Downloaded from YTS.MX
Official YIFY movies site: YTS.MX
- [zwierz 1] Jutro zaczyna się szkoła. - [zwierz 2] Musimy zrywać się o ósmej?
- [zwierz 1] Wyluzuj. Przespałeś 95% lata. - [zwierz 2] Ta.
[pogodna muzyka]
♪ To podstawówki koniec już To podstawówki jest kres ♪
♪ To jest nasz top ♪
♪ Znów będę tam wymiatał ♪
♪ Zabawki, kuleczki, baton w garść ♪
♪ Zjeżdżanie, wcinanie kurzych gwiazd ♪
♪ I nikt nie powie mi stop ♪
♪ Ostatni w podstawówce rok Kto największy w klasie? ♪
♪ Zaskoczę was ♪
♪ Siadaj, dwója! Już wiesz, kto tu rządzi? ♪
♪ Cieszę się Że zimowałem nie raz ♪
♪ OK, OK, więc Cary też nie zaproszę ♪
♪ Jak ja jej nie znoszę ♪
♪ Sabrina spoko jest ♪
♪ Nie zapraszam czwartaków ♪
♪ Może już listę zrobić czas? ♪
♪ Tylko bez żadnych miernot ♪
- To może Summer? - Tak, jest miła.
Yyy… Wymiot.
Summer, gdzie mamusia?
Ja cię dziś utulę. Starzejemy się. Mamusi kiedyś zabraknie.
- Idę do 5. klasy. Czas dorosnąć. - A gdzie ona…
Nie że od razu kawa albo randki, ale sama napełnię bidon i zrobię grzywkę.
- Gdzie ona… - Wyszły z mody, ale czoło mi rośnie.
Nie chcę mieć czoła jak lodowisko albo obcy z Nostromo…
[pikanie]
♪ Pięć minutek ♪
♪ Cole, już czas Byś zaczął wstawać całkiem sam ♪
- ♪ Pięć minutek ♪ - ♪ Dobrze, pięć minutek ♪
[budzik] Stanowczy jesteś, tatku.
ALERGIE ELEGO
♪ Zmniejsza się lista alergii Podobno już zmniejsza się ♪
NIAŃKODRON
[dron warczy]
♪ Gdy tabsy już zaczną działać Będę mógł kurczaka wcinać ♪
♪ Piątoklasiści Czekania już kres ♪
♪ A w tym roku klasa Na pierwszym piętrze jest ♪
- Nareszcie! - [gwar przedszkolaków]
♪ Nie zadepczcie przedszkolaków ♪
- [muzyka cichnie] - [przedszkolak papla]
- [łoskot] - [papla dalej]
[uczennica 1] Idziesz do Westlake?
[uczennica 2] Kuzynka mówiła, że ktoś tam pali.
- [zwierz 2] Widać coś? - [zwierz 1] Słychać paplanie.
- [zwierz 2] No już. - Teraz lepiej.
Kolejny rok, kolejna banda tępych piątoklasistów.
Kabir, Anthony, dzień dobry.
Jesteś z Nowej Anglii, świeżaku? Pijesz herbatkę o piątej?
Chyba z Nowego Jorku.
- Koszulka na lewej stronie. - No nie!
- Popatrz. Ględzą o niczym. - Dzień jak co dzień.
Widziałam Carę w swetrze z sieciówki.
- Są i zasmarkusy. - Trzy Królewny.
- Drużyna Ślicznotek. - A ten skąd się urwał?
- Chorowity z alergią na życie. - Oczywiście.
[żółw] Klasowy klaun, zakompleksiony na maksa.
Jaki odlot, Cole!
- Dzięki, Cole! - Skąd tylu Cole’ów?
A pamiętasz lawinę Justinów w ’91?
To lepsze niż banda Bryanów w ’80.
Ziom, bez kitu! Czy ty mnie przerosłeś?
I obowiązkowo podjadacz paluszków.
[żółw] Ja bym obstawiał prażynki.
- Przeprowadziliśmy się z Bronxu. - Nowy?
Wow. Musi być ci ciężko. Ja nigdy nie straciłam przyjaciół.
Tylko w zeszłym roku na wakacjach.
W samolocie siedziała staruszka z artretyzmem i…
[obaj] Pierwsze dziecko.
- Bez filtra. - Nie poznała słowa „dosyć”.
Okej, dzieci! Cieszycie się?
Większość z was chodziła tu przez pięć lat, niektórzy siedem.
Teraz jesteście najstarsi.
I chyba znacie już nasze maskotki, Leonarda i Lejka!
Nie zamierzam tego dotykać.
- Śpią i robią kupę w tym samym miejscu? - Ej! Robię tam, gdzie on śpi.
Co powiecie na to: jak dobrze wam pójdzie, to na koniec roku czeka was nagroda.
- [poruszenie] - Maraton Naukowy?
Dobra jest w te klocki. Salinas: profeska.
Jak pani Bielecky w latach 60.
I co, jeśli wam powiem, że zwycięska klasa
wygra całodniową wycieczkę do wyjątkowego miejsca?
- [wszyscy] Tak! - [okrzyki ekscytacji]
[uczeń 1] Wow!
- Spodziewa się dziecka? - Widać brzuszek.
Och, Zane, w klasie nie ma jedzenia. Wezmę to. Na chwilkę.
Cheetosy? Nie spodziewałem się.
[przeżuwając] Na koniec roku trzy klasy zmierzą się ze sobą w sztuce,
debacie, przedmiotach ścisłych i historii.
Jeśli nasza klasa wygra, pojedzie do Magicznego Lunaparku!
[poruszenie]
- Ze smoczym statkiem? Kiedyś się palił! - W Europie go zakazano!
Tak, ale nie na Florydzie!
- [gwar dzieci] - Tak, będzie bąbelek.
Okej. To teraz powtórka z czwartej klasy.
Jakie zjawisko zachodzi, kiedy roślina zamienia światło w pokarm?
- To… - [obaj] Fotosynteza.
- [Mia] Zmiana wody i dwutlenku węgla… - [obaj] W glukozę.
- [wzdycha] - [Salinas] Świetna odpowiedź, Mia!
Och! To… [chrząka]
O rany. Rodzice po rozwodzie.
Okej, skarbie. Dziękuję. Już dobrze. Słodziak. [stęka] Okej!
Teraz przejrzyjmy lektury na ten rok. Kto czytał Pajęczynę Charlotty?
O nie! Dzieciaki na końcu zawsze ryczą.
Jakby za mało płakały. Trzeba podpuszczać te małe zraszacze?
- Płacz jest dla mięczaków. - Tak.
Poznamy Franię i prosiaczka Wilbura…
- A ta książka jest durna. - Tak. Zwierzęta nie rozmawiają z ludźmi.
I nikt nie zjada Charlotty.
Całymi dniami słuchasz o tym pysznym pająku i burczy ci z głodu.
- …przekonacie się o tym. - [śmiechy]
Przepraszam, Cole? Podzielisz się tym z całą klasą?
[śmieją się]
[poruszenie, śmiechy]
- [uczeń 2] Przeginasz. - [wymiotuje]
Och. Wybaczcie, dzieci.
[wącha] Pachnie jak marzenie.
Następnym razem dawaj pawia do nas. Mam dosyć sałaty!
WITAMY RODZICÓW!
[pogodna muzyka]
[gwar rozmów]
- Jestem mamą Cole’a Wiseki. - Hej.
Mogę focię? Na fejsa.
- Dzięki. - [błysk migawki]
- Cole jest bardzo… - Dostaniemy pełno lajków. Dzięki.
To kaczy dzióbek nadal w modzie?
[mężczyzna] Niesamowite, jak szybko rosną.
W piątej klasie będą chciały dokonywać swoich wyborów.
Pozwólcie im. Niech popełniają własne błędy.
- Jak długo to jeszcze potrwa? - Niedługo, doktorze Wenger.
Może słyszeli już państwo, że pani Salinas… miała drobny wypadek.
Po pierwsze: to nie miało nic wspólnego z jedzeniem na stołówce.
Po prostu potrzebuje trochę wolnego. Powiedzmy: urlopu.
Zaraz. Jak długiego?
Czas zrzucić bombę.
Aż… urodzi jej się dziecko. Mniej więcej.
- [wszyscy] Jak to? - [mama Anthony’ego] Co?
Jest pewna? Może potrzeba drugiej diagnozy.
Żartujecie? Tak było w 3. klasie. Zastępstwo było okropne.
Muszę napisać do córki. Będzie zrozpaczona.
[telefon pika]
[czyta po cichu] Ale jazda. Damy nowej popalić.
Wakacje przez cały rok.
- A nie chcemy wygrać wycieczki? - Poważnie?
Spoko. Nawkręcamy jej, że przerwa trwa trzy godziny.
Będziemy strzelać w nią gumkami i żelkami,
przykleimy ją do krzesła!
Usuńcie mnie z tego czatu.
Cole, nie kapnie się, jak się wymienimy imionami.
Ale jazda, Cole.
Będziemy oglądać filmy.
Ten z małym chłopcem, który zmienia się w Toma Hanksa,
a potem tańczy na pianinie. Nie pamiętam tytułu.
Dziwne. Jest krótki, bo na plakacie…
[dron czyta po cichu] Duży. Usuńcie mnie z tego czatu.
- [poruszenie] - Nie wyskakuje się z czymś takim.
Co za leniwe zwierzaki. Nie ruszą się. Chcę taką robotę.
Jaszczur wygląda na starego.
Staro wyglądam?
Nie-e.
Dzięki.
To jest tuatara. Żyją bardzo długo, nawet 75 lat.
Hmm. Pojęcia nie miałem. Wypchajcie się, chomiki.
Wow. Temu chyba niewiele zostało.
Co on gada? Może jesteś stary, zrzędliwy, leniwy,
ale na pewno nie wyglądasz na 75.
[echo] Siedemdziesiąt pięć.
[stukanie długopisu]
[klikanie klawiatury]
[przewracanie strony]
[Armstrong w TV] Tutaj ludzie z Ziemi. Pierwszy raz postawili stopę na Księżycu.
- [stęka] - Przybyliśmy w pokoju…
[gaworzy]
W 1949.
- Ale że co? - Wtedy się urodziłem.
Wiesz, ile lat minęło od 1949?
Pojęcia nie mam, to dodawanie. Uczą tego w 2. klasie, my mamy ułamki.
Świetnie. Gdyby nas przenosili, wiedzielibyśmy więcej.
[przedszkolak papla]
- [łoskot] - [papla dalej]
Okej. Cztery szesnaste równa się ilu czwartym?
- [uczeń 1] Podaj! - [uczeń 2] Nie we mnie!
- Odchodzi. Przestali jej słuchać. - 1966, 1967…
- Ty co odstawiasz? - Próbuję policzyć, ile mam lat.
1968, 1969, 1970. Paluchy mi się skończyły.
- Na czym mam liczyć? - Powiem, ale nie przy dzieciach.
[zabawna muzyka]
Miałem na myśli jego ogon.
Dodawanie… Idę pogadać ze zwierzakami z 2. klasy.
Zapomnij. Widujemy się tylko podczas próbnej ewakuacji,
a będzie w listopadzie.
- [alarm] - Co jest?
- [uczeń 1] Co to jest? - Alarm przeciwpożarowy?
To pewnie ćwiczenia, ale musimy wyjść. Anthony, weź terrarium.
[Anthony krzyczy]
- Wszyscy ewakuacja! - [gady stękają]
Ja się chyba palę!
- [krzyczy] - [przedszkolaki chichoczą]
- No nie! A właśnie mieliśmy remont. - Ktoś go kiedyś wypchnie z samolotu.
Chłopaki, tu sobie poczekacie.
Dobra, o to chodziło.
Siemka. Jak minęło lato? Robiliście coś fajnego?
- Spałem. - Spałem.
- Żarłem. - Dłuuugą kupę.
Wspaniale. A który z was jest w drugiej klasie?
- Ja. Jak się masz, jaszczurze? - Świetnie.
Leonardo. Jaszczur to iguana. Mieszka w pokoju nauczycielskim. A ty?
Jestem Kicek. Wiem, oklepane. To moje 20. imię.
Wiesz, lepsze niż Puszek.
Pewnie. Najgorsze są te królicze: „Króluś”, „Królak”, „Królouszek”.
Dobra, dobra. Ej. W drugiej klasie przerabiacie dodawanie?
- „Królząb”, „Uszatokról”. - [wali]
I odejmowanie. Pełen pakiet.
Super. To posłuchaj. Urodziłem się w 1949,
a mamy 2023. To znaczy, że jestem…
Och! Eee, znam odpowiedź. Jesteś gadem.
- Cymbał. - [dzwonek]
Okej, kochani. To był fałszywy alarm.
Nasza szkoła wcale się nie pali.
[jęk zawodu]
[chaotyczne paplanie]
Nie, ile ja mam lat?
Och! No tak, odejmowanie.
Dobra… eeem, tip, tip, tip.
74 lata.
- 74. Czy to nie zaraz przed… - [Salinas] To wracamy.
[Leo] Czekaj. Zaraz!
To zaraz przed 75, prawda czy nie?!
- A jeśli? Co się tak martwisz? - [przedszkolaki paplają]
[gaśnica syczy]
- Kicek! - [dramatyczna muzyka]
Siadajcie, dzieci.
[kpiąco] Bęben mnie swędzi! Uuu!
Tak jest. Nie daj mu satysfakcji.
To nieważne. Już po mnie. 74 lata, czyli za rok trumna.
Co? Nas to nie tyka. W zamknięciu 75 to nowe 70.
Jak chcesz jeszcze pożyć, nieco ćwiczeń by cię nie zabiło.
- Niby jakich? - Mruganie jest spoko.
Przecież mrugam.
- [prycha] Ledwie. - Dobra.
- [stęka] - [dramatyczna muzyka]
- [wzdycha wyczerpany] - Nie kazałem ci tak od razu cisnąć.
Kogo ja chcę oszukać?
Taki wycisk w moim wieku nie może się dobrze skończyć.
Już za późno. Dałem ciała! Zmarnowałem całe życie.
- A teraz nadchodzi mój koniec. - [ponura muzyka]
♪ Gdy się gość dowie, że ♪
♪ Już wkrótce umrzeć ma ♪
♪ To myśli o tym, co też zrobić miał ♪
[chucha]
♪ Ślimaka chciałem zjeść ♪
♪ Lub za muchą dziarsko biec ♪
♪ Lecz każdy w paszczę Wpychać mi je chciał ♪
♪ Wprost z morza algi tak chciałbym jeść ♪
♪ Lecz musiałem żreć sałatę Co wpadała w siuśki też ♪
- ♪ Jajeczko chciałbym ukraść ♪ - [skrzypce grają]
♪ Za wiewiórką gnać ♪
♪ Czy dziewczynie swej Pokaz tych ruchów dać ♪
[oddycha miarowo]
[otwarcie drzwi]
[pierdzący dźwięk worka]
[drzwi skrzypią]
[pierdzący dźwięk worka]
[drzwi dalej skrzypią]
- [trzask drzwi] - [stukot obcasów]
[stukot przedmiotów]
[doniczka zbija się]
POZYTYWNE SŁOWO DNIA „TOLERANCJA”
[dmucha]
- Niech sobie pani nie przeszkadza. - Wasza nowa nauczycielka.
[poruszenie]
To jest nasze zastępstwo?
Odchodzi pani? Tak szybko?
Tak. Muszę odpocząć przed porodem. Do mojego powrotu macie panią Malkin.
- To żadna fizyka kwantowa. - [cyrkiel klika]
- Nie musicie się bać zmian. - [pogodna muzyka]
Zmiany są przepiękną częścią życia.
♪ Przyszedł czas, gdy liść ♪
♪ Opadnie dziś ♪
♪ Lecz powróci zieleń znów ♪
[muzyka cichnie]
- Śpiewanie to głupota. - Och. Okej.
To może wracajmy do nauki. Poprowadzę dziś lekcję z panią Malkin, by…
- Proszę nas nie zostawiać! - Och!
Uch! Siad! Już!
ODSTRASZACZ DZIECI
- [spray pryska] - Zostaw!
W klasie siedzimy prosto, uważamy na lekcjach i jesteśmy co…? Ty!
Co? O rany! Eee, jesteśmy cicho?
Bardzo dobra odpowiedź. Zdobywasz serduszko.
[radosna muzyka]
TABLICA MOTYWACYJNA
Serduszka są za to, że słuchają. To motywuje dzieci do…
[odkurzacz zasysa]
Słuchanie nie jest żadną zasługą.
Kiedy słuchasz, zdobywasz wiedzę, a nie żałosne nagrody.
- Mamy szansę jechać do Magicznego… - [zasysanie]
- Fuu. Co to było? - Masło orzechowe z szynką. Tata zaspał.
- [wymiotuje] - [zasysa]
Mamy dziś mało czasu, więc życzymy pani Salinas zdrowia. Pa, pa.
- Ale ja… Klasa… - Dobra. Do widzenia.
- Powodzenia z własnym dzieckiem. - Dobrze. Do wi…
- [nerwowa muzyka] - [zasysa]
Kontynuujemy.
Jest piątek. Jeden z uczniów zabierze do domu klasowego pupila.
- Że niby co? - Eee… Nie robimy tak.
Od dawna. Na szczęście.
Ale u mnie nauczycie się odpowiedzialności.
Będziecie go właściwie karmić, a potem oddacie w stanie idealnym.
Żywego znaczy. Mamy jakichś ochotników?
[cisza]
- Błagam. Niech ktoś podniesie rękę. - Co?
Nie pamiętasz, co się z nami dzieje? Albo nas nie karmią, albo się znęcają.
[chaotyczna muzyka]
- [walenie] - [krzyczy]
- [ciachnięcie] - Ogon odrośnie.
- [krzyczy] - [krzyczy, stęka]
- [śmiechy] - [bzyczenie igły]
URODZONY JEŹDZIEC
- Stary! - Taka dziara to było coś!
Nadal czekam na ochotnika.
Nie kapujesz? To moja szansa!
Pójdę z którymś do domu, poszukam otwartego okna.
- A kiedy będę sam, siup, dam dyla. - Ha! Nie umiałeś siupnąć i za młodu.
Hop-siupnę! I wreszcie zacznę żyć.
Wespnę się na drzewo, popływam w kanałach, zobaczę Everglades.
Park Everglades? Pełen dzikich zwierząt? Odbiło ci?
Oni nawet nie mają imion. Prawo dżungli! Myślisz, że byś tam przetrwał?
- Spędzisz ostatnie dni w puszce po piwie. - Dalej! Kto jest gotowy na taki ciężar?
Czy może ja mam wybrać?
Nikt się nie zgłasza, a nie chcę, by czuły się niechciane.
Każdy chce się dopasować, a nie być ocenianym po wyglądzie,
rasie, wadze, rozmiarze czoła.
Mam jutro latać w tunelu aerodynamicznym, ale tata będzie w domu, więc…
- Wybieraj! - Jaszczurka!
[wzdycha z ulgą]
[dzwonek]
[łagodna muzyka skrzypcowa]
Słuchaj. Jak już będziesz w tej dziczy i te dzikusy cię zaatakują,
pamiętaj, musisz zmienić kolor i wtopić się w tło!
Jak kameleony? Nie jestem kameleonem.
Cóż, to jesteś już trupem.
[przygodowa muzyka]
[Summer] Jutro idziemy na lot. Będzie super, ale trzeba się przygotować.
- To skok ze spadochronem, ale bezpieczny. - Mamy napięty grafik.
Włożyć do babci sukienkę? W niedzielę ma być pogoda na spodnie.
Jayda powiedziała „rzygać” i twierdziła, że to nie przekleństwo.
Trochę słabo go tu zostawiać, ale nie chcecie go przy stole.
Tu ma swoją wodę. Siemka!
Kayla, nie rób takiej miny. To bardzo niegrzeczne!
Hę?
[pies dyszy]
- [anielska muzyka] - [wstrzymuje oddech]
No to jazda!
[nabiera tchu, stęka]
- [klikanie stawów] - [muzyka pełna napięcia]
[stęka, jęczy z bólu]
[przygodowa muzyka]
Tak.
[muzyka przycicha]
Ten nowy, Kabir, jest fajny, ale niewiele gada. Może się wstydzi.
[muzyka przygodowa gra dalej]
Oparzyłam się w język, ale nie całkiem go spaliłam,
bo nie mogłabym opowiedzieć, jak jadłam pizzę z parówkami.
[muzyka przygodowa gra dalej]
[dyszy]
- [muzyka narasta, cichnie] - [wzdycha]
[krzyczy]
- [stęka] - [otwarcie drzwi]
Cześć. Przegapiłeś świetny film. Rano zabiorę cię na dół na śniadanie.
Oby zostały bajgle z makiem i solą,
bo pojęcia nie mam, po co kupujemy te z sezamem.
Mama kazała mi spróbować, a ja na to:
„Po co ściągać mak i sól?”. A potem…
Zaraz, gdzie jesteś?
To koszmar! Zawsze będę zabójczynią jaszczurki!
Nieważne, co osiągnę w życiu!
Zostanę aktorką albo lekarką. Nie no, lekarką już nie zostanę.
Mogę pracować w komunikacji miejskiej.
- Oby w tej niedaleko rodziców. - [stęka]
Mamuśko Godzilli!
Co to było?
No? Kto to mówił?
Ściana? Ściany nie gadają. Czemu miałaby gadać?
Co ty tam pokazujesz? Mówi się „ściany mają uszy”, ale to też…
Trofeum!
[piszczy] To byłeś ty! Umiesz mówić? Mamo!
- Nie! - Ty gadasz!
Muszę powiedzieć mamie, bo pomyślą, że oszalałam.
Odeślą mnie do szkoły dla dzieci z problemami!
Nikt nie może wiedzieć!
- Czemu masz mokre łapki? - Są naturalnie wilgotne.
Proszę, błagam cię, bądź cicho.
Jak się dowiedzą, że mówię, to wyślą mnie do laboratorium.
Muszę komuś powiedzieć.
Proszę!
[cicho] Tylko ty potrafisz mnie usłyszeć.
Och. To dlaczego teraz szepczesz?
Ty też szeptałaś i fajnie to brzmiało.
[udaje szeptanie]
- To jaszczurki mówią? - Pojęcia nie mam. Nie znam wszystkich.
Ale nie gadamy z ludźmi.
- A czemu gadasz ze mną? - Nie chciałem, to znaczy… [jąka się]
Ponieważ cię wybrałem, bo jesteś miła.
Naprawdę? Dzięki.
Nie wiem, czy ludzie tak myślą. W szkole trudno się połapać.
Mówią tak, bo chcą być mili i super. Myślą, że jak powiedzą, że jesteś miła…
Rozumiem, rozumiem.
Dość często mówisz „rozumiem”.
Dlatego że dużo rozumiem. To wszystko. Od tego mam łeb.
- Okej. Myślałam, że to coś innego. - To znaczy?
Żebym przestała paplać.
- Och. Wow. - Naprawdę? Takie: „Wow. Oszalałaś!”?
Nie. Raczej jak: „Wow. Nie miałem pojęcia, że o tym wiesz”.
Ech. Trochę wiem. Ludzie są zbyt mili, by mi to powiedzieć,
ale czasem widać po ich minach, że za dużo gadam. Starsi robią taką minę.
Dzieci robią się śpiące.
Mina kierowcy autobusu mówi „skończ”, a ja nie mogę przestać…
Sorki, słuchałem cię. Proszę, kontynuuj.
♪ O czym tylko raz pomyślę Zaraz z ust wyleci mi ♪
♪ I choć ludzie przytakują To być może mi się śni ♪
♪ Choć się jeszcze uśmiechają W potok słów się już zanurzam ♪
♪ Pomyśl, jaki to jest stres ♪
♪ Kiedy nie wiem Czy ich czasem już nie wkurzam ♪
Znam mnóstwo takich gaduł. Wydają się…
♪ I dalej nie przestaję gadać Wszystko jest cudowne tak ♪
♪ Odprężam się, lecz widzę wzrok I czuję, że to jakiś znak ♪
♪ Wściekli są, że ciągle gadam Głośno tak i nudno też ♪
♪ Boję się, że ich straciłam I ze strachu gadać znów zaczynam, wiesz? ♪
Jasne. To normalne. Wiele dzieci…
♪ I wiem, że mi brak intuicji takiej ♪
♪ By wiedzieć, kiedy dojść do głosu Wtedy znów napada mnie taki lęk ♪
♪ I naprawdę wierzę, że choć chcesz Powiedzieć coś, to nie masz szans! ♪
[zirytowany] Mówię, że rozumiem!
Wiem, znów powiedziałem „rozumiem”. Przepraszam.
Tyle że jak już rymujesz, to rymuj do końca.
Yyy… [wzdycha z obrzydzeniem]
♪ Dobrze się czujesz, wciąż paplając ♪
♪ Bo rodzice pozwalają… ♪
W sumie to nie zawsze.
♪ Lecz nie musisz się krępować Uznać bitwy za przegraną ♪
Ale jak mam…?
♪ Może czas zadać pytanie ♪
Zadać pytanie?
♪ Jak mruganie trudne jest ♪
♪ Lecz, gdy chcesz Lubianym dzieckiem być ♪
♪ Pozwól czasem kumplom swym ♪
♪ Powiedzieć coś też ♪
Wow. To nie tak, że mam gdzieś inne dzieci, tylko…
Ćśś. Wiem, słuchaj.
Świetnie, że potrafisz opowiadać o sobie. Dzieląc się emocjami, czujesz się lepiej.
Ale jeśli pozwalasz innym coś o sobie powiedzieć,
lubią z tobą przebywać. Jeszcze bardziej, niż do tej pory.
Zasada pięciu sekund. [przełyka]
Wiesz, to było bardzo miłe. Dzięki.
Świetnie. Zawsze do usług.
Pamiętaj, nie możesz nikomu powiedzieć, albo już nigdy nie pogawędzimy.
Okej. To teraz będzie nasz mały sekret?
To było pytanie.
Aaa, tak, pewnie. Miło, że pytasz.
- Dzięki, Leonardo. - Mów mi Leo. Mniej żółwio-ninjowo.
Summer! Pora do łóżka, skarbie.
Mamo, jaki jest pierwiastek z 91?
Co? Błagam, idź już spać.
Nie możesz pytać o byle co.
Okej. Jasne. Kumam.
[głośny zgrzyt biurka]
- [Malkin] Przesiadacie się. - [łagodna muzyka]
II WOJNA ŚWIATOWA – FRONTY WALKI
Och, już wróciłeś? Zwiedziłeś cały świat w jeden weekend?
Wow! Jak było w Everglades? Jak wysoka jest wieża Eiffla?
Spotkałeś papieża?
Możesz zostawić moją poduszkę?
[Malkin] Proszę odłożyć laptopy.
Nie będziemy przerabiać podstawy programowej na zabawkach.
[tajemnicza muzyka]
[świst spadania]
[łoskot]
[dyszą]
Sędzia kalosz.
[dzwonek]
- [gwar uczniów] - [nauczyciel] Dzieci, spokojnie.
- [głośny huk] - Nie wolno jeść książek!
Och, pan trener Kimura. [chichocze]
Przepraszam. Zaraz pana wyczyszczę.
[zasysa]
[chichocze]
I gotowe.
To nie w porządku. [krzyczy z irytacją]
Wyciśnie z nas energię do życia
i trafimy do szkół z narkomanami.
Zapomnij o wygraniu wycieczki. Totalna masakra.
Gorzej niż kiedy zgubiłam fona.
I kiedy tata włożył kolarskie gacie.
I kiedy zgubiłam się w samolocie, co jest trudne, ale straszne.
Jak w horrorze, choć nie pozwalają mi ich oglądać.
Chyba że zaliczymy Toy Story 3, ale…
Yyy… Jak myślisz, co mamy zrobić, Jaydo?
Pogadam o tym z rodzicami.
Tata sponsoruje nauczycielom kremy na opryszczkę,
więc pociągnie za sznurki. Wy też porozmawiajcie.
Czemu gadasz z tą Summer?
- Teraz ją lubię. - No jasne. Jak ja.
[tajemnicza muzyka]
- O co się rozchodzi? - Co? Polubiła mnie, bo jestem zabawny.
[prycha] Ty? Zabawny? Co zrobiłeś? Dwa razy przechyliłeś głowę? Showman!
Lepiej dokończ te wywody teraz, bo dom kolejnego dzieciaka będzie ostatni.
Pewnie, panie „Tchórzliwy Ogonie”.
Odezwał się ten, co dostanie w skorupę.
Aż się trzęsę, panie „Prawie Odważny jak Scooby Doo”.
[krzyczy]
[wzdycha]
- Raz, dwa, trzy, berek! - [przedszkolaki paplają]
Nie tak się w to gra!
…była ustawa stemplowa. Oczy na mnie!
Dla tych, którzy to przeczytali…
- Salinas o tym nie uczyła. - Ta. Co to jest stempel?
[Malkin] …podatkiem nałożonym na amerykańskich kolonistów
przez brytyjski parlament.
- [śmiechy] - Skyler, co właśnie powiedziałam?
[dzieci śmieją się]
No mów! Jak zareagowali koloniści?
[śmieją się]
Przewinienia!
[świst ostrzy]
[stanowczo] Nikt tu nie chce przewinień.
- Co to jest? - To chyba termin z koszykówki.
Opuścicie piątą klasę zdyscyplinowani
albo zostaniecie w niej na zawsze.
Phi. [chrupie]
Kto chciałby zabrać do domu pupila w ten weekend?
Ja mogę znów zabrać Leo.
„Leo”?
Znowu? Co za dużo, to niezdrowo.
UWAGA, WYSKOCZY GŁOŚNY!
[śmieją się]
Żadne z was nie dorosło, żeby przejść do gimnazjum. Żadne!
Ja go zabiorę!
[pogodna muzyka]
Będziecie się z Leo świetnie bawić. Mogę was odwiedzić?
Serio? Byłoby super. Zane ma wpaść, ale moglibyśmy razem…
[pikanie]
[wzdycha]
[łagodna muzyka]
Widzę, że się super bawicie?
Yyy… Fajnie.
[dron pika]
MOŻE ZAWIERAĆ ORZECHY
[elektroniczne fanfary]
Zane, przepraszam za chrupki. Musimy być ostrożni.
Zjedz babeczkę z jarmużem.
Muszę nosić skafander cały weekend?
Jaszczurki roznoszą choroby, skarbie. Dzieci i psy są w grupie ryzyka.
JESTEM GOTOWY
MAMA: DOBRA
Yyy… Mama chyba chce mnie już zabrać.
- [mama Zane’a] Dziękuję, Julie! - Świetnie się bawili.
DRUGIE MIEJSCE
Możesz mu pokroić kurczaka, żeby się nie zadławił?
[tajemnicza muzyka]
- [przygodowa muzyka] - [zasysanie]
- [zabawka piszczy] - [wzdycha]
- [zasysanie] - [stęka]
[stęka]
- [krzyczy] - [dramatyczna muzyka]
- [krzyczy z bólu] - [stukot]
[anielska muzyka]
- [przygodowa muzyka] - [stęka]
[krzyczy]
[wrzeszczy]
- [dyszy] Ha, ha! - [trzask odkurzacza]
Co? Ogon odrośnie.
Ubrałeś się jak astronauta z lat 50., a to ja jestem dziwny?
Ooo, i będziesz mi groził, pchlarzu jeden? Spróbuj…
- [nerwowa muzyka] - Co?
- [Julie] Obiad na stole!
Eli, chodź. Masz trzy godziny, by strawić obiad przed snem.
[Eli wzdycha]
[Eli] Totalny odjazd.
- Ty gadasz? - Tylko z tobą.
- Bo jesteś… - Wyjątkowy?
Yyy… Tak, dokładnie.
Ooo. Okej.
Ale nie możesz nikomu powiedzieć. Spróbują mnie zabić jak E.T.
Rodzice twierdzą, że jak ktoś mówi „nikomu nie mów”,
to powinienem powiedzieć.
Mają trochę racji, ale to dotyczy ludzi.
Ja jestem tylko jaszczurką, okej?
- Błagam, nie mów. Zwłaszcza temu. - [Eli] Dronowi?
A w życiu. Widziałeś, co zrobił z Cheetosami.
Chyba fajnie, że jest lojalny.
No weź. Było spoko, gdy miałem sześć lat.
Może powinieneś mu powiedzieć.
Nie chcę zranić jego uczuć.
Słuchaj, młody. Przez lata patrzyłem, jak dzieciaki dają sobie kosza.
Piszesz, dlaczego zrywasz
i dajesz drugiej stronie czas, by to przełknęła.
Zacznij: „Drogi Dronie”. Weź coś do pisania.
[sentymentalna muzyka]
[dyktuje] Drogi Dronie…
[odśpiewuje list] ♪ To nie ty, to ja ♪
♪ Lecz… ♪
[Eli] ♪ Gdy nade mną latasz cały dzień ♪
♪ Chronisz mnie Lecz moje życie towarzyskie kryje cień ♪
♪ I nie mówię, że to niedobrego coś ♪
♪ Chciałbym tyłek swój wytrzeć Jak normalny ktoś ♪
♪ Ty przyjaciół mógłbyś poznać też ♪
♪ Jak drukarkę 3D, co w klasie jest ♪
♪ Elektryczny ten masażer Lub żółtawą w kuchni rzecz ♪
♪ Chociaż nawet pana lubię, panie Dron ♪
♪ Lecz nadzieję mikroskopijną mam Że kiedy już przyjdzie odejść tam ♪
♪ Do nieba ♪
♪ Nie skończę tu sam ♪
[odśpiewuje list] ♪ To nie ty, to ja ♪
- [elektroniczne chrapanie] - [alarm pika]
- [metaliczny stukot] - [szelest śmieci]
Szuka twojej atencji. Widzisz? I nadaje się do recyklingu.
Z czasem na pewno zrozumie.
Nikt mnie nie polubi tak jak on.
Młody, oni cię nawet nie znają. Teraz pokażesz im, co potrafisz.
Yyy… Nic nie potrafię.
Ach, musisz znaleźć swoją sztuczkę.
W ’99 był taki dzieciak, Mike Djokovic.
Nauczył się na pamięć całego tekstu „Angie”.
Rolling Stonesów. Nie? Słuchaj, to trudna piosenka.
Każdy dzieciak zna jakąś sztuczkę. Ja też znam kilka.
- E, znajdź mi gąsienicę. - Ale po co?
Zaufaj mi.
[radosna muzyka]
Doskonała.
Okej, to uważaj.
- [siorbie] - [śmieje się] Ohyda!
Czekaj.
- [beka] - [Eli] Co jest?
[śmieje się]
[Leo] Chodź. To jeszcze nie koniec.
Eli, gdzie masz swój skafander?
Spróbuj zrobić tak.
[Eli śmieje się]
O to chodzi. [śmieje się]
- [golfista 1] Piłka! - [Leo stęka]
- [golfista 2] Trafiony zatopiony. - [golfista 1] Co to było? Wiewióra?
[golfista 2] Nie wiem, ale trafiłeś w podogonie.
[golfista 1] Zwijamy się do domu. Tego nic nie przebije.
[przedszkolaki paplają]
- [zasysanie] - [przedszkolak krzyczy]
[cicho] Nie wszyscy są zaproszeni.
PRZYJĘCIE JAYDY – TAJNE!
[radosna muzyka]
Tak, wróciłem.
A gdzie masz ogon? Chcesz uciec po kawałeczku?
Nie bądź taki mądry. Dostałem dziś prosto w podogonie.
[stęka] No tak, tu jest szyba.
Salinas była nauczycielką roku! Ta zastępczyni jest poniżej krytyki.
Te próbki kremów nic już dla was nie znaczą?
Co zrobić, byście zwolnili tę babę?
Doktorze Wenger, ona to słyszy.
- No i? - Jay, to nie na miejscu.
Dobra.
Może pani udawać, że nic pani nie słyszy?
ODSTRASZACZ GBURÓW
Moja córka miała się dostać w przyszłym roku do Westlake,
potem do Langley za trzy lata i do Darthmouth za siedem,
a następnie wyjść za mąż za lat 14.
Zapłaciłem za tablicę i pstryczek.
DAR OD PAŃSTWA WENGERÓW
Jeśli pozwolę wam zatrzymać to zwierzę jako nauczycielkę,
wy też musicie dać coś mnie w rewanżu.
[tykanie]
Cztery sekundy! Trzy, dwie, jedna. Koniec pisania.
Oprócz Jaydy,
która ma dodatkowe dwie minuty z powodu permanentnego jet laga.
- [śmiechy] - [uczeń] Co?
[Malkin] Cisza. Bez dyskusji.
Dobra. Jedno z was musi zabrać do domu pupila.
Zgłaszać się albo sama wybiorę.
- Ja chętnie znów wezmę Leo. - O co chodzi? Leo? Znowu?
Pani mówiła, że dwa razy nie wolno.
Bo też bym chciała. Czemu znów chcesz go wziąć?
Yyy… Bo jest super.
- A ty dlaczego? - Tak samo…
Wiem. Skoro jest super, ja go biorę.
Miało być napisane „Dr Skóra”, nie „Dr Szura”.
S-k-ó-r-a. Nie ma tam „z”.
- [kot syczy] - Pomalowałem go na zielono.
Wymyśl coś lepszego.
Ucieszyłaś się z tego, co tatuś załatwił?
- Zaprosiłeś Drake’a na imprezkę? - Yyy… Jeszcze to ogarniam.
Mówię o sprawdzianie i dodatkowych minutach.
- Tatuś dba o córcię? - A co zrobił tatuś?
Wiesz, Benji, zastępczyni w klasie Jaydy jest jak Baba Jaga.
Każe dzieciom czytać grube książki.
Nie!
Tatuś załatwił Jaydzie coś, o czym wszyscy marzą.
Co takiego?
♪ Ekstra czas ♪
♪ Gdy inni się pocili Odpowiedzi pomylili ♪
♪ Ale ty je znasz ♪
♪ Masz dzięki mnie ekstra czas ♪
Mogę go wstawić do pokoju?
- Zaraz impreza. - Nie teraz. Tata się przechwala.
[obaj] ♪ Masz dodatkowy czas ♪
Och. To mój najgorszy dzień! Nikogo nie obchodzi impreza,
więc pewnie będzie do bani i wszyscy mnie wyśmieją.
Co? Czemu mieliby się śmiać?
Bo to banda zazdrośników. Zaraz, co? Kto to powiedział?
To byłem ja.
- O rety! Ty mówisz? - To niebezpieczne!
Ale jazda!
- O rety! Mamy gadającą jaszczurkę! - Mogę gadać tylko z tobą!
Tato!
[dźwięk trąbki]
♪ Doktor Skóra, mówię ci Wnet rozjaśni twe dni ♪
♪ Bo nikt nie postawi się mi Dam ci ten ekstra czas ♪
Gadasz tylko ze mną, bo jestem wyjątkowa?
Yyy… Właśnie.
To ma sens. Zrobisz jakąś sztuczkę na imprezie?
Zarapujesz, zagrasz na pianinie jęzorem?
Nie, to nasza tajemnica. Chcę dać ci tylko dobrą radę.
- Na co mi twoje rady? Jestem super. - Eee, jesteś nieszczęśliwa
Że co?
Jak Emma Lawrence w 2003, Nina Myers w 1955.
- Obie śliczne, bogate i bystre. - No i?
Nie skończyłem. Jędzowate i znienawidzone przez świat.
- Ludzie są zazdrośni. - Nie o jędzowatość.
[Jayda] Ludzie nie mają pojęcia, pod jaką ja żyję presją.
Moja rodzina jest wspaniała. Też chcę taka być.
Mam się dostać do najlepszej szkoły, mieć najlepszą imprezę
i trzymać się z najlepszymi.
Wcale nie.
Uch. Nie masz pojęcia, jak to jest być fajną.
Nie jesteś fajna.
Że co?
Przejrzałem cię.
♪ Wcale nie ♪
♪ Wiem, że chwalicie się Lecz wasz dom wygląda źle ♪
♪ Tatuś zaś nadwagę ma Nie jesteś fajna tak ♪
Ma nadwagę?
- ♪ Na ulotkach tych widnieje ♪ - ♪ I mieszka w Fort Myers! ♪
- ♪ Blaty z kwarcu kupił nam ♪ - ♪ Pryszcze zaś wyciska sam ♪
- ♪ Mama jest jak Britney Spears ♪ - ♪ Gdy walniesz sześć lub siedem piw ♪
♪ Nie to, że mi manier brak… ♪
♪ Niefajni… ♪
Tak?
Jesteś fajna, ale bez przesady.
Jesteśmy tylko ludźmi i jaszczurkami.
♪ Więc spójrz na siebie teraz ♪
♪ Przecież się najlepiej znasz ♪
♪ Zobaczysz, ile w sobie blasku masz ♪
♪ Nie jestem fajna tak ♪
Jedziesz, młoda.
♪ Lecz może to już znak ♪
♪ Ciężar zrzucić z siebie tak ♪
♪ Tych jedenastu ciężkich lat ♪
♪ W przeciętności kumpli mych ♪
♪ Mogę znaleźć swój świat… ♪
[razem] ♪ Wcale nie jest źle dziś być ♪
♪ Zwykłym tak ♪
- [mama] Brawo. - Dziękuję.
- Świetna robota. - [stoper 1] Dzięki.
- Skarbie, może dasz im napiwek? - Co? Stoperom?
- Chłopcy? Chce któryś wody? Może łyczek? - Raczej nie.
Okej. No to dzięki.
[stoper 2] Ta. Dzięki, panie Skóra.
- Doktorze. - [stoper 3] Mhm.
Mamo, tato! Mamy więcej zaproszeń?
Więcej? Sama usunęłaś pełno ludzi.
Tak, ale jakoś zmieniłam zdanie.
WSZYSTKIEGO NAJLEPSZEGO, JAYDA! SPONSORING: DR SKÓRA
- [radosna muzyka w tle] - [gwar gości]
- Hejka. Super, że wpadliście. - Dzięki za zaproszenie.
Spoko. Jak się bawicie?
Yyy… Czekaj, znam odpowiedź. W porządku!
[paw skrzeczy]
- Brzmi zupełnie jak Cole. - [śmieją się]
[Cole H.] Ha, ha.
Wow. Zane zaczął być zabawny?
Zawsze był zabawny.
Jak w drugiej klasie,
gdy powiedział pani Lemos, że Superman pochodzi z planety Kupto.
[śmieją się]
- Widzieliście gościa z bańkami? - Tato, nie wtrącaj się.
Gościu jest nie z tej ziemi. Robi bańkowe zwierzaki.
Trzymaj. Następny! Po co żeś ściskała?
Burgery Jaydy, ziemniaczki Jaydy.
[dron] Warzywka Jaydy.
[wzdycha] Odpuścisz w końcu?
[brzęk tacy]
[chłopiec śmieje się]
- [małpy skrzeczą] - [kucyk stęka]
Co się gapisz, leszczu?
Masz problem z krótkonogimi?
Że ja?
Masz się za ważniaka? To co robisz w pudle?
Yyy… Linieję. I trochę mrugam.
Sztama. Trochę mnie poniosło. Gramy do jednej bramki.
Jedyna frajda w moim życiu to odgryzanie paluchów temu tam.
Proszę cię piąty raz. Przeskocz przez kółko!
Ja tylko… starzeję się, kumasz?
Czujesz czasem, że czas ci ucieka i to wszystko, co mamy z życia?
- [melancholijna muzyka] - [skrzeczą i stękają]
Gadałeś z tym kucykiem?
Podoba się mu impreza?
Coś ci wyjaśnię.
Żadne zwierzę nie chce być zamknięte w jakiejś…
Hej, Jaydo. Hej, Leo. Nie wiem, jak fajniej…
Yyy… Znaczy „Hej, tylko Jaydo”. Dobrze się dziś bawisz?
Dzięki, że pytasz. Rodzice nigdy nie pytają.
Zakładają, że świetnie się bawię,
bo nie mają pojęcia, że nie są tacy fajni.
- A co tak naprawdę chcesz robić? - Dobre pytanie.
- [kucyk rży] - [piosenka popowa w tle]
[śmieje się]
WYSOKIE NAPIĘCIE
- Zamek magnetyczny. - Obwody są skrzyżowane.
- Kable rozruchowe. Balon. - Proszę.
[piosenka gra dalej]
[trzask zwarcia]
[piosenka cichnie]
[skrzypienie bramek]
[metaliczny stukot]
- [piosenka gra dalej] - [chaotyczne krzyki]
[Cole H.] Ale jazda!
[brzęk szkła]
[dr Wenger] Powiedziałem: „żadnego chaosu!”.
[radosne okrzyki]
[małpy skrzeczą]
[piosenka cichnie]
- [pisk płyty gramofonowej] - [inna piosenka popowa]
[krzyczy]
[pluje]
- [czapla skrzeczy] - [flamingi świergoczą]
- Dzięki, PJ. - Yyy… TJ.
O, sorki.
Spoko. Mam problem z kontaktem wzrokowym.
[Leo krzyczy]
- [czapla skrzeczy] - [jęczy]
[brzęk szkła]
[pisk opon]
Zatrzymać stoper. Ukradł mi portfel.
[Leo stęka]
To dzięki tobie, stary. Czuję wiatr w grzywie.
Hej!
- [Jayda] Widział ktoś Leo? - [Summer] Ktoś go zabrał?
Proszę, pomóżcie go szukać. Leo!
[dzieci wołają] Leo!
[wzdycha]
Po co żeś ściskał?
[dzieci] Leo!
- [chłopak] Gdzie jesteś? - Leo!
Leo!
Naprawdę polubiliście tego jaszczura.
Bo jest wspaniały!
[małpa krzyczy]
- [razem] Ser! - [błysk migawki]
[pogodna muzyka]
- Impreza była świetna. - Dzięki. Dostałaś bańkowego zwierzaka?
[Eli] Najlepsza była zjeżdżalnia.
- Znowu ty? Nie miałeś dać dyla? - [jęczy] Wszystko w swoim czasie.
Będę w Everglades wcinał takie robale,
jakie ci się nawet nie śniły.
[pogodna muzyka]
- Byłeś taki fajny. Będziemy tęsknić. - [Lejek przedrzeźnia]
Jeśli Święty Mikołaj ma 39 elfów produkujących 1981…
Hej, ja tu zamarzam. Zrobiłbyś miejsce dla kumpla?
Chwila, panie Popularny. Teraz chcesz się do mnie wprowadzić?
Jest 18 stopni.
Tutejsze zimy nie mają litości.
Tylko na parę minutek.
Hej! Może najpierw zaprosisz na kolację?
[Leo] Zaraz! To moje karty bejsbolowe?
[dzwonek]
[tajemnicza muzyka]
[siorbie]
[cicho] Zadzwoń.
[trzask drzwi]
Zacząłeś z nimi gadać. Dlatego tu wracasz.
Co? Skąd!
No może troszeczkę.
Nie! Nie ma, że troszeczkę. Nie gadamy z nimi.
Chcę pomóc tym dzieciakom, zanim padnę trupem.
Okej. Chcesz podbudować swoje ego.
- [Leo] Co ty pleciesz? - [Lejek stęka] Ej!
Chodzi o dzielenie się latami doświadczeń.
Chcę im pomóc w wygrzebaniu się z problemów.
Jak zerwanie z dronem, jak ogarnąć podarte w kroku spodnie.
Ooo, też mi problemy.
Do szesnastki mieszkałem w skorupie siostry.
Zrobiłem duże postępy z tym małym TJ-em.
Co? Chłopie, nie bój żaby. To normalne.
Pierwszy?
Zazwyczaj rośnie z przodu, ale ładniutki. Dorastasz.
Nie. Chodzi o tatę.
[przerażająca muzyka]
[śmieje się do rozpuku]
No i z czego rżysz? Powiedziałem, że znam takiego typa,
co mu nagle wyrósł nochal jak cukinia. Identyczny jak u jego ojca.
Wszyscy nadal go lubili, bo był z niego równy gość jak ty.
Tydzień później Cole miał jeszcze większy problem.
Nie nocujesz u kumpli, bo boisz się, że gadasz przez sen?
Jak nie powiem nikomu, że ze mną gadasz,
ty też obiecasz, że nikomu nie powiesz?
- Tak. No pewnie. - [wzdycha]
To nie jest mój prawdziwy głos.
[piskliwie] Naprawdę mówię tak. Nikt nie może wiedzieć.
- Jakbym nawdychał się helu. - [parska] Ale beka.
Jemu też pomogłem. Powiedziałem…
- Brzmisz jak młody Bee Gees. - Że kto?
To może The Weeknd? Kojarzysz?
[śpiewa „Can't Feel My Face” The Weeknd]
Tak, dokładnie.
[Leo] Tydzień temu śpiewał na zimowym recitalu i zrobił furorę.
[widownia wiwatuje]
Kawał dobrej roboty.
Pan wybaczy, czy to pochwała?
[śmieje się] Tak dalej, a może panią tu zatrzymamy.
[Leo] Cała klasa się spisała.
- [Lejek] Wygrali? - [Leo] Z przedszkolakami nie wygrasz.
Są takie słodkie.
- [brzdęk instrumentów] - [przedszkolaki paplają]
Żałuj, że mnie nie widziałeś z Mią.
[Lejek] Tą przylepą, co trudno ją zrzucić?
[Leo] Bez takich. Ona ma imię.
Słyszałeś, że jej rodzice są po rozwodzie.
Tylko dwie godziny spóźnienia. Tatuś na medal.
A temu co? Wybielacz się wylał na łeb?
[ryk silnika, pisk opon]
Nie zajmiesz się dziećmi w walentynki, bo chcę je spędzić z Aurorą?
Poprosić cię o jedną rzecz!
- Przecież ty nie masz planów! - [chrząka]
Nic nie ma o gadających jaszczurkach,
za to o papugach, niektórych ptakach i orkach już tak.
Nie wierz we wszystko, co czytasz w internecie.
Dlaczego to właśnie ze mną rozmawiasz?
Proste. Jesteś miła i znasz odpowiedzi na każde pytanie w szkole.
- Uwielbiam się uczyć. - Ale przy rodzinie jesteś zamknięta.
Może powinni wiedzieć, jakiego geniusza mają w szeregach?
Brat i siostra myślą, że jestem dziwna.
Poważnie?
Przypominasz mi mojego dziadka.
- Tak? Czy to dobrze? - Mhm.
Dziadek zawsze dużo ze mną rozmawiał.
Bardzo lubił naukę i zasypywał mnie pytaniami,
nawet kiedy znał odpowiedź. [pociąga nosem]
Co? Wydaje się świetnym gościem.
Był moim przyjacielem. [płacze]
Ooo, nie, nie, nie. Nie chciałem, by tak wyszło.
Proszę, nie wytrzymam.
- [łka] Przepraszam. - Nie!
Nie przepraszaj, tylko przestań. Kiepsko znoszę płacz.
Mama mówi, że płacz jest potrzebny.
Nie w moich stronach. Chodź, utulę cię do snu.
Zaśpiewam ci kołysankę i zaraz będziesz chrapać.
♪ Nie płacz To dla mięczaków ♪
♪ Nie płacz ♪
♪ Lenistwa to znak ♪
♪ Otrzyj łzy Bo nawyk to brzydki ♪
♪ Wrzuć na luz I nie maż się tak ♪
♪ Każdy ma coś ♪
♪ Co wciąż go uwiera ♪
♪ Każdy ma coś ♪
♪ Co spycha go w cień ♪
♪ Co zmieni się ♪
♪ Gdy zaczniesz znów… ♪
[udaje płaczące niemowlę]
♪ Więc silna bądź ♪
♪ Przeznaczenie swe zmień ♪
♪ Nie płacz To strasznie męczące ♪
♪ Wyłącz zraszacze I oczka swe zmruż ♪
♪ Choć ciężko jest ♪
♪ Gdy wciąż się martwisz ♪
♪ Lecz każdy ma problem ♪
♪ Więc bujaj się ♪
♪ Już ♪
[krzyczy]
Wow. Przestraszyłaś mnie.
♪ Bujaj się już ♪
[śmieje się] Jesteś taki sam jak mój dziadek.
Udajesz, że czegoś nie wiesz, bym ci powiedziała, jak jest.
Proszę. Badania naukowe dowodzą,
że płacz uwalnia oksytocynę i endorfiny.
Te poprawiające samopoczucie substancje łagodzą ból fizyczny i emocjonalny.
Nie wiedziałem, jak jej pomóc, więc słuchałem. To pomogło.
Wow. Poleciałeś chłamem z E.T. Każdy wierzy, że jest Elliottem?
- To się źle skończy. - Przynajmniej mnie zapamiętają.
Słyszałeś o pogrzebie Chomiego Trzeciego?
- Nie żyje? Nie wiedziałem. - No właśnie.
[Leo] Na pogrzebie wiało nudą. Nikt nie miał nic do powiedzenia.
Lubiłam białą plamkę nad jego uchem.
- Lubiłem, jak oddychał. - Strasznie mnie uczulał.
Na moim pogrzebie nie zabraknie świetnych wspomnień i anegdotek.
[beka, wciąga]
Wow. Coś jednak przyswoiłeś ze słowniczka.
Nie straszę, ale ten pogrzeb może być szybciej, niż myślisz.
- [krzyczą] Ja! - Teraz ja biorę jaszczura!
[krzyczy]
Baw się dobrze, Anthony! Leo jest super!
Głowa też mu odrasta? Czy tylko ogon? Sam sobie sprawdzę.
O nie. Obdzwoń moich krewnych. Testament znajdą w szufladzie.
- Pomocy! - [tajemnicza muzyka]
- Co? - [Lejek] Jestem tu.
- Nie zostawię cię z tym świrem. - Jak chcesz pomóc?
Przyczaj się. Mnie trudniej uszkodzić. Mam wypasioną skorupę.
Ale co z dawaniem rad?
A co, ja doradzić nie umiem? Pokażę ci, jak to się robi.
- [wrzawa w telefonie] - [Anthony] Mm.
[komentator] Niesamowity cios. Co za strategia!
Hej!
Kolejne niesamowite ciosy prosto w głowę!
Głuchy jesteś?
- Co? - [stęka]
[stukot]
- No nie! - Wyluzuj. Ja mówię.
- O rany! Babciu! - Nie. Przymknij się, bo obaj zginiemy!
- Co? Czemu? - Nie wiem, ale mówię ci, że zginiesz.
- Zamknij paszczę. - Och. Okej.
Komórę se naprawisz. Masz gadającego żółwia.
Wybrałem cię…
bo wyglądasz bosko.
- Tak z grubej rury? - Chowaj łeb.
Dobra. Z czym masz problem?
- Co? - Mogę ci pomóc.
Sporo widziałem w waszej klasie i mogę pomóc. Gadaj, no.
Nie mam problemów, oprócz zepsutego fona.
Aha! Łobuz. No jasne.
Brak pewności siebie? Spoko, zbiry tak mają.
Nie.
No nie wiem.
Smutek. Coś zatruwa ci życie.
Dawaj. Jestem gadającym żółwiem. I tak nie mogę cię sprzedać.
Pewnie, że jestem łobuzem. Co innego miałbym robić?
- Jestem dziwny i nie za mądry. - Każdy jest mądry na swój sposób.
Nie podejmujesz wyzwań, bo nie chcesz wyjść na głupka.
- Wzorcowy przykład. - Czego?
W sumie to zapomnij.
- Jestem naprawdę dziwny. - No i proszę. Dawaj, jedziesz.
- Nikomu nie powiesz? - Nie. Co ci jest? Skąd ten smutek?
[wzdycha]
Nie wiem, skąd się biorą dzieci.
Typowe. Jak klasyczny łobuz.
Na zewnątrz twardziel, a w środku zawsze miękki jak klucha.
A możesz mi powiedzieć?
O dzieciach? Pewnie. Łatwizna. [chrząka]
No więc mama sobie pływa, a tata pakuje się na jej plecy.
Tatuś musi znaleźć u mamusi kloakę.
Cała akcja trwa jakieś 20 godzin.
Mamcia wyłazi na brzeg, skleca gniazdo i składa jajeczka w piasku.
Mama składa jajeczka w piasku?
Tak. Żeby ryby ich nie zjadły.
Rozpykałem to. Rozwiązałem jego problem.
DZIWAK
On mnie tu przykleił, dlatego że chce mnie zatrzymać.
[piłka odbija się]
- [oddzieranie taśmy] - [Lejek] Dość!
[Lejek chrapie, pogwizduje]
[łagodna muzyka]
Tęsknisz za swoimi dawnymi przyjaciółmi?
Boisz się, że wszystko schrzaniłeś?
To trudny wiek, ale uwierz, to są twoje najlepsze lata.
Ciesz się, że wszystkiego nie wiesz, no i że jesteś dzieckiem.
- I to fajnym. - Tęsknisz za byciem dzieckiem?
Cieszę się, że wciąż tu jestem.
[śmieją się]
Cisza! Każde z was spędziło już weekend z Leo.
Od teraz będziecie zabierać… [stęka] Jak się zwał ten żółw?
Lejek. Mam na imię Lejek.
Zdaje się, że Lejek.
Lejek ssie.
Coś ty powiedział? Dlaczego?
No nie wiem. Po prostu ssie.
- Ale Leo to koks. Dobry ziomek. - Najlepszy.
[dzieci przekrzykują się]
Och! Przestańcie! Cisza!
Co takiego specjalnego widzicie w tym gadzie?
Uwielbiam jego skórę.
Ma skórę jak łokcie mojej babci.
- Ja też. - Też.
- Łokcie.
[dzieci] Też!
Dobra. Skoro wszyscy macie parcie na weekend z tym jaszczurem,
musicie na to zasłużyć.
[dzieci przekrzykują się]
Na moich lekcjach będziecie siedzieć jak mysz pod miotłą
i wygracie ten cały Maraton Naukowy. Albo zostaje wam tylko żółw.
[przekrzykują się]
To twoje ostatnie życzenie? Nastawić bandę przeciwko mnie?
Tu nie chodzi o nas. Chodzi o dzieci. Mają motywację.
Chcą zakończyć rok z przytupem.
[pogodna piosenka popowa]
[bezgłośne]
WSPÓLNE CZYTANIE
NA PEWNO, NAPRAWDĘ, NA RAZIE
ŁAWKA PRZYJAŹNI
[wrzawa kibiców]
[wiwatuje]
[wiwatują]
PAMIĘTNIK – PRYWATNE!
Ludwik Pasteur jest ojcem mikrobiologii.
Odkrył, że w otwartych wodach mogą się rozwijać niebezpieczne mikroorganizmy.
[piosenka gra dalej]
DZIECIAKI MALKIN WYGRAŁY KONKURS SZTUKI
KONKURS NAUK ŚCISŁYCH JASZCZURKI KONTRA ŻÓŁWIE
POGODA
[grzmot]
[szum wiatru]
- Wow. I to było imponujące. - [oklaski]
[piosenka cichnie]
Klaso 5C, jesteście o krok od wyprawy do Magicznego Lunaparku.
- [cieszą się] - Należą się brawa dla zastępczyni.
- Brawa dla pani Malkin. - [oklaski]
Nie wszyscy rodzice skakali z radości, bo ma pani reputację okropnej osoby.
Ale jak wygracie jeszcze na targach historii, to…
udowodni im pani, że się mylili.
Tak, panie dyrektorze.
Czasem na lekcjach warto zdać się na sprawdzone metody.
[huk trąbki]
Wracać na miejsca! Żadnych piąteczek.
- [Leo] O! Ta fotka jest boska. - [Skyler] Dziękuję.
Co ty znów robisz? Czekam na twój ruch od pół godziny.
Sama wymyśliłaś ten kostium czy twoja mama?
Tylko nie ściemniaj. Wiesz, że nikomu nie powiem.
- Gadam tylko z tobą. - [telefon dzwoni]
- Czekaj. - [Skyler] Masz drugi telefon?
Yyy, nie wiem. Chyba na biurku Malkin.
ZARAZ DRYNDNĘ
- [dalej dzwoni] - [Skyler] Halo!
- [Leo stęka] - [Skyler] Gdzie się podziałeś?
KUP
Daj mi chwilę.
- [Skyler] Leo? - Yyy…
- [Skyler] Halo. - Dawaj do mnie. Ja to ogarnę.
- [telefon dzwoni] - [Skyler] Teraz słyszysz?
- Uff. - [Skyler] Leo?
Tak. Myślę, że Malkin ma zapasowy telefon.
Nieważne. Co powiedziała Summer?
O jacie. Wszystkie nie zagracie Jackie Kennedy.
A przecież chcemy wygrać na tych targach historii.
[Skyler] Właśnie! Wycieczka do lunaparku to byłby odlot!
[Leo, na nagraniu] Jesteś super. Tak się starasz.
[Skyler] Dlatego jestem wyjątkowa?
[Leo śmieje się] No tak.
[otwarcie drzwi]
Ze Skyler też rozmawiasz?
Ja tylko… Tylko dlatego, że…
To telefon Summer. Leży obok twojego.
[nerwowa muzyka]
Zadowolony? Schrzaniłeś to.
Nie wiem, co się stało. Musiałem coś wcisnąć. Pewnie tyłkiem.
Przecież nie masz tyłka.
[łapie dech] Jak śmiesz?
Gadałeś ze wszystkimi?
- Mówiłeś, że jestem wyjątkowy. - A mnie, że ja jestem.
- Ja też tak myślałem. - Bo wszyscy jesteście. Ja tylko…
[przekrzykują się]
[Leo] Przepraszam! Ja tylko…
widziałem, jak świetnie się dogadujecie i sobie radzicie.
Czułem, że naprawdę wam wszystkim trochę pomagam.
Pomogłeś. Ten rok byłby do bani bez twojej pomocy.
[Summer] Pani Malkin jest okropna. Rozmowy z tobą pomogły mi przetrwać.
- [Leo] Bałem się, że jak się dowiecie… - [dyszy]
…dorośli też się zorientują.
Prosiłeś, bym cię nie wydała, i nie wydałam.
Nikt cię nie zdradził. Potrafimy dotrzymać tajemnicy.
Tak! Co, powiedziałeś komuś, że golę sobie monobrew?
Bo wcale nie golę!
Hej! Jeśli powiedział komuś o monobrwi, czy o tym, że zjadasz babole, to mnie.
- Prawie się nie śmiałem. - Co?
Spadam stąd.
Próbowałem.
Czekajcie, jest piątek. Nikt nie zabierze mnie do domu?
Summer, to twoja kolej.
Proszę. Głupio wyszło.
Jak mam ci teraz zaufać?
To było pytanie.
[ponura muzyka]
No dobra! Co wy tu wszyscy robicie?
Wychodzicie? Słusznie! Lekcje odwołane.
Musicie odpocząć przed jutrzejszymi targami historii.
Do domu. No, sio. Wynocha.
[trzask drzwi]
[tajemnicza muzyka]
Ty i ja mamy sporo do omówienia.
Nic nie rozumiem.
Wiem, że okłamałem dzieci, ale co zrobiłem tobie?
Co zrobiłeś?
Gadałeś z moimi uczniami za moimi plecami. Doradzałeś im.
Okej, czuję się jak palant, ale to było dla dobra…
Podważałeś moje metody!
Odebrałeś mi całą satysfakcję z ich każdego sukcesu.
Czemu? Uczyli się tak, jak chciałaś. Nie cieszysz się z tego?
Nie baw się w psychologa. Jestem dorosła.
Nie jestem bachorem, który piszczy, że Opowieści kanterberyjskie to tortury.
A nie?
Zamilcz! Śmiesz mnie pytać o szczęście, kiedy nie mam niczego oprócz tych ścian?
A co z twoją rodziną?
Rodzina… Widzisz tu jakąś rodzinę?
Och. Yyy…
Nie. Chyba że pan trener jest twoim krewnym.
- Nie wtykaj nochala w nie swoje sprawy. - Nic nie widziałem.
Oddałam całe życie szkole.
Żeby skończyć jako… zastępstwo.
[smutna muzyka]
Nigdy nie prowadziłam klasy. Każdy patrzy na mnie z góry.
ZAPOMNIELIŚMY
♪ Szczęście? ♪
♪ Chcesz, bym poczuła szczęście? ♪
Słuchaj. Też mam sporo niespełnionych marzeń:
życie w Everglades czy roznoszenie salmonelli.
Ale w tym roku spotkało mnie coś o wiele lepszego.
Zżyłem się z tą dzieciarnią.
A może pomogło, choć odrobinkę, że jesteś gadającym jaszczurem?
Tak, ale może chodzi też o ciebie.
Pamiętam zastępców, których dzieci kochały.
♪ Popatrz na pannę Knight ♪
♪ Uroczą być? Raczej nie mój świat ♪
♪ Pan Monk też dawał żyć ♪
♪ I w kiblu lubił pić ♪
♪ Ta trochę wcześniej była, wiesz? ♪
♪ Panna Losch? ♪
Wspaniała nauczycielka.
♪ Moja też ♪
Czekaj. To ty się tu uczyłaś?
Nie zapamiętałeś mnie? Wyglądałam nieco inaczej.
Czułam…
♪ Szczęście… ♪
KONKURS ORTOGRAFICZNY – 1. MIEJSCE
[Leo] O wow. Tak.
Byłaś bardzo słodka.
Byłam wręcz urocza. A ona…
♪ Dała ci ♪
♪ Szczęście ♪
Tak, naprawdę. Dzięki niej nigdy niczego się nie bałam.
No widzisz. Myślisz, że czuła…
♪ Szczęście? ♪
Na lekcjach czułaś się jak w domu.
Tak robią świetni nauczyciele. Nawet na zastępstwie.
Mają mało czasu, a i tak bardzo się angażują.
I właśnie to ich uszczęśliwia.
♪ Poczujesz to, tę moc twych słów ♪
♪ „Uśmieszek” twój może wrócić znów ♪
♪ Więc wyjmij już z tyłka kij I przykład weź… ♪
[tempo rośnie] ♪ Z tych, którzy cię uczyli też ♪
♪ Stwórz dzieciom dom, twą rodziną są ♪
♪ Rolę swą zaakceptuj już… ♪
[razem] ♪ Kształtując ich ♪
♪ Ciało i mózg ♪
[śmieje się]
- ♪ Poczujesz… ♪ - ♪ Poczuję… ♪
[razem] ♪ Szczęście ♪
Wiesz, to było cudowne.
Od razu cię wyczułem.
Pomożesz im jutro zmiażdżyć konkurencję.
Ooo, idziesz ze mną.
Daj spokój, są na mnie źli. Niech się skupią na wygranej.
Cóż, i tak cię zabieram. A po wygranej dopilnuję,
by docenili wszystko, co dla nich zrobiłeś.
Ale wiesz, że jesteś wyjątkowa?
TARGI HISTORYCZNE
[gwar rozmów]
[Cole H.] Nie mogłem spać.
Nie mogłem przestać myśleć o tym, co Leo nam zrobił.
Zapomnijmy o aferze z Leo. Skończyliśmy z nim.
Jesteśmy gotowi i możemy sami to wygrać.
- [otwarcie drzwi] - Dzień dobry, drodzy… uczniowie.
- Są pewni siebie. - Miło zabrzmiałaś. Bardzo ciepło.
Dziękuję. Będę ci zdawała relację.
- [pogodna muzyka] - [gwar rozmów]
Jestem Betsy Ross.
Zaprojektowałam pierwszą amerykańską flagę w 1776.
Nie zdecydowałam o wyglądzie sama,
tylko wysłuchałam innych, by dowiedzieć się, co sądzą.
W rezultacie powstał doskonały wzór i ludzie mnie polubili.
Jestem Susan B. Anthony.
Odegrałam kluczową rolę w ruchu wyborczym kobiet w XIX wieku.
Ale nie jestem aż tak wyjątkowa. Moja rodzina też nie jest.
Odniosę się do zwykłych kobiet, które nie mogły głosować do lat 20.
Jestem Winston Churchill.
„Będziemy walczyć na plażach. Będziemy walczyć na polach i ulicach.
Nigdy się nie poddamy. Ale pokonamy ich pięknym listem,
by nie postradali zmysłów”.
Coś wspaniałego. Uczy ich pani, jak pięknie żyć.
Nic nie słychać. Uchylisz trochę tę kieszeń?
Spalili mnie, Joannę d’Arc, na stosie, ale ja się nie bałam.
Bujaj się już! Każdy ma jakieś problemy.
Rozmawiałam o tym z kimś przyjaznym i poczułam się o wiele lepiej.
[oklaski]
Och!
Ten ktoś przyjazny jest tu!
[dyrektor] Dzieciaki pani Malkin, jedziecie do Magicznego Lunaparku!
- Moje gratulacje. - [oklaski]
- [wiwaty] - [tata TJ-a] Tak!
I brawa dla pierwszej zastępczyni, która zostaje Nauczycielką Roku.
[wiwaty]
Pojedziecie pod opieką pani Malkin i pana trenera.
- [chichocze] - [triumfalna muzyka]
Już po wszystkim? Wygraliśmy? Mogę już wyjść? Co się tam dzieje?
Pani Malkin, możemy się zobaczyć z Leo?
- Zaraz będzie padać. - Nie możemy pójść do klasy na chwilę?
Wiesz, co deszcz robi z moimi doczepami. Och.
Muszę przyznać. Myślałem, że jest pani zwykłą, starą wiedźmą.
Taką, że bez kija bałbym się podejść.
Ale nie słyszałem, by Jayda tak przemawiała.
- Jakby była… miła. - To dzięki pani Malkin!
[mama Kabira] Pani zna nasze dzieci.
- Wyjątkowa kobieta! - Musicie jej dać pełny etat.
[śmieje się] Da się to załatwić.
[mama Summer] Pomogła Summer zdobyć przyjaciół.
[tata Cole’a H.] A Cole pokochał swój głos.
- [mama Logana] Jak pani to robi? - Wiecie…
[Leo stęka]
To… grypa żołądkowa. Zaraz wracam.
- [ryk trąbki] - Nie ma szans, że zdąży.
Co się stało? Nic nie słyszałem.
Wygraliśmy? Myślałem, że zobaczę dzieciaki.
Jedziemy do wyjątkowego miejsca.
Będziemy razem świętować?
Będzie imprezka z pizzą?
[dramatyczna muzyka]
Wow. Ta pizza jest na wygwizdowie.
PARK NARODOWY EVERGLADES
[stęka] Co ty wyprawiasz? Chcesz mnie zostawić?
A co z dzieciakami?
Przegrały. Klasa się ośmieszyła. Dzieci winią ciebie.
Co? To skąd te oklaski?
Były dla dzieci z innej klasy. Przykro mi.
Co ja narobiłem? Chyba się załamię.
Nie mów tak. Everglades to twoje marzenie.
Możesz je spełnić. Tu nie znajdzie cię ta dzieciarnia.
Ani rodzice, ani dyrektor, ani media.
Kiedyś o tym marzyłem, ale te dzieci…
[ryk silnika]
[pisk hamulców]
[wzdycha]
- [upiorna muzyka] - [odgłosy zwierząt]
- [ryk aligatora] - [krzyczy]
[telefony dzwonią]
- [Cole H.] Co się mogło stać? - Przecież tutaj był.
- Widziała go pani? - Och. Co za strata.
Widocznie dał nogę.
Zostawił nas?
Spójrzcie! Chyba napisał jakiś liścik.
- Leo umie pisać? - No pewnie. Umie też mówić.
Och! Z wami też rozmawiał? Myślałam, że tylko ze mną.
„Drogie dzieci, rok spędzony z wami był cudowny,
ale chcę ruszyć dalej i wreszcie zobaczyć świat.
Nadużyłem waszego zaufania i nie da się tego naprawić.
Jeśli mogę was prosić, zatrzymajcie nasze rozmowy w sekrecie,
żebym nie był nękany jak w E.T., Stalowym Gigancie, Plusku
czy w tym klasyku, Kształt wody.
Zatem podziękujcie za sukces pani Malkin,
której uczciwości nie można nic zarzucić”. [chichocze]
LISTA ZAKUPÓW
„Trzymajcie się, Leo”.
Spróbujmy cieszyć się szczęściem Leo. Spełnia swoje marzenia.
Ale nawet mu nie podziękowaliśmy.
Samo życie, dzieci. Z wiekiem staje się coraz trudniejsze.
Nazywamy to dorastaniem.
[smutna muzyka fortepianowa]
♪ Niedawno tak ♪
♪ Wszelkich problemów było brak ♪
♪ Na ciele włosów żadnych też Po prostu tak ♪
♪ Niedawno tak Mikołaj Święty całkiem był ♪
♪ Mama kochała z całych sił Po prostu tak ♪
♪ Niedawno tak Buciki wciąż lubiłam swe ♪
♪ I że burgery nie są złe Wierzyłem szczerze ♪
♪ Niedawno całkiem ♪
♪ Nie znałem tylu brzydkich słów ♪
♪ Wierzyłem, że wyklułem się Jak jakiś ptak ♪
♪ Niedawno tak ♪
♪ Rodziców krzyk niestraszny był ♪
♪ Żył dziadek i myszoskoczek Też jeszcze żył ♪
♪ Niedawno tak ♪
♪ Niestraszna też mi była śmierć ♪
♪ Nożyczek za to bałem się do łez ♪
♪ Niedawno tak ♪
♪ Telefon zbędny całkiem był ♪
♪ O dronach wynalazca śnił Dziś śledzą mnie ♪
♪ Niedawno też ♪
♪ Bawiło mnie coś w każdym dniu Bawiło brzmienie słów „gu-gu” ♪
♪ Bez reguł prosty był nasz świat ♪
♪ Nie smucił deszcz ♪
♪ Niedawno tak ♪
♪ To przeszłość jest ♪
[razem] ♪ Niedawna tak ♪
- Okej. - Uważaj na smoczej kolejce.
Wytrzyj fotel i poręcz.
Nieważne, co powie pani. Dzwoń co pół godziny.
- Niczego nie liż. - [lekka muzyka]
Chcieli ściągnąć Kabira z boiska, ale wie pani co?
- Skubaniec zdobył bazę. - Ho, ho!
Złoty dzieciak.
- Jak myślisz, co Leo może robić? - Nie mam bladego pojęcia.
[cykanie owadów]
[czapla skrzeczy]
[wąż syczy]
Świetnie. Po co odwracać biednego żółwia przed wyjściem.
Nawet jak tylko on zna prawdę. Pojechali, nara!
Wszyscy oprócz mnie i tego żałosnego… Moment. Gdzie komóra tego z alergią?
- [stęka] - [przygodowa muzyka]
Ha! [stęka]
Jazda z tym.
[czyta na głos] Hej, Dronie. Tutaj żółw.
Możesz po mnie podlecieć? Właśnie sobie o tobie pomyślałem.
Nie w ten sposób, ale…
Tak, pewnie, jak tam chcesz. Migiem mi tu.
- [brzęk szkła] - [dramatyczna muzyka]
SAŁATA OD SERCA
Nie ma czasu na zieleninę. Obracaj!
Okej, a teraz ruchy!
Azymut: dzieciarnia!
- [flaming] Hej! - [stęka]
Otrząśnij się, typie. Wszystkich wystraszyłeś.
[dramatyczna muzyka gra dalej]
ZNAJDŹ: TELEFON I ELEGO
Okej, dawaj po garach.
[rechot]
[tajemnicza muzyka]
[bzyczenie]
[nastrojowa muzyka]
[oddycha głęboko]
- [muzyka cichnie] - [worek pierdzi]
Auć.
- [lekka muzyka] - To nasza ostatnia wycieczka.
Dlaczego jest mi tak smutno?
- [pukanie] - Co?
- [dramatyczna muzyka] - [poruszenie]
[uczennica] To nasz żółw?
[śpiewa piosenkę popową]
- Co się tutaj wyrabia? - To ona!
Że co proszę?
Widziałem na własne gały.
Wyciągnęła go z terrarium, jak poszliście.
Chciałem wam powiedzieć, ale wyskoczyła z odkurzaczem
i tak na mnie spojrzała, że się poślizgnąłem na cudzych sikach
i upadłem na plecy.
To wszystko moja wina,
bo byłem zazdrosny o przyjaciela, zamiast go wspierać.
Nagrałem filmik, by go załatwić, ale załatwię ciebie, dwulicowa łajzo!
Zmyśla! Nie można wierzyć żółwiowi. To on zdradził Leo!
No co wy? Dobrze wiecie, że to Leo załatwił tę głupią wycieczkę,
pomógł wam z waszymi powalonymi problemami i wygraliście.
Chciał zrobić coś dobrego pod koniec swojego żałosnego życia i to zrobił.
Dlaczego „pod koniec życia”?
- Bo umiera! - [dzieci] Co?
Kończy 75 lat. Tyle żyją jaszczurki.
- To bzdura! - On umiera?
Czy tę dwulicową żmiję to obchodzi?
Nie, chce tylko jednego. Zgarnąć pochwały!
Och! Kolejne kłamstwo!
To gdzie on jest, pani miernoto? Gdzie mój przyjaciel, Dwulicówko?
- Niech pani mówi! - Co pani z nią zrobiła?
[przekrzykują się]
GDZIE ON JEST?
[śpiewa piosenkę popową]
- [dzieci krzyczą] - Dosyć! Przestańcie!
[smutna muzyka]
Wywiozłam go tam, gdzie pieprz rośnie.
- [dzieci] Co? - [poruszenie]
On ma rację. Chciałam, żeby mnie chwalili.
Myślałam, że to mi da…
♪ Szczęście ♪
- Umrze, myśląc, że jesteśmy źli! - Gdzie go pani zawiozła?
[wzdycha] Do Everglades.
Posłałaś go do Glades? To okropna okolica!
Dzikie zwierzęta go rozszarpią!
Proszę nam pomóc go znaleźć.
Nie możemy go już nie zobaczyć.
- [wzdycha] - [muzyka pełna nadziei]
[śpiewa piosenkę hip-hopową]
Hejka.
Musimy zmienić trasę. Pojedziemy do Everglades.
Co? Jedziemy do lunaparku!
Tego oczekują rodzice i tam właśnie pojedziemy.
O rety, nasza pierwsza sprzeczka.
- [dramatyczna muzyka] - [dzieci dopingują]
- [pisk opon] - [krzyczy]
[stęka]
[dyszy] Dziękuję. Żyję.
Dzieci, kierunek Magiczny Lunapark.
[dzieci] Hę?
- [odgłosy owadów] - [chlupot wody]
[muzyka etniczna]
Dzięki, ale za bardzo daje mułem. Którędy do poidełka?
Poważnie, mikroorganizmy mogą was zabić.
Dzieciak mi powiedział. Nie słyszeliście o Ludwiku Pasteurze?
[mucha bzyczy rytmicznie]
[stęka]
ZA WOLNO
[śmieją się]
Co jest? [stęka]
- Pomoże mi ktoś? - [kucyk] Szefie, czy to ty?
[krzyczy, stęka]
Że co?
Hej, to ten typiarz, który nas uwolnił na imprezie.
- To ten gość? - [poruszenie]
- To jest superjaszczur? - [ekscytują się]
MAGICZNY LUNAPARK – 3 KM
Nie wiem, co babcia kombinuje. Sami go uratujemy. Jazda!
[przygodowa muzyka]
Dawać mu jakieś algi!
I kamikadze.
[bzyczą głośno]
Stary, tu jest zarąbiście.
Żaden treser nie wchodzi w paradę,
a rozwydrzone bachory nie nabijają się z moich szkitek.
Ale ja za nimi tęsknię.
[kucyk] Co?
Nie są rozwydrzone.
Trzeba je tylko lepiej poznać.
Jak tego małego, co ma ojca z plecami jak King Kong.
[pika]
Ogarnę to. Wracaj do dzieciaków.
[krzyczy]
[stęka]
Widział ktoś mojego ziomeczka?
Zielonego pajaca z długim ogonem. Brzydkiego jak noc.
[cisza]
Okej, zwijam się.
[przygodowa muzyka]
- [trener] To tu, dzieciaki! - [dzieci] Hura!
A ja zgłodniałem.
- Zamawiamy. - Witamy w Magicznym Lunaparku.
- Okej, poproszę… - Chcę smoka z waty cukrowej!
- Czarodziejskie Chmurki! - Ja też!
Chcę Jajka Jednorożca! To łamacze szczęk, proszę!
Okej. Zjecie to wszystko? I poproszę ziejącą ogniem czapkę.
No i dobra, mamy wszystko, co nie, dzieciaki?
Powaliło was?
- [dramatyczna muzyka] - [TJ] Szybciej!
- [dzieci] Szybciej! - [dyszy]
- [stęka i dyszy] - [dyszy]
- [pisk opon] - Co za koleś!
[dyszy]
Szybko, proszę pani. Jest blisko!
[dyszy] Jedźcie beze mnie!
- Musi nas pani zawieźć. - [stęka]
[krzyczy]
- [stękają] - Chyba się nie uda!
[pełna napięcia muzyka]
- [dzieci] Pani Malkin! - [Malkin stęka]
Hę?
Żel do rąk!
[krzyczy]
Ktokolwiek to zrobił, zapłaci za to!
- [Logan] Biegnie tu! - Stać!
- Musimy się wynosić. - Ja prowadzę.
- Co? - Jestem z Bronxu.
- Prowadzę od drugiej klasy. - [trener krzyczy]
[ryk silnika]
- [dramatyczna muzyka] - [dzieci wiwatują]
- [kobieta] Jak jedziesz? - [klakson]
Kto pani dał prawo jazdy?
[etniczna muzyka]
Aha! Mam cię!
Leo?
[piszczy]
[krzyczy]
Hej! Nie, nie! Ja chcę do domu!
I wytłumaczyłem im, że bałem się, że ktoś mnie wyda.
Teraz są na mnie wściekli,
a mój pogrzeb będzie jeszcze gorszy niż Chomiego Trzeciego.
- Kim jest Chomi Trzeci? - Nadęty monarcha.
Skąd ta gadka o pogrzebie?
Bo się zbliża wielkimi krokami! Mam prawie 75 lat!
No i co? Żyjemy nawet do 110!
Co? Ale ojciec Skyler mówił…
Do 110, jak nie zeżre cię aligator.
Mam 97 lat!
A ja 106. Ma 74? Co za szczeniak.
[jaszczur] Patrz, jak szybko mruga!
[śmieją się]
[radośnie] Będę żyć! Nie pójdę do piachu!
[wiwatują] Nasz gościu będzie żyć!
Muszę wracać do dzieciaków. Wynagrodzę im wszystko.
A my ci pomożemy.
- [wiwatują] Nasz gościu będzie żyć! - Ćśś.
[aligatory chrapią]
- [Lejek] Przecież przeprosiłem! - [brzdęk puszki]
[dyszy] Oddałbym nerkę za ruchy na boki.
[przerażająca muzyka]
Ojej!
[aligatory warczą]
Chłopcy, zanim mnie zeżrecie, pogadajmy o waszej wewnętrznej złości.
Kogoś rodzice się rozwodzą?
- [dramatyczna muzyka] - [dzieci krzyczą]
- Zahamujesz kiedyś? - Próbuję!
Ważę 30 kilo, a hamulec się zaciął.
[uczennica] Ratunku!
[Summer] Uważaj!
[dzieci krzyczą]
[chrapie]
[warczą]
[złowieszcze gwizdanie i trąbienie]
Co to? Włochate mamuty zmartwychwstały?
Nie wiem, ale może nas zabić, nie?
Yyy. Zdecydowanie.
[głośny ryk]
[Kabir] Jesteśmy.
- [stękają] - O matko.
[wstrzymują dech]
- [Kabir] Wow! Odwrót! - [warczy]
- [dzieci krzyczą] - [Eli] O nie!
- Nie wiesz, z kim tańczysz. - [świst ostrza]
Ha!
- [dzieci krzyczą] - Smród jak z kanalizy.
[warczy]
[dramatyczna muzyka]
[syczy, warczy]
[warczy]
Pogadaj z nim.
Nie wiem, czy to znasz, ale to bez znaczenia.
Mieliśmy jechać do lunaparku. Mówią, że jest spoko.
Ja tam nie byłam. Nie lubię magii i kolejek.
Wieje tam nudą. Powinny być straszne, co nie jest nudne,
ale siedzisz i jedziesz tam i z powrotem,
a można by pograć w piłkę, scrabble albo upiec ciasto.
Mama jest na diecie, więc…
[tajemnicza muzyka]
[elektroniczne fanfary]
[Malkin dyszy]
[melancholijna muzyka]
[Skyler] Jak nasz Leo miałby tutaj przetrwać?
Gdzie my w ogóle mamy go szukać?
Nie mam bladego pojęcia.
[lizanie]
[bierze wdech]
[wstrzymuje oddech]
[wzdychają]
Co? Leo, nie!
- [Mia] Leo, nie. - [Skyler i TJ] Leo.
[smutno] Chcieliśmy ci tylko podziękować.
Głupio mi, że byłem zły. Im też głupio.
I wygraliśmy, Leo. Wszystko dzięki tobie.
Dzięki tobie niczego się już nie boję.
Ty nas połączyłeś.
Nigdy nie nauczyłam się tyle od jaszczurki.
Od żadnej niejaszczurki też nie.
[pociąga nosem] Już się nie boję. Chcę cię przytulić ostatni raz.
Co? Zeżarli go od środka!
Ja nie… [krzyczy]
[stęka i krzyczy]
- [dzieci] Hę? - [stęka]
[ledwo] Jeszcze dycham, dzieci.
- Leo! - [Summer] Nic ci nie jest!
Nie chciałem was wystraszyć. Gdy się denerwuję, linieję. Stary nawyk.
Odlot.
[radosna muzyka]
O takim superpogrzebie nawet nie śniłem.
Ale skoro wygraliście,
to czemu jeszcze was nie ma w Magicznym Lunaparku?
Nie mogliśmy świętować. Chcieliśmy cię zobaczyć przed śmiercią.
Och. Yyy… Kto wam powiedział, że umieram?
No… Lejek tak mówił.
Cóż, myślałem, że umrę, ale dowiedziałem się, że nie.
- [dzieci] Nie umrzesz? - Nie jesteście na mnie źli?
Pewnie, że nie jesteśmy.
Kochamy cię, Leo.
- [łka] - [dzieci ekscytują się]
Masz rację z tymi endorfinami. Naprawdę są super.
[krzyczy] No nie! Ciągle mnie goni. Odwal się!
Hej. Dobrze, że jesteś cały. Przepraszam, że cię wkopałem.
Mam coś dla ciebie.
- [darcie] - [łagodna muzyka]
Choć tyle mogę.
Nie ma sprawy. Weź to załóż. Jeszcze cię aresztują.
[mysz piszczy]
Możecie być z siebie dumni. W tym roku wszyscy coś zyskaliśmy.
Zanim odejdę, chciałabym dokończyć coś,
co zaczęła pani Salinas.
Przeczytam wam do końca Pajęczynę Charlotty.
- Uch. Jaja sobie robi? - Jakoś przez to przetrwamy.
„Charlotta umierała.
»Ale czuję spokój« – powiedziała.
»Twój sukces na scenie to też w małym stopniu mój sukces«.
»Dlaczego to dla mnie zrobiłaś?« – spytał Wilbur.
»Bo cię polubiłam« – odparła Charlotta.
»Tak naprawdę czymże jest nasze życie?
Rodzimy się, troszkę sobie żyjemy i umieramy.
- Może próbowałam ubarwić swoje życie. - [Lejek zawodzi]
Niebiosa wiedzą, że każdemu z nas może się to przydać«”.
No co? Myliłem się, okej? Płacz wcale nie jest taki do bani.
[dmucha nos]
- Żałuję, że nie mogę zjeść pajączków. - Nikt nie pożre pajączków!
- [radosna muzyka] - Hej!
[dzieci] Pani Salinas?
Stęskniłam się. Poznajcie Cole’a!
- [Mia] Tak! - [dziecko] Mogę go potrzymać?
Tylko jedno dziecko. Nie zakopała jaj wystarczająco głęboko.
[rozmawiają z ekscytacją]
[wiwaty]
♪ To podstawówki koniec już ♪
♪ To dzieciństwa mojego jest kres ♪
♪ W lustrze szukam już Mieszków z włosami ♪
♪ Wreszcie będę pić sok z bąbelkami ♪
- ♪ Dam starym popalić ♪ - [błysk migawki]
[Kabir] ♪ Będę inną osobą ♪
♪ Już tęsknię za tobą ♪
Jak mamy przetrwać bez ciebie gimnazjum?
Dacie radę. To wasza zasługa, nie moja.
Powierzyliście komuś swoje problemy. Wszystkim tego trzeba.
Pamiętajcie, każdy się boi. Więc tego nie ukrywajcie.
Znajdźcie swojego nowego Leo.
To może być nauczyciel, wasza mama albo przyjaciel.
Albo żółw.
Oni was wysłuchają i sprawią, że poczucie się lepiej.
[łagodna muzyka fortepianowa]
[śmieją się lekko]
[błysk migawki]
Proszę pani! [śmieje się] Muszę przyznać, że dała pani radę.
Jak obiecałem: otwieramy nową klasę, którą pani poprowadzi w pełnym wymiarze.
No! Dziękuję, panie dyrektorze.
Ale tylko pod jednym warunkiem.
Jakąkolwiek klasę poprowadzę,
chcę mieć przy swoim boku te dwa urwisy.
No cóż, dobrze. Nie prosi pani o wiele.
Wow, słyszałeś? Przenosimy się z Malkin.
Zmiana dobrze nam zrobi.
Moje gratulacje. A oto pani uczniowie.
- [paplają chaotycznie] - [huk trąbki]
- O rety! - Nie pod skorupę!
[Lejek] Grajmy fair! Nie tak wysoko, bo chlusnę!
[Leo] Dobrze jest. Nauczymy się alfabetu!
Jeeej!
[radosna piosenka popowa]
DRZEMKA
[piosenka cichnie]
[stęka]
[skoczna muzyka]
[Leo stęka]
[przedszkolak papla]
[muzyka jazzowa]
[piosenka „To podstawówki koniec już”]
- [piosenka cichnie] - [dron bzyczy]
- [rozmowy w tle] - [przedszkolak papla]
- [łoskot] - [papla dalej]
KU PAMIĘCI JAMESA CORDERO, NASZEGO PRZYJACIELA I WSPÓŁPRACOWNIKA