ความจริงเนี่ยนะ แต่ไม่ ทุกคนไปหมดเลย
ทุกคนยกเว้นฉันกับไอ้น่าสมเพช…
เดี๋ยวนะ มือถือของเด็กที่เป็นภูมิแพ้อยู่ไหน
เอาละ
หวัดดี โดรน นี่เต่าเองนะ
แวะมานี่หน่อยได้ไหม ฉันแค่คิดถึงนายน่ะ
ไม่ใช่แบบนั้น แต่…
เออ ได้ เอาไงก็เอาเหอะ มานี่หน่อยนะ
(ผักกาดหอมจากหัวใจ)
ไม่มีเวลากินแล้ว พลิกตัวฉันที
โอเค ต้องไปกันแล้ว
ตามเด็กเกรียนพวกนั้นไป
นี่
อย่าเครียดสิพวก นายทำให้ทุกคนกลัวนะ
(ตามหา: - มือถือ - อีไล)
โอเค ซิ่งโลด
หูย
นี่คือครั้งสุดท้ายที่เราจะเที่ยวด้วยกัน
ทำไมรู้สึกแย่สุดๆ เลย
อะไรเนี่ย
- ข้างหลังนั่นมีเรื่องอะไรกัน - เธอเป็นคนทำ!
ว่าไงนะ
ฉันเห็นทุกอย่าง
เธอจับเขาไปจากตู้กระจก หลังจากที่พวกเธอกลับไป
เธอจับเขาไป และฉันอยากจะพูด
แต่เธอกับเครื่องดูดฝุ่นจ้องฉันตาเขม็ง
แล้วฉันก็ลื่น… ฉี่ของคนอื่น
ฉันหงายหลัง และทั้งหมดนี้เป็นความผิดฉันเอง
เพราะฉันอิจฉาเพื่อนรัก แทนที่จะดีใจกับเขา
ฉันใช้กล้องมือถือแฉเขา และตอนนี้ฉันจะแฉเธอ ยัยมนุษย์ป้า
มันโกหก เต่าตัวนี้ไว้ใจไม่ได้ มันเล่นงานลีโอ
ไม่เอาน่า พวกเธอก็รู้ว่า ลีโอทำให้พวกเธอได้มาทัศนศึกษาโง่ๆ นี่
เขาช่วยแก้ปัญหาเด็กแปลกๆ ของพวกเธอ พวกเธอถึงได้ชนะ
เขาแค่อยากทำอะไรที่มีความหมาย ในช่วงเวลาน่าสมเพชที่เหลือ
และเขาทำได้
ทำไมพูดว่า "ช่วงเวลาที่เหลือ"
- เขากำลังจะตาย - ฮะ!
เขากำลังจะอายุ 75 และกิ้งก่ามีอายุแค่นั้น
- ไม่ - จะตายแล้วเหรอ
แต่ยัยมนุษย์ป้าแคร์ไหม ไม่! ยัยมนุษย์ป้าแค่อยากได้หน้าคนเดียว!
โกหกอีกแล้ว!
งั้นเขาอยู่ไหน ยัยครูน่าสมเพช
เพื่อนรักของฉันอยู่ไหน ยัยมนุษย์ป้า เขาอยู่ไหน
- บอกมานะ ยัยมนุษย์ป้า - ลีโออยู่ไหน ยัยมนุษย์ป้า
(เขาอยู่ไหน ยัยมนุษย์ป้า)
- ครูทำอะไรลงไป - หยุดนะ หยุดเดี๋ยวนี้!
ฉันจับมันและเอามันไปปล่อย
บ้าไปแล้ว! พูดจริงเหรอเนี่ย
เต่าพูดถูก ฉันอยากได้หน้า ฉันคิดว่ามันจะทำให้ฉัน…
แฮปปี้
- เขาจะตายโดยคิดว่าเราโกรธเขา - ครูพาเขาไปที่ไหน
เอเวอร์เกลดส์
เธอพาเขาไปที่เกลดส์เหรอ นั่นเป็นที่ที่แย่มากนะ
สัตว์บ้าคลั่งพวกนั้นจะฉีกเขาเป็นชิ้นๆ
ครูช่วยเราตามหาลีโอหน่อยนะคะ
เราจะไม่เจอเขาอีกเลยไม่ได้นะ
ว่าไง
เราต้องเปลี่ยนเส้นทาง เราจะไปเอเวอร์เกลดส์กัน
เราจะไปเมจิคแลนด์ปาร์ค!
นั่นคือสิ่งที่พ่อแม่คิดไว้ และเราจะไปที่นั่น
อุ๊ยตาย ทะเลาะกันครั้งแรก
ขอบใจ ฉันไม่เป็นไร
เด็กๆ เราจะไปเมจิคแลนด์ปาร์ค
ขอบใจนะ แต่ฉันว่าน้ำขุ่นไปหน่อย แถวนี้มีน้ำประปาบ้างไหม
เอาจริงนะ จุลินทรีย์จะทำให้นายตาย
เด็กคนนึงบอกฉันมาน่ะ พวกนายไม่เคยได้ยินชื่อหลุยส์ ปาสเตอร์เหรอ
(ช้าเกินไป)
อะไร…
- ใครก็ได้ช่วยฉันที - ลูกพี่ นั่นลูกพี่เหรอ
อะไรนะ
เฮ้ย ลูกพี่คนนี้ไง ที่ช่วยปล่อยพวกเราที่ปาร์ตี้นั่น
นั่นลูกพี่เหรอ
(เมจิคแลนด์ปาร์ค 3 กม.)
ฉันไม่รู้ว่ายัยแก่นั่นคิดอะไรอยู่ เราจะไปช่วยเขาเอง ลุย!
เอาสาหร่ายมาให้เขาที
และพวกนายนิดหน่อย
ลูกพี่ต้องชอบที่นี่แน่ๆ
ไม่มีครูฝึกคอยสั่งให้ทำนั่นทำนี่
ไม่มีเด็กเกรียนมาล้อที่เราขาสั้น
แต่ฉันคิดถึงเด็กพวกนั้น
อะไรนะ
พวกเขาไม่ได้เกรียน
นายแค่ต้องทำความรู้จักพวกเขา
อย่างเด็กคนนึงที่หลังพ่อเขาขนดกเหมือนกอริลล่า
(เอเวอร์เกลดส์)
ฉันจัดการเอง นายกลับไปหาเด็กๆ นะ
นี่ มีใครเห็นเพื่อนฉันไหม
ตัวเขียวตะปุ่มตะป่ำ มีหาง หน้าตาอัปลักษณ์
โอเค ไปต่อละ
- ถึงแล้วจ้า! - เย่!
และฉันหิวมาก
- ลุยกันเลย - ขอต้อนรับสู่เมจิคแลนด์ปาร์ค
- เอา… - คอตต้อนดราก้อน
- เอาวิซาร์ดพัฟ - หนูด้วย
ผมขอยูนิคอร์นบอลส์ อร่อยกรามแตก นะครับ!
ได้เลย เอาทุกอย่างที่บอกนะ และผมขอหมวกไฟเออร์โบลวเวอร์ด้วย
โอเค ทีนี้ก็พร้อมแล้ว ใช่ไหม เด็กๆ
ล้อเล่นรึเปล่าเนี่ย เฮ้ย!
- ไป วิ่งเร็ว! - เร็วเข้า วิ่งไป!
โอ้ พระเจ้า!
เร็วเข้า ครูมัลคิน เร็วๆ
- เร็วอีก - ไปเลย ไม่ต้องรอฉัน
แต่ครูต้องขับรถให้เรา
เร็วเข้า!
มาเร็ว ครูมัลคิน!
เจลล้างมือ!
ใครก็ตามที่ทำแบบนี้จะต้องชดใช้ ช่วยด้วย!
เขามาแล้ว
- เราต้องไปจากที่นี่ - ฉันจัดการได้
- ฮะ - ฉันเด็กบรองซ์
ฉันขับรถตั้งแต่แปดขวบแล้ว
(เอเวอร์เกลดส์)
พระเจ้าช่วย
นี่ เอาสักเลนสิเจ๊
นึกแล้วเชียว ลีโอ
เฮ้ย! ไม่นะ! ฉันเกลียดที่นี่!
และฉันอธิบายให้พวกเขาฟัง ว่าฉันแค่กลัวว่าใครจะเอาไปพูด
แต่ตอนนี้ทุกคนโกรธฉัน
และงานศพฉันจะแย่ยิ่งกว่า งานศพของแฮมมี่ #3 อีก
- ใครคือแฮมมี่ #3 - แซนด์วิชที่ร้านอาร์บี้มั้ง
ทำไมถึงพูดเรื่องงานศพล่ะ
เพราะมันใกล้จะมาถึงแล้วไงเล่า ฉันอายุเกือบ 75 ปีแล้ว
แล้วไง อายุขัยเรา 110 ปีนะ
ฮะ แต่พ่อของสกายเลอร์บอกว่า…
อายุ 110 ปี ถ้าไม่โดนไอ้เข้เขมือบซะก่อน
ฉัน 97 แล้ว
ฉัน 106 เขา 74 เหรอ ยังเอ๊าะๆ อยู่เลย
ดูสิว่าเขากะพริบตาเร็วแค่ไหน
ฉันยังไม่ใกล้ตาย สุดยอดไปเลย!
ลูกพี่ยังไม่ใกล้ตาย!
ฉันต้องกลับไปหาเด็กพวกนั้น ฉันแก้ตัวได้
และเราจะช่วยลูกพี่เอง
ลูกพี่ยังไม่ใกล้ตาย! ลูกพี่ยัง…
ก็บอกว่าขอโทษไง
อยากวิ่งไปด้านข้างได้จัง
ทุกคน ก่อนที่พวกนายจะทำอะไร มาคุยกันก่อนว่าทำไมพวกนายถึงโกรธ โอเคมะ
มีพ่อแม่ใครจะหย่ากันรึเปล่า
- ไม่จอดเหรอ - พยายามอยู่
แต่ฉันหนักแค่ 36 กิโล และเจ้านี่ก็ฝืดมาก
น่ากลัวจัง พระเจ้าช่วย
เร็วเข้า
อะไรน่ะ ใช่แมมมอธขนปุยรึเปล่า
ไม่รู้สิ แต่มันอาจฆ่าเราได้ใช่ไหม
แน่นอน
ถึงแล้ว
ถอยไป
- แม่เจ้า - ไม่นะ
แบบนี้ต้องหักคะแนน
แกต้องใจเย็น
ซัมเมอร์ คุยกับมันที
ไม่รู้พวกนายรู้ไหม แต่ไม่สำคัญหรอก
เราควรไปเมจิคแลนด์ปาร์ค ซึ่งเจ๋งมาก
ฉันไม่เคยไปที่นั่น ฉันไม่ชอบเวทมนตร์และรถไฟเหาะ
มันดูน่าเบื่อมาก
มันควรจะน่ากลัวซึ่งไม่น่าเบื่อ
แต่ไม่เห็นได้ทำอะไร แค่นั่งเฉยๆ ให้มันขึ้นลง
ไปเตะบอลหรืออบเค้กยังจะดีกว่า
แต่แม่ฉันลดความอ้วนอยู่…
ลีโอจะอยู่รอดในที่แบบนี้ได้ยังไง
เราจะเริ่มตามหาเขายังไงก่อนเถอะ
ฉันไม่รู้เลย
อะไร ลีโอ ไม่นะ!
- ไม่นะ ลีโอ - ลีโอ!
ลีโอ พวกเราแค่อยากขอบคุณ
ฉันขอโทษจริงๆ ที่โมโห เราทุกคนขอโทษ
เราชนะทริปนี้ ลีโอ ทั้งหมดเป็นเพราะนาย
นายทำให้ฉันรู้สึกว่าฉันทำได้ทุกอย่าง
นายทำให้เราสนิทกัน
ไม่เคยมีกิ้งก่าที่สอนฉันมากขนาดนี้เลย
หรือพวกที่ไม่ใช่กิ้งก่าก็ไม่เคย
ฉันไม่กลัว ฉันอยากกอดนายอีกครั้ง
อะไรเนี่ย พวกมันกินตับไตเขาเกลี้ยงเลย
ฉันยัง…
ฉันไม่เป็นไร เพื่อนยาก
- ไม่อยากเชื่อเลย - นายไม่เป็นไร
ขอโทษที่ทำให้ตกใจนะ เวลาเครียด ฉันจะลอกคราบน่ะ นิสัยเก่า
สุดยอดเลย
เมื่อกี้คืองานศพที่ดีที่สุดเท่าที่ฉันจะมีได้
เดี๋ยวนะ แต่ถ้าพวกนายชนะ
ก็น่าจะไปฉลองกันที่เมจิคแลนด์ปาร์คไม่ใช่เหรอ
เราฉลองไม่ได้หรอก เราต้องเจอนายก่อนนายตาย
ใครบอกเธอว่าฉันกำลังจะตาย
เต่า… สเควอเทิลบอกน่ะ
ฉันนึกว่าฉันใกล้ตายแล้ว แต่ปรากฏว่ายังอีกนาน
นายจะยังไม่ตายเหรอ
หายโกรธแล้วใช่ไหม
สุดยอดเลย
เรารักนาย ลีโอ
- สุดยอดเลย - ฉันมีความสุขจัง
เธอพูดถูกเรื่องเอ็นดอร์ฟิน มันรู้สึกดีมากจริงๆ
ให้ตายสิ ตามไม่เลิกเลยวุ้ย ห่างกันสักพักได้ปะ
ไง ดีใจนะที่นายปลอดภัย ขอโทษที่แฉนายนะ
นี่ ฉันมีอะไรจะให้
- เล็กๆ น้อยๆ น่ะ - ใส่กลับเข้าไปเถอะ เดี๋ยวตำรวจจับ
ทุกคนควรภูมิใจนะ ปีนี้เราได้เรียนรู้อะไรเยอะมาก
และก่อนที่ฉันจะไป ฉันอยากทำเรื่องนึง
ที่ครูซาลินาสเริ่มไว้ให้เสร็จ
ฉันจะอ่านแมงมุมเพื่อนรักที่เหลือ
- เอาจริงดิ - ทนๆ ฟังกันเถอะ
"ชาร์ล็อตต์กำลังจะตาย
'แต่ฉันรู้สึกสงบ' เธอพูด
'ส่วนเล็กๆ ในความสำเร็จของเธอ คือความสำเร็จของฉัน'
'ทำไมเธอถึงทำทุกอย่างนี้เพื่อฉัน' วิลเบอร์ถาม
'เพราะฉันชอบเธอ' ชาร์ล็อตต์ตอบ
'สุดท้ายแล้วชีวิตคืออะไรล่ะ
เราเกิดมา มีชีวิตอยู่สักพัก แล้วก็ตาย
บางที ฉันอาจจะพยายามใช้ชีวิตให้ดีขึ้นนิดนึง
ใครจะรู้ว่าเราก็ใช้ชีวิตแบบนั้นได้เหมือนกัน'"
อะไร ฉันคิดผิดเอง โอเคมะ การร้องไห้มันดีสำหรับฉันมากเลย
ฉันก็ยังอยากกินลูกแมงมุมพวกนั้นอยู่
จะไม่มีใครกินลูกแมงมุมทั้งนั้น
ไง ทุกคน
ครูซาลินาส
- คิดถึงจัง นี่โคลจ้ะ - สุดยอด!
ขออุ้มน้องหน่อยนะคะ
เขาตัวเล็กมาก
ได้เด็กมาคนเดียว สงสัยครูจะวางไข่ในทรายไม่ลึกพอ
ปีเดียวนี่ก็ได้จบประถมไป
รอไม่ไหวจะได้เลิกเป็นเด็กน้อย
จะส่องดูเงาตัวเองมีหนวดขึ้นไหม
จะดื่มน้ำส้มซ่าๆ ให้มันฉ่ำใจ
จะพูดว่าไม่ต้องเลย
จะเดินก้าวไปต่อจากนี้
เริ่มคิดถึงกันแล้วซี
พวกเราจะเรียนจบมัธยมได้ยังไงถ้าไม่มีนาย
จบแน่นอน มันไม่ใช่เพราะฉัน เพราะตัวเธอเองต่างหาก
เธอไว้ใจให้ใครสักคนฟังปัญหาของเธอ เราต้องการแค่นั้นเอง
จำไว้นะ ทุกคนกลัว เพราะงั้นอย่าเก็บความกลัวไว้คนเดียว
หาลีโอของเธอมาคุยด้วย
อาจจะเป็นครูของเธอ แม่เธอ เพื่อนเธอ
เต่าของเธอ
พวกเขาพร้อมรับฟัง รับรองได้ว่าพวกเขาจะทำให้เธอรู้สึกดีขึ้น
ครูมัลคิน คงไม่ต้องพูดเยอะ คุณทำผลงานได้ดี
และตามที่ผมสัญญาไว้ ปีหน้าผมจะเปิดชั้นเรียนให้คุณสอนประจำ
ขอบคุณค่ะ ครูใหญ่สปาห์น
แต่ฉันมีเงื่อนไขหนึ่งข้อ
ไม่ว่าฉันจะสอนชั้นอะไร ฉันอยากได้สัตว์เลี้ยงสองตัวนี้ไปอยู่ด้วย
ได้สิครับ ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไรเลย
- ว้าว ดูสิ เราจะได้ไปอยู่กับมัลคิน - เปลี่ยนบรรยากาศบ้าง น่าจะดีนะ
ยินดีด้วยครับ นี่นักเรียนใหม่ของคุณ
- แย่แล้ว - กระดองฉัน อย่าทำเลอะนะ
คึกคักไปไหม
ดีออกนะ เราจะได้หัดท่องก.ไก่ ข.ไข่กันซะที
- โอ้ พระเจ้า - เย่!
(เวลางีบ)
(ลีโอ)
ปีเดียวก็จะได้จบประถมไป ปีเดียวยังได้เป็นเด็กน้อย
ที่เป็นพี่ใหญ่
อยากจะออกไปฟาดไม้เล่น
ทั้งตุ๊กตุ่น เม็ดหวานกรอบ หนมแท่งยาว
ขึ้นไม้ลื่น ผายลมลั่น นักเก็ตดาว
จนคนขอร้องหยุดได้ไหม
ปีเดียวก็จะได้จบประถมไป เป็นพี่เบิ้มกว่าทุกชั้น มั่นและสุดเกรียน
นั่งลงดิ๊ ฉันคือเจ้าของแก
ฉันแซ่บซ่าจนตอนป.สามถูกพักเรียน
โอเค โอเค ก็ได้ตกลงไม่ชวนคาร่า
โอ ไม่ไหวนะ ขอที
ซาบริน่าดูน่าชวน
เราไม่สนน่ะพวกป.สี่
เค เราก็ได้ชื่อเพื่อนทั้งนั้น
ช่าย เว้นที่แปลกไม่เข้าพวก
- แล้วซัมเมอร์ล่ะ - เธอน่ารักดี
เอ่อ จะอ้วก
ปีเดียวที่ได้อยู่โรงเรียนชั้นประถม
จะเป็นปีที่ใครก็เข้ามาถามไถ่
ชอบมาถามว่า "เป็นไงมั่ง"
เข้าเรียนที่นี่มาสามปีแล้ว
เรียนจบแล้ว จะเรียนจบแล้ว
เราก็ว่าเธอใกล้จบแล้วเหมือนกัน
ห้านาทีก่อน
โอเค ห้านาทีก่อน
อยากกลับไปเรียนแย่ วันนี้เปิดเทอมวันแรก
ทั้งพ่อและแม่จะพาไปส่งโรงเรียน
จะทำแบบนี้ไม่ได้นะ ทนายชอบพูดแบบนี้
แต่เขาก็กอดจนแน่นตอนมาที่หน้าประตูบ้าน
โอเค ห้านาทีก่อน
โคล นี่ลูกต้องฝึกหัดตื่นและก็ลุกเอง ปีนี้
ห้านาทีก่อน
โอเค ห้านาทีก่อน
ดุดันมากเลย คุณพ่อ
ลดลงไป ถั่วที่เราเคยมีอาการแพ้ ลดลงไป
เมื่อยาช่วยเพิ่มภูมิเริ่มออกฤทธิ์ จะลองกินไก่ผัดถั่วสักนิด
นักเรียนป.ห้า แยกทางเข้ากับรุ่นน้อง
ก็ห้องเรียนในปีนี้ ขึ้นไปอยู่บนชั้นสอง
ได้เป็นพี่ใหญ่
อย่าเหยียบเด็กๆ อนุบาลนะจ๊ะ
ปีเดียวที่จะได้นอนกับไฟกลางคืน
ปีเดียวที่ครูยอมให้สะกดคำผิดๆ
ปีเดียวที่จะได้พักเล่น
ปีเดียวที่จะได้ใส่เสื้อเจ้าหญิง
- กล่องข้าวเที่ยงแม่ทำให้ - สไลม์หกเลอะเต็มกระเป๋า
รอยสักแปะน้ำ
ย้อมขนหมาเป็นสีฟ้า
ปีเดียวที่จะตัดสินให้ว่า
ต่อไปชีวิตเรานั้นจะเป็นยังไง
(ด้วยความระลึกถึงเพื่อน และเพื่อนร่วมงานของเรา เจมส์ คอร์เดโร)
คำบรรยายโดย กมลรัตน์ ชุติเชาวน์กุล