Er woonde eens in 'n heel ver land...
... een jonge Prins in 'n schitterend kasteel.
Hij bezat alles wat hij kon wensen...
... maar toch was de Prins verwend, egoÏ. Stisch en wreed.
Op 'n winteravond, kwam er 'n oud vrouwtje bij 't kasteel...
... die hem 'n roos aanbood in ruil voor onderdak tegen de bittere kou.
Uit weerzin tegenover haar uiterlijk bespotte hij 't geschenk...
... en joeg haar weg. Ze zei hem niet af te gaan op 'n uiterlijk...
... want ware schoonheid is innerlijk.
Toen hij haar weer wegstuurde, verdween 't afstotelijke uiterlijk...
... en stond er 'n mooie tovenares.
Hij vroeg om vergeving, maar te laat.
Zij had gezien dat er geen liefde was in zijn hart.
Voor straf veranderde ze hem in 'n afzichtelijk beest...
... en betoverde het kasteel en allen die er woonden.
Vol schaamte over z'n uiterlijk verborg hij zich in z'n kasteel.
Een toverspiegel was z'n enige venster naar de buitenwereld.
De roos die ze had aangeboden, was 'n betoverde roos...
... die zou bloeien tot hij 21 jaar was.
Als hij iemand zou liefhebben en ook haar liefde zou winnen...
... wanneer 't laatste blaadje viel, dan werd de betovering verbroken.
Zo niet, dan was hij gedoemd eeuwig een beest te blijven.
Toen de jaren voorbijgingen raakte hij vertwijfeld...
... en hij verloor alle hoop. Wie zou er ooit van 'n beest houden?
Mijn dorpje is zo'n rustig plekje
nooit is mijn dorp in rep en roer
mijn dorpje met allemaal lieve mensen
die mij altijd begroeten met
Bonjour!
Daar gaat de bakker die net als altijd
zijn broodjes wil verkopen
steeds dezelfde zorgen, sinds de morgen dat we hier kwamen
Goedemorgen. Waar ga je heen?
Naar de boekwinkel. Ik heb m'n boek uit.
Over 'n bonenstaak en een... - Mooi.
Marie. De stokbroden. En snel.
Kijk, daar gaat ze, dat meisje is wel wat vreemd
verward en afwezig dat zie je zo
zoals ze beweren - leeft ze in hoger sferen
geef toe, ze is nogal raar, die Belle
bonjour, hoe gaat 't thuis?
Bonjour, hoe is 't met je vrouw?
Geef me zes eieren - dat is te duur
er moet toch meer zijn dan dit simpele bestaan?
Belle. - Ik kom 't boek terugbrengen.
Heb je 't nu al uit? - Het was zo mooi. Lets nieuws?
Niet sinds gisteren. - Geeft niet. Dan leen ik dit.
Dat ken je al. - M'n lievelingsboek.
Verre landen, gevechten, een vermomde prins.
Je vindt 't zo mooi, je mag het hebben.
Ik sta erop. - Bedankt dan. Dank u wel.
Kijk, daar gaat ze, dat meisje is wel wat vreemd
zou ze zich wel goed voelen?
Alsof ze alleen maar ziet wat een boek haar biedt
ze is echt een raadsel voor ons, die Belle
is het niet verwonderlijk?
Dit vind ik het mooiste deel
je merkt nog wel waarom
hier
ontmoet ze de prins van haar dromen
maar ze ontdekt pas
dat hij het is in hoofdstuk drie
geen wonder dat haar naam 'schoonheid' betekent
geen meisje is zo knap als zij
maar ondanks al dat schoons heeft ze iets ongewoons
ze is anders dan wij - heel anders dan wij
ze is anders dan wij, ze is Belle
Geen schot gemist, Gaston. Je bent de beste.
Weet ik. - Geen dier maakt 'n kans bij jou.
En ook geen meisje. - Klopt, Lefou.
En ik wil haar. - Die van de uitvinder?
Met haar ga ik trouwen. - Maar zij is...
De mooiste hier. En dus de beste.
Verdien ik niet 't beste? - Natuurlijk, maar...
van het eerste moment dat ik haar zag
zei ik 'ze is verrukkelijk', en jawel
in schoonheid kan alleen zij wedijveren met mij
dus is mijn doel: Een huwelijk met Belle
zie hem daar gaan, is hij geen droom?
Monsieur Gaston is zo leuk
stil, mijn hart, mijn adem stokt
hij is zo'n grote en sterke en knappe vent
bonjour - goedendag
excuseer, laat me erdoor
wat stinkt die vis
er moet toch meer zijn dan dit simpele bestaan
let maar op, Belle wordt mijn vrouw
kijk, daar gaat ze, ze is heel ongewoon
een heel bijzondere mademoiselle
voor ons is het een gemis dat zij zo anders is
ze is een beetje vreemd, heel mooi, maar vreemd
dat meisje is een beetje vreemd
die Belle
Bonjour.
Dag, Belle. - Bonjour, Gaston.
Mag ik m'n boek terug? - Maar je leest iets zonder plaatjes!
Ik gebruik m'n fantasie. - Kijk wat minder in die boeken...
... en heb aandacht voor iets belangrijkers. Voor mij.
Het hele dorp praat erover. Als een vrouw leest, krijgt ze rare ideeën.
Wat ben jij ouderwets. - Dank je, Belle.
Wij gaan in de herberg m'n trofeeën bekijken.
Een andere keer. - Wat mankeert haar?
Ze is gek. - Hij is zo knap.
Ik moet thuis m'n vader gaan helpen. Dag.
Die ouwe gek heeft hulp nodig bij alles.
Praat niet zo over mijn vader. - Praat niet zo over haar vader.
Mijn vader is niet gek. Hij is 'n genie.
Papa? - Hoe kan dat nou?
Potverdorie. - Alles goed?
Ik hou maar op met dat brok ellende.
Dat zegt u altijd. - Ik meen 't.
Ik krijg dat ding niet aan de gang.
U wint er vast de eerste prijs mee op de kermis.
En u wordt 'n beroemde uitvinder.
Denk je dat echt? - Ja, natuurlijk.
Waar wachten we dan op? Lk heb dit zo in orde.
Geef me die zigzag-houvast.
Was het leuk in de stad? - Ik heb 'n nieuw boek.
Papa, vindt u mij vreemd?
Mijn dochter vreemd? Hoe kom je daar nou bij?
Ik weet niet of ik hier wel thuis- hoor. Ik kan met niemand praten.
En Gaston? Dat is toch 'n knappe kerel?
Ja, hij is knap. En grof en verwaand.
Hij is echt niets voor mij. - Maak je geen zorgen.
Met deze uitvinding begint 'n nieuw leven.
Ik geloof dat 't nu goed is. Even proberen.
Hij doet 't. - Echt?
Hij doet 't. - Het is gelukt.
Span Philippe in. Ik ga naar de kermis.
Dag, papa. Veel succes. - Dag, Belle. Zorg goed voor alles.
We hadden er al moeten zijn. We hebben de afslag gemist.
Ik had misschien toch... Wacht even.
Nee, deze kant op.
Kom op. Dit is de kortste weg. We zijn er zo.
Waar heb je ons heengebracht? Laten we maar omkeren.
Kijk uit.
Achteruit.
Braaf. Zo gaat ie goed. Achteruit.
Rustig aan.
Philippe.
Help. Is daar iemand?
Hij is vast verdwaald. - Stil. Misschien gaat hij wel weg.
Is daar iemand? - Geen woord, Lumiere. Geen woord.
Ik wil niet storen, maar m'n paard is weg...
... en ik zoek onderdak. - Toe Pendule, wees eens aardig.
Natuurlijk bent u welkom. - Wie zei dat?
Hier. - Waar?
Hallo.
Niet te geloven. - Het is je gelukt.
Fantastisch! - Hoe hebben ze dat gedaan?
Zet me ogenblikkelijk neer. Hou op daarmee.
Doe dat direct dicht. Toe.
Sorry. Maar ik heb nog nooit een klok gezien...
U bent doornat. Kom u warmen bij 't vuur.
Nee. Je weet wat de Meester doet als hij hem ziet.
Ik eis dat u niet verder gaat.
Niet in de stoel van de Meester.
Ik zie dit niet. Ik zie dit niet.
Hallo, brave jongen.
Wat 'n bediening. - Dit is nu ver genoeg gegaan.
Wilt u 'n kopje thee? Dan bent u zo weer warm.
Geen thee. Geen thee.
Z'n snor kriebelt, mama.
Er is 'n vreemde. - Ik kan 't uitleggen.
Hij was verdwaald, hij was koud en nat...
Meester, ik wil u duidelijk zeggen...
... dat ik bezwaar maakte. Het is allemaal zijn schuld.
Wie ben je? Wat doe je hier? - Ik was verdwaald...
Je bent niet welkom. - Dat spijt me...
Waar staar je naar? - Nergens naar.
Je komt 't Beest aangapen, hè? - Alstublieft.
Ik zocht onderdak. - Dat zal ik je dan geven.
Alstublieft. Nee.
Belle krijgt de verrassing van haar leven, hè?
Nou en of. Dit is haar geluksdag.
Bedankt dat jullie op m'n bruiloft komen.
Maar eerst moet ik haar nog m'n aanzoek doen.
Wanneer we naar buiten komen... - Ik weet 't. Dan begint de muziek.
Nog niet. - Sorry.
Gaston. Wat 'n verrassing.
Ja, hè? Lk zit boordevol verrassingen.
Geen enkel meisje zou niet in jouw schoenen willen staan.
Vandaag...
Vandaag komen jouw dromen uit. - Wat weet jij over mijn dromen?
Genoeg. Zie je 't voor je?
Een idyllische jachthut. M'n laatste vangst boven 't vuur...
... m'n vrouwtje masseert m'n voeten...
... en de kleintjes spelen met de honden. Zes of zeven.
Honden? - Nee. Sterke jongens zoals ik.
Stel je voor! - En dat vrouwtje is?
Jij, Belle. - Ik ben sprakeloos.
Wat moet ik zeggen?
Dat je met me trouwt. - Sorry, Gaston, maar...
... ik ben je niet waard.
Hoe ging 't?
Belle zal m'n vrouw worden. Vergis je niet.
Prikkelbaar.
Is hij weg?
Ongelofelijk. Hij vroeg me ten huwelijk! Mij.
Ik de vrouw van die ruwe, hersenloze...
'Madame Gaston' kun je het voor je zien?
'Madame Gaston' meneer z'n vrouw
nee, dank je, dat wil ik echt niet
ik wil veel meer dan dit simpele bestaan
ik zoek het avontuur ergens in de grote, wijde wereld
daar heb ik zo'n verlangen naar
wat zou ik er niet voor geven
als iemand mee zou leven
ik wil zoveel meer beleven
Philippe. Wat doe jij hier?
Waar is papa? Wat is er gebeurd, Philippe?
We moeten hem gaan zoeken.
Waar zijn we toch?
Philippe. Rustig.
Rustig.
Papa.
Je kon je mond niet houden, hè? Je moest 'm per se thee geven.
De Meester z'n stoel aanbieden. - Gewoon gastvrijheid.
Is hier iemand?
Papa?
Bent u hier?
Mama, er is 'n meisje in 't kasteel. - Geen verhalen verzinnen, Barstje.
Ik heb haar gezien. - Stil, jij. In bad.
Een meisje. Ik heb 'n meisje gezien.
Nou, wat zei ik?
Onverantwoordelijke, roekeloze wassen pummel.
Zag je dat?
Een meisje. - Ja, dat weet ik.
Op haar hebben we gewacht. Zij kan de betovering verbreken.
Is hier iemand? Wacht. Ik zoek m'n vader.
Vreemd. Ik weet zeker dat ik iemand zag.
Is hier iemand? - Belle?
Papa.
Hoe heb je me gevonden? - U bent ijskoud.
Je moet weg. - Wie heeft dit gedaan?
Geen tijd. Ga weg. - Ik laat u niet alleen.
Wat moet jij hier?
Wie is daar? Wie bent u? - Ik ben de Meester.
Toe, laat m'n vader gaan. Hij is ziek.
Hij had hier niet moeten komen. - Hij gaat dood. Ik doe alles voor u.
Je kunt niets doen. Hij is mijn gevangene.
Ik moet toch iets kunnen doen? Wacht.
Neem mij in zijn plaats. - Jou?
Wil jij zijn plaats innemen?
Belle, nee. Niet doen. - Als ik 't doe, laat u hem dan vrij?
Ja.
Maar dan moet jij beloven eeuwig hier te blijven.
Kom in 't licht.
Nee, Belle. Dat laat ik je niet doen.
Ik beloof 't. - Afgesproken.
Ik ben oud, ik heb 'n lang leven gehad.
Wacht. - Belle.
Alstublieft. Spaar m'n dochter. - Ze gaat je niet meer aan.
Breng hem naar 't dorp. - Laat me eruit. Alstublieft.
Meester. - Wat?
Omdat ze lang bij ons zal blijven...
... wilt u haar misschien een fijnere kamer aanbieden.
Of niet.
Ik mocht niet eens afscheid nemen. Ik zie 'm nooit meer.
En ik heb geen afscheid genomen.
Ik breng je naar je kamer. - M'n kamer? Maar ik dacht...
Of wil je hier blijven? Kom dan mee.
Zeg iets tegen haar.
Ik hoop dat het je hier bevalt.
Je kunt overal heen, behalve naar de westvleugel.
Wat is daar? - Dat is verboden.
Als je iets wilt, vraag je m'n bedienden.
Vraag haar om samen te eten.
Je eet met mij samen. Dat is geen verzoek.
Wie denkt ze dat ze is? Ze vergist zich.
Niemand weigert Gaston. - Klopt.
Weggestuurd. Afgewezen. In 't openbaar vernederd.
Dat zit me tot hier. - Meer bier?
Dat helpt toch niet. Ik ben voor schut gezet.
Wie, jij? Nooit. Beheers je toch, Gaston.
Het is rot je zo te zien, Gaston
zo hopeloos en depressief
iedereen wil jou zijn, Gaston, ook al ben je nog zo gegriefd
iedereen is blij met jou
je bent ieders favoriet
iedereen heeft ontzag voor jou
ja, dat weet je meteen
als je hem ziet
niemand is zo gehaaid als Gaston, zo gehard als Gaston
niemand heeft een nek als Gaston
hij is met gemak alle kerels de baas
volmaakt, een toonbeeld
als je het vraagt aan Jan, Piet of Klaas
dan zeggen ze zo: Ja, ik sta aan zijn kant
niemand was ooit als Gaston, hij heeft altijd zin, die Gaston
en niemand heeft 'n kin als Gaston
ja, als figuur ben ik ontzagwekkend
o, wat een vent, die Gaston
vijfmaal hoera, twaalfmaal hiep-hiep
Gaston is de beste en de rest zegt geen piep
niemand vecht als Gaston, niemand smijt als Gaston
ook is er niemand die bijt als Gaston
er is niemand zo sterk en stoer
zoals je ziet heb ik spieren genoeg
hij is beslist geen vel over been
en ik ben van boven tot onder behaard
niemand mept als Gaston, is zo geestig als Gaston
niemand spuugt als Gaston
ik ben vooral goed in een demonstratie
tien punten voor Gaston
als jongen at ik veertig eieren per dag
daarvan word je groot
nu als man eet ik tien eieren meer
dus heb ik zeker het formaat van een boot
niemand schiet als Gaston, hij raakt nooit niet, die Gaston
niemand die daarvan zo geniet als Gaston
ik heb overal geweien als decoratie
o, wat een vent, die Gaston
lemand moet me helpen.
Help me. Hij heeft haar opgesloten in de kerker.
Wie? - Belle. We moeten erheen.
Rustig. Wie heeft Belle opgesloten in 'n kerker?
Een beest. Een afschuwelijk, monsterlijk beest.
Een groot beest? - Met 'n lelijke snuit?
Afschuwelijk. - En scherpe tanden?
Ja. Helpen jullie me? - We helpen je wel even.
Doen jullie dat? Dank jullie wel.
Die gekke ouwe Maurice.
Wat kan je toch om hem lachen.
Gekke ouwe Maurice?
Gekke ouwe Maurice.
Lefou, ik heb zitten denken - een gevaarlijke bezigheid
die ouwe baas is Belle's vader
en hij is niet erg goed snik
de radertjes in m'n hoofd gaan draaien
door het zien van die gekke man
ik heb besloten dat ik ga trouwen met Belle
en daarom bedenk ik een plan
Als ik... En dan...
Zou zij...
Raad eens. - Nou snap ik 't. Dat doen we.
Niemand denkt als Gaston, niemand krenkt als Gaston
niemand maakt zulke plannen als Gaston
dus gaan we spoedig zijn bruiloft vieren
o, wat een vent, die Gaston
Is er nou niemand die me helpt?
Wie is daar? - Mevrouw Tuit.
Je hebt vast wel zin in thee. - Maar je bent een...
Pas op. - Onmogelijk.
Ja, maar zo is 't nu eenmaal.
Ik zei toch dat ze mooi was?
Zo is 't wel goed, Barstje. Rustig. Niet morsen.
Dank je wel. - Wil je iets leuks zien?
Barstje. - Sorry.
Dat was heel moedig van je. - Vinden wij ook.
Maar ik ben m'n vader kwijt, m'n dromen, alles.
Kop op, meisje. Het komt allemaal weer goed. Dat zul je zien.
Ik sta te kletsen terwijl het eten op tafel moet komen.
Dag. - Wat zullen we je aantrekken?
Eens kijken wat ik kan opdiepen.
Wat gênant.
Kijk eens. Dit zal je schitterend staan.
Heel vriendelijk, maar ik ga niet eten.
Maar je moet.
Het eten wordt opgediend.
Waar blijft ze? Lk zei dat ze moest komen. Waarom is ze er nog niet?
Heb geduld. Ze heeft haar vader én haar vrijheid verloren.
Dat meisje kan de betovering verbreken.
Weet ik. Ik ben niet gek.
Mooi. U wordt verliefd op haar, en zij op u.
Weg met de betovering en dan zijn wij weer mensen.
Dat kost tijd, Lumiere.
Maar de roos verwelkt al.
Het heeft geen zin. Ze is zo mooi en ik ben...
Kijk dan naar me.
Help haar daardoorheen te zien. - Hoe?
Zorg dat u er toonbaar uitziet. Gedraag u als 'n heer.
U begroet haar met een charmante glimlach.
Laat eens zien.
Maak haar niet bang. - Wees geestig.
Wees vriendelijk. - Geef complimentjes.
En vooral... - Bewaar uw kalmte.
Daar is ze.
Goedenavond.
Nou? Waar is ze? - Wie?
O, het meisje. Ja, het meisje.
Om u de waarheid te zeggen, is ze bezig...
Gezien de omstandigheden... Ze komt niet.
Wat?
Excellentie. Hoogheid. Doe niets overhaast.
Je moest komen eten. - Ik heb geen trek.
Kom eruit of ik trap de deur in.
Meester. Dit is misschien niet de manier om haar voor u te winnen.
Probeer u te gedragen als 'n heer.
Ze doet zo moeilijk. - Vriendelijk. Vriendelijk.
Wil je komen eten? - Nee.
Aardig. Beleefd. - Het zou me 'n genoegen doen...
... als je met me wilt eten. - Zeg 'alsjeblieft'.
Nee, dank u. - Je kunt daar niet blijven.
Wel. - Dan mag je daar verhongeren.
Als ze niet met mij eet, dan eet ze helemaal niet.
Lieve help. Dat ging helemaal niet goed.
Jij staat op wacht bij de deur en meldt het als er iets verandert.
Je kunt op me rekenen.
Wij gaan maar naar beneden om op te ruimen.
Ik vraag 't aardig en zij weigert. Wat wil ze? Moet ik soms smeken?
Laat haar zien.
Hij is niet zo erg als je hem eenmaal kent. Geef hem 'n kans.
Ik wil 'm niet leren kennen. Ik wil niets met hem te maken hebben.
Ik houd mezelf voor de gek. Ze ziet in mij alleen...
... een monster.
Het is hopeloos.
O, nee. - O, ja.
O, nee. - O, ja. Ja, ja, ja.
Ik heb me al eens aan jou gebrand.
Ze is naar buiten gekomen.
De kast in bij je broertjes en zusjes.
Ik heb geen slaap. - Wel.
Niet.
Ik werk en ik zwoeg. En waarvoor? Een culinair meesterwerk verspild.
Niet mopperen. We hebben 't allemaal moeilijk.
Zij was gewoon koppig. Hij zei toch 'alsjeblieft'?
Als hij zich niet beheerst, verbreekt...
Wat fijn om je te zien.
Ik ben Pendule, het hoofd van de huishouding.
Dit is Lumiere. - Aangenaam.
Als er iets is waardoor we het je naar de zin kunnen maken...
Ik heb best trek. - Echt waar? Ze heeft trek.
Vuur opstoken. Wek de borden.
Denk aan wat de Meester zei. - Dat kind gaat geen honger lijden.
Goed dan. Water, wat brood...
Ik sta versteld van je. Ze is geen gevangene, maar onze gast.
Ze moet zich thuisvoelen. Kom, mademoiselle.
Pas op. Als de Meester 't merkt, gaan wij eraan.
Natuurlijk. Maar wat is 'n diner zonder muziek?
Muziek?
Ma chère mademoiselle, we zijn zeer vereerd je hier te mogen begroeten.
En nu mag je je ontspannen, terwijl de eetzaal je voorstelt...
... aan je diner.
Kom erbij
kom erbij, zet je zorgen maar opzij
een servetje om je nek, chérie, de rest van het werk doen wij
soupe du jour, wil je meer
jou bedienen is een eer, proef 't maar, 't is overheerlijk
zeggen ook de borden eerlijk
ze doen aan zang en aan dansen, de cuisine hier is een Franse
met een enkele gast zijn wij al heel erg blij
kijk onze kaart is reuze, maak maar snel een keuze
kom erbij, kom erbij, kom erbij
kalfsragout, kaassoufflé, tong en tournedos flambé
cabaret bij het diner, kom maar mensen hop allez
ik gebaar en ziedaar, alles staat hier voor je klaar
na de taart met chocolade volgt de lepeltjesparade
ik jongleer, très risqué met mijn kaarsjes alle twee
ja mit bier hat man plezier so mit elkaar
dus neem je glas ter hand, en laat ons klinken want je hoort erbij
heb je pech? Al die zorgen eet je weg
kom erbij, kom erbij, kom erbij
'k ben van origine een bediende die wil dienen
wat moet ik nou zonder mijn huiselijk karwei?
Ach ooit kon men ons heel goed gebruiken
en ineens was 't allemaal voorbij
tien jaar doelloos wachten zaten wij naar werk te smachten
naar wat bezigheid in 't vak dat wij verstaan
meestal zitten wij maar rond te hangen
kletsen maar een beetje toen kwam jij, hopsakeetje
't is een gast die ons met haar komst verrast
haal de wijn voor het festijn pak servetjes uit de kast
wil jij twee kopjes thee? Nou, daar zit ik echt niet mee
als het water staat te zingen gaan mijn kopjes vrolijk springen
in mijn thee heb ik trek wat zie ik daar: Een vlek?
Haal 'm weg, we hebben hier een eregast
is het zo naar je zin? Wil jij d'r suiker in?
Kom erbij, kom erbij, kom erbij
Nee, mensen. Het is nu afgelopen.
Al tien jaren doen wij niets, daarom roesten wij hier vast
en ineens sta jij hier wij helpen met plezier
laat de kaarsjes vrolijk branden jij bent hier in goede handen
gang voor gang
keer op keer
tot je gilt: Ik kan niet meer
en als je naar bed toe gaat, dan zingen wij
wij hopen dat vanavond jou het eten aanstond
kom erbij, kom erbij, kom erbij
kom er toch bij
Bravo. Dat was prachtig. - Dank je.
Bedankt, Mademoiselle. Het was leuk, hè? Van iedereen.
Hemeltje, kijk eens naar de tijd. Je moet naar bed.
Nee, hoor. Ik ben voor 't eerst in 'n betoverd kasteel.
Betoverd? Wie heeft gezegd dat 't kasteel betoverd is?
Jij zeker, hè? - Dat heb ik zelf bedacht.
Ik zou graag 'n beetje rondkijken.
Wil je 'n rondleiding? - Wacht. Dat is geen goed idee.
We kunnen haar op bepaalde plaatsen niet laten rondsnuffelen.
Kan jij 't niet doen? Jij weet vast alles over 't kasteel.
Ja, inderdaad. Dat is zo.
De latere façade is weggehaald en nu zie je de rococostijl.
De plafonds zijn 'n voorbeeld van laat-neoklassieke barok.
Ik zeg altijd: Als 't geen barok is, niks aan doen.
Waar was ik gebleven?
Herstel.
Mag ik je ook wijzen op de luchtbogen, die... Mademoiselle?
Wat is daar? - Niets.
Niets interessants in de westvleugel. Stoffig, saai.
Dat is dus de westvleugel. - Heel handig.
Wat houdt hij daar verborgen? - De Meester houdt niets verborgen.
Dan was 't niet verboden. - Misschien wil je iets anders zien.
Onze wandtapijten... - Later misschien.
De tuinen? Of de bibliotheek? - Een bibliotheek?
O ja, zeker. Met massa's boeken.
Bergen boeken. - Bossen vol boeken.
Moerassen vol boeken. - Meer dan je kunt lezen.
Boeken over elk onderwerp, door elke schrijver.
Wat doe je hier? - Het spijt me.
Je mocht hier niet komen. - Ik doe geen kwaad.
Besef je wat er had kunnen gebeuren?
Alsjeblieft. Hou op. - Eruit.
Eruit.
Waar ga je heen? - Ik kan hier echt niet blijven.
Nee, wacht. Alsjeblieft, wacht.
Rustig maar. Niet doen.
Blijf stilzitten.
Dat doet pijn. - Niet als je stilzit.
Dit is gebeurd omdat je wegliep. - Dat deed ik omdat ik bang was.
Wat moest je ook in de westvleugel! - Jij moet leren je te beheersen.
Blijf stilzitten. Dit kan 'n beetje prikken.
Trouwens, bedankt dat je m'n leven hebt gered.
Graag gedaan.
Ik ga meestal 's nachts niet uit de inrichting weg...
... maar het zou de moeite waard zijn.
Ik luister. - Het zit zo:
Ik wil dolgraag met Belle trouwen. Maar ze moet overtuigd worden.
Ze zei direct nee.
Haar vader is gek. Hij ijlde over 'n beest in een kasteel.
Maurice is ongevaarlijk. - Belle heeft er alles voor over...
... om te voorkomen dat hij wordt opgesloten.
Ze zou zelfs met hem trouwen.
Je wilt dus dat ik haar vader opsluit, tenzij ze met jou trouwt.
Wat gemeen.
Te gek.
Als niemand me helpt, ga ik alleen terug. Ja.
Hindert niet wat ik moet doen, ik vind dat kasteel en haal haar weg.
Belle? Maurice? - Ach, het zal dus niet lukken.
Eens moeten ze terugkomen en dan zijn wij klaar voor ze.
Lefou, blijf daar...
... tot Belle en haar vader thuiskomen.
Verdikkeme.
Ik heb dit nog nooit voor iemand gevoeld.
Ik wil iets voor haar doen. Maar wat?
Er is zo veel. Bloemen, bonbons, beloften waar je je niet aan houdt.
Nee, het moet iets heel bijzonders zijn.
Lets dat haar interesse opwekt. Wacht.
Belle, ik wil je iets laten zien.
Maar je moet eerst je ogen dichtdoen.
Het is 'n verrassing.
Mag ik ze opendoen? - Nog niet.
Wacht hier.
Mag ik ze nu opendoen? - Goed. Nu.
Niet te geloven. Ik heb nog nooit zo veel boeken gezien.
Staat 't je wel aan? - Geweldig.
Dan mag je ze hebben. - Dank je wel.
Kijk toch! - Ik wist dat 't zou werken.
Wat zou werken?
Heel bemoedigend. - Opwindend, hè?
Ik heb niets gezien. - Aan 't werk in de keuken, Barstje.
Waar hebben ze 't over? Wat is er?
Hij is wel lief, bijna aardig
maar hij was gemeen en bruut en onbeschaafd
en nu is hij een schat en erg onzeker
hoe komt het toch dat ik dat niet zag?
Volgens mij keek ze hierheen
en toen we elkaar aanraakten, kromp ze niet ineen
het kan niet, ik moet het vergeten
maar ze heeft nog nooit zo naar me gekeken
nieuw
en een beetje verontrustend
wie had ooit gedacht
dat dit zou kunnen?
Het is waar
hij is geen droomprins
maar hij heeft iets dat ik over het hoofd heb gezien
wie had dat gedacht? - Goeie genade, ja, wie?
Wie had zoiets nou verwacht? - Eigenaardig
we wachten nog een paar dagen af
misschien is er iets dat er vroeger niet was
Wat dan?
Misschien is er iets dat er vroeger niet was
Wat is er dan, mama? - Dat vertel ik je nog weleens.
Goed, we hebben 12 uur, 36 minuten en 15 seconden...
... om de meest romantische sfeer te scheppen...
... die mens of beest ooit heeft gekend. Beest dus.
Jullie weten dat wanneer 't laatste blaadje van deze roos valt...
... de betovering nooit meer verbroken wordt.
Jullie kennen de opdracht. De helft naar de westvleugel...
... de helft naar de oostvleugel, en de rest gaat met mij mee.
Laat de natuur toch z'n gang gaan, Pendule.
Je ziet dat er 'n vonkje overslaat. - Ja.
We mogen de vlammen best wat aanwakkeren.
En als ze niet gauw verliefd worden, worden wij nooit meer mens.
Weer mens. - Weer mens.
Stel je voor hoe dat zou zijn.
O, wat is het toch fijn weer het heertje te zijn
met twee mesdemoiselles aan mijn zij
als een mens weer te zijn, ooit een mens weer te zijn
chic, charmant en galant als altijd
ik maak dames het hof, kniel voor hen in het stof
jaloezie van hun mannen ten spijt
ik verlang zo intens naar de vorm van een mooi mens
't is zo fijn straks een mens weer te zijn
wat is het toch fijn als een mens weer te zijn
en geen klok, klerenkast, kandelaar
als een mens weer te zijn, gewoon mens weer te zijn
o chérie, ik verlang zo erg naar
een menswaardig model, lekker strak in m'n vel
niet zo'n vreselijk lomp zwaar 'armoire'
o, het lijkt me zo fijn weer een dame te zijn
ja, een mens is mijn dierbaarste wens
wat is het toch fijn als een mens weer te zijn
en de wereld weer zin voor ons heeft
ik geef niet meer om tijd - daarvan krijg je spijt
dat getiktak wil ik eindelijk kwijt
aan de kust van de zee drink ik rustig mijn thee
van minuten en uren bevrijd
zonder dwazen als jij of ook wie maar erbij
ben ik vrij
gun ook de bezem een kans
geef licht aan ons nieuwe bestaan
oh ik voel, ik voorspel, de betovering zal snel zijn verbroken
hergeef het koper zijn glans
veeg vlug het vuil hier vandaan
als 't verloopt volgens plan is er één die ons lot kan veranderen
open die luiken, ons werk is zo klaar
zet dit hier en dat daar bij elkaar
veeg al dat leed, dat jaren pijn deed nu snel van je weg
o wat is het toch fijn ooit een mens weer te zijn
als Belle ons eindelijk bevrijdt
dan zijn wij weer een mens onze enige wens
wat verlangen wij terug naar die tijd
't einde breekt aan van ons trieste bestaan
't wordt een leven met meer kwaliteit
geef een duw, even maar, word verliefd op elkaar
want dan worden wij snel weer een mens
Nooit trof een bitter lot twee mensen zo als Julia en haar Romeo.
Wil je dat nog eens voorlezen? - Lees jij 't maar voor.
Dat kan ik niet. - Kun je niet lezen?
Jawel. Een beetje.
Maar het is zo lang geleden.
Ik help je wel. We beginnen hier.
Twie? - Twee.
Dat wist ik. Twee families...
dan dansen wij weer, elke nacht, elke keer
het doet er dan niet toe met wie
wat is het toch fijn een mens weer te zijn
dans een wals van je één, twee, drie
we beginnen opnieuw, weer van voren af aan
als herboren, het is net magie
ik word nu weer mens
dat was altijd m'n wens
dan komt het moment dat je een nieuw iemand bent
en wij allen als
mensen hier staan
Vanavond gaat 't gebeuren.
Ik kan 't niet. - Wees niet verlegen.
U moet flink en moedig zijn. - Flink en moedig.
Er is muziek en romantisch kaarslicht...
... dat ik lever. En op het juiste moment zegt u dat u van haar houdt.
Ja, ik...
Nee, ik kan 't niet. - U geeft toch om haar?
Heel veel. - Dan moet u dat haar zeggen.
Kijk eens aan. Ach, u ziet er zo...
Stom uit. - Niet precies 't woord dat ik zocht.
Misschien wat korter bovenop.
De dame is zover.
Tijdenlang verhaald
altijd even waar
vreemden voor elkaar
tot heel onverwacht iemand buigt voor haar
't is een nieuw gevoel
't maakt je eerst bedeesd
dan ineens spontaan
is er iets ontstaan
Belle en het Beest
iets dat altijd weer
zoveel teders heeft
niets dat elk van hen voor het eerst beleeft
en hun vleugels geeft
tijdenlang verhaald
altijd even waar
vreemd en ongewoon 't lijkt haast wel een droom
net zo wonderbaar
stralend als de zon
in een sprookjesfeest
tijdenlang verhaald
elke keer herhaald
Belle en het Beest
Naar de kast, Barstje. Het is allang bedtijd.
Welterusten, liefje.
Belle...
... ben je hier gelukkig met mij? - Ja.
Wat is er?
Ik zou zo graag m'n vader zien. Eventjes maar. Ik mis 'm zo.
Dat kan.
In deze spiegel kun je alles zien. Alles wat je wilt.
Ik wil m'n vader zien. Alsjeblieft.
Papa. Nee!
Hij is ziek. Misschien gaat hij wel dood. En hij is alleen.
Dan moet je naar hem toe gaan. - Wat zeg je nou?
Je mag gaan. Je bent niet langer m'n gevangene.
Bedoel je dat ik vrij ben? - Ja.
Dank je. Volhouden, papa. Ik kom eraan.
Neem maar mee, dan kun je altijd terugkijken...
... en aan mij denken.
Fijn dat je begrijpt dat hij me nodig heeft.
Zo Hoogheid, ik moet zeggen dat alles gesmeerd loopt.
Ik wist wel dat u 't kon.
Ik heb haar laten gaan. - Ja, fantas...
Wat? Hoe kon u dat doen?
Ik moest 't doen. - Ja, maar waarom?
Omdat ik van haar hou.
Wat heeft hij gedaan? - Het is waar.
Gaat ze weg? - Hij had haar bijna.
Eindelijk heeft hij geleerd om lief te hebben.
Dan wordt de betovering verbroken. - Het is niet genoeg.
Zij moet ook van hem houden. - En nu is het te laat.
Ze zijn terug.
Het is goed, papa. Ik ben weer thuis.
Ik dacht je nooit meer te zien. - Ik heb u zo gemist.
Hoe ben je ontsnapt? - Ik ben niet ontsnapt.
Hij liet me gaan. - Dat beest?
Hij is veranderd, papa. Op de een of andere manier is hij veranderd.
Een verstekeling.
Hallo, jochie. Nooit verwacht jou nog eens te zien.
Waarom ben je weggegaan, Belle? Vind je ons niet aardig meer?
O Barstje, natuurlijk wel. Alleen...
U wenst? - Ik kom je vader halen.
M'n vader? - We zullen goed voor hem zorgen.
M'n vader is niet gek. - Hij ging wel tekeer als 'n gek.
Nee. U neemt hem niet mee.
Maurice. Vertel het nog eens, ouwe. Hoe groot was dat Beest?
Het was enorm groot.
Tweeënhalve... Nee, meer dan drie meter.
Gekker bestaat haast niet.
Het is echt waar. - Breng hem weg.
Laat me los. - Nee. Dat kunt u niet doen.
Wat is dat jammer van je vader. - Je weet dat hij niet gek is.
Ik zou dit misverstand kunnen ophelderen als...
Als wat? - Als jij met me trouwt.
Eén woordje is genoeg, Belle.
Nooit. - Zoals je wilt.
Laat me los.
Hij is niet gek. Ik heb 't bewijs. Laat me het Beest zien.
Is hij gevaarlijk? - Hij doet niemand kwaad.
Hij lijkt boosaardig, maar hij is vriendelijk en lief.
Hij is mijn vriend. - Voel je soms wat voor dat monster?
Hij is geen monster. Maar dat ben jij wel.
Zij is net zo gek als die ouwe man.
Dat Beest komt 's nachts jullie kinderen halen.
We zijn pas veilig als z'n kop aan mijn muur hangt. We gaan 'm doden.
Het Beest moet dood - hij komt in de nacht
om de kinderen te halen met zijn monsterlijke kracht
hij zal het hele dorp verwoesten
dus moeten we in actie komen
sluit je nu bij mij aan
door de mist, door de duisternis
een boze droom, maar zo opwindend
voor je het weet staan we voor het kasteel
waar zich iets vreselijks bevindt
het is een Beest met scherpe tanden
grote klauwen, en maar grauwen
hoor hem brullen, maar we komen pas thuis na zijn dood
hij moet dood, dood het Beest - Doe dat niet.
Wie niet met ons is, is tegen ons. Haal die ouwe.
Ze mogen 't Beest niet waarschuwen. - Laat ons eruit.
We bevrijden 't dorp van dat Beest. Wie doet mee?
Steek aan je toorts - verzamel je moed
wij volgen Gaston door het gebied
door de mist, naar een kasteel waar iets zit dat je niet vaak ziet
het is een Beest wel zo groot als een berg
wij geven niet op voor hij er is geweest
pak je zwaard, wees niet laf en daar gaan we op een draf
We veroveren het kasteel en onthoofden hem.
Ik moet hem waarschuwen. Het is mijn schuld.
Wat moeten we doen? - Rustig maar. We bedenken wel iets.
Dit is vreemd, het maakt ons bang en dit monster vrezen wij het meest
neem alle wapens die je vindt, red je vrouw en ook je kind
dood het Beest
Het was dwaas om weer te hopen.
Was ze maar nooit hier gekomen.
Zou 't kunnen? - Is zij het?
Overvallers. - Indringers.
Met de spiegel. - Roep de Meester. Dat wordt vechten.
Wie volgt me?
Neem mee wat je wilt. Maar denk eraan: Lk wil het Beest.
Banieren hoog, wij gaan strijden, ondanks het gevaar toch onbevreesd
hoog de vlag, zo hoog je kan, wij Fransen kunnen er wat van
dood het Beest
Pardon, Meester... - Laat me.
Maar we worden aangevallen!
Dood het Beest, dood het Beest
Dit lukt niet. - Lumiere, we moeten iets doen.
Wacht, ik weet wat.
Dood het Beest, dood het Beest
Wat doen we, Meester?
Het maakt niets meer uit. Ze mogen komen.
Dood het Beest, dood het Beest, dood het Beest
Nu.
Daar gaan we.
Krijg nou...
Kijk uit.
Wat 'n prachtding.
Kom maar op, schorriemorrie. Nu.
En wegblijven.
Sta op.
Wat scheelt eraan, Beest?
Te vriendelijk en zachtaardig om te vechten?
Nee.
Belle. - Nee. Gaston, niet doen.
Snel, Philippe.
Kom tevoorschijn.
Hou je van haar, Beest?
Dacht je dat ze jou zou willen, terwijl ze iemand had zoals ik?
Het is afgelopen, Beest. Belle is van mij.
Laat me gaan. Doe me geen pijn. Ik zal alles doen. Alles.
Verdwijn.
Beest.
Belle.
Je bent teruggekomen.
- Natuurlijk.
Ik kon ze toch niet laten... Het is mijn schuld.
Als ik hier eerder was geweest... - Misschien...
... is het maar beter zo. - Zeg dat niet.
Het komt allemaal goed. We zijn nu bij elkaar. Alles komt in orde.
Ik heb jou tenminste nog...
... een laatste keer gezien.
Nee. Nee.
Alsjeblieft. Verlaat me niet.
Ik hou van je.
Belle, ik ben het.
Je bent het echt.
Lumiere.
Pendule.
Mevrouw Tuit.
Kijk toch eens. - Mama.
Hemeltje. - Het is 'n wonder.
L'amour.
Zullen we ons gekibbel maar vergeten?
Ik zei toch dat ze de betovering zou verbreken?
Pardon, vriend. Maar dat heb ik tegen jou gezegd.
Ik heb 't tegen jou gezegd. - Beslist niet.
Opgeblazen, washoofdige sukkel. - Jij opgeschoten zakhorloge.
En leven ze nu nog lang en gelukkig?
Natuurlijk, liefje. Natuurlijk.
Moet ik nu nog in de kast slapen?
Stralend als de zon
in een sprookjesfeest, tijdenlang verhaald
elke keer herhaald
Belle en het Beest
tijdenlang verhaald
elke keer herhaald
Belle en het Beest